ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ลิ้งเพื่อหาประสบการณ์
dot
bulletค้นหากับ google
bulletค้นหากับ Yahoo
bulletส่งเมลกับ hotmail
bulletส่งเมลกับ thaimail
bulletเว็บไซต์ที่น่าสนใจ
bulletกระดานถามตอบ
bulletระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ
bulletค้นหาระเบียบของทางราชการ
bulletรวมคำสั่งของ สพฐ.
bulletเส้นทางสู่ ครูชำนาญการพิเศษ
bulletดูแผนที่ทางอากาศ (ชัดมาก)
bulletไม่เชื่ออย่าลบหลู่
bulletภาพตรงข้ามของเด็กนิโคร
bulletร่วมสร้างสานตำนานรัก
bulletประกาศสอบราคา
bulletค่าใช้จ่ายในการไปราชการ
bulletมุมอาเซียนของเด็กนิโคร
bulletสุขภาพช่องปาก เด็กทับปุดรักฟัน
bulletโรงเรียนดีศรีตำบล
bulletบทเรียนวิชาภาษาไทย
bulletตลาดนัดนักเรียน
bulletเสียงครวญจากตัวเลขไทย
bulletพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตฯ
bulletโรงเรียนทับปุดวิทยา
bulletโรงเรียนทับปุด
bulletรวมวีดีโอกิจกรรมต่างๆ
bulletโรงเรียนวิถึพุทธ
bulletพี่พลอยสอนศิลป์ Show it off
bulletSAR รายงานคุณภาพการศึกษา
bulletจามจุรีสาร
bulletเทศบาลตำบลทับปุด
bulletค่าใช้จ่ายในการจัดการศึกษาฯ
bulletบทอาขยาน ของเด็กนิโครฯ
bulletโครงการอาหารกลางวัน


จามจุรีเกมส์ ครั้งที่ ๕ ประจำปี  ๒๕๕๓


ชมรมวรรณศิลป์ ๒๕๔๘ article

                                                            ความนำ

             เพียงส่วนหนึ่งผลงานนักเรียนเขียน                   เพียงได้เรียนรอบรู้ดูแตกฉาน
เพียงได้เริ่มประเดิมสักชิ้นงาน                                        เพียงได้ผ่านความกล้าท้าประลอง
            เพียงแค่คิดก็รู้ว่าคิดถูก                                       เพียงแค่ผูกประโยคให้เป็นสอง
เพียงแค่เริ่มประเดิมบทร้อยกรอง                                    เพียงแค่ลองจะรู้ครูเชื่อเธอ

                                                     คุณครูสมนึก ธนการ
                                                     โรงเรียนวัดนิโครธาราม

                                          

                                                         ผลงานของ
                                           เด็กหญิงนารีรัตน์ ผลทวี (เมย์)
                                นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา  ๒๕๔๘

                                                        ฟ้าแจ่มแจ้ง
             นภาใสแจ่มแจ้งฟ้าอร่าม                                    ต้นไม้งามดอกงามดูแจ่มใส
ฝูงนกกาเที่ยวบินพาสุขใจ                                               มองดูใครก็มีแต่ความสุข
                                                           ฝากใจ
              ฉันคิดถึงเธออยู่ทุกเวลา                                   ไม่รู้ว่าตอนนี้เธออยู่ไหน
เพราะตอนนี้ฉันนั้นไม่มีใคร                                            นอกจากใจที่ให้เธอคนเดียว
                                                       คำตอบจากใจ
              ทั้งสี่ห้องหัวใจน้อยน้อยนี้                                  ครูปราณีอยู่เต็มในใจฉัน
อยากกอดครูคงเป็นได้แค่ฝัน                                         ไม่แบ่งปันหัวใจใครได้เลย
                                                          ครูที่ฉันรัก
              ครูปราณีฉันทวิชานนท์                                      ครูเป็นคนน่ารักมากที่สุด
เมื่อพบเห็นครั้งแรกฉันสะดุด                                           เหมือนนงนุชสุดสวยด้วยฉันหลง
                                                          น้ำนมแม่
             น้ำนมแม่มีค่ายิ่งใหญ่นัก                                    เปี่ยมด้วยรักเที่ยงแท้ที่ให้ลูก
แม่เปี่ยมสุขแก่นสารเฝ้าพันผูก                                         คอยฝังปลูกลูกให้เป็นคนดี
                                                         ไอรักอกแม่
              อ้อมอกแม่อบอวนล้วนไอรัก                               ลูกประจักษ์มีค่ากว่าสิ่งไหน
อ้อมอกแม่กอดแล้วอบอุ่นใจ                                            อ้อมอกใดอุ่นเท่าเล่าไม่มี
                                                        ยอดนักกลอน
               สุนทรภู่แต่งกลอนได้เก่งมาก                            แต่ท่านจากโลกนี้ไปนานแล้ว
สุนทรภู่ยอดสุดกวีแก้ว                                                     ถือเป็นแนวทางคิดจิตกว้างไกล
                                                          การเรียน
               รักการอ่านมากกว่าสิ่งไหนไหน                         เรานั้นได้ความรู้มาเพิ่มเติม
อังกฤษไทยเราได้ความรู้เสริม                                          ได้ศัพท์เพิ่มมากมายให้จดจำ
                                                          ทำนองเสนาะ
               อ่านทำนองเสนาะนั้นแสนยาก                           ต้องหัดจากร้อยแก้วให้คล่องก่อน
เราต้องแบ่งจังหวะให้แน่นอน                                           ทุกวรรคตอนสอดคล้องต้องตำรา
                                                          คำชมของครู
              ครูนั้นชมว่าฉันนั้นเก่งกลอน                                ครูได้สอนให้ฉันมีวันนี้
ครูนั้นชมว่าฉันแต่งกลอนดี                                                กลอนฉันมีที่มาคือคุณครู
                                                            ครูปราณี
               ครูปราณีฉันทวิชานนท์                                        ครูเป็นคนกล้าคิดและกล้าทำ
ครูปราณีฉันถือเป็นผู้นำ                                                      ฉันนึกขำใช่ว่านินทาครู
                                                           ครูอารมณ์
              ครูอารมณ์เหมือนแม่คนที่สอง                               ฉันเฝ้ามองคุณครูอยู่ทุกวัน
ฉันปลื้มสุขเมื่อครูยิ้มให้ฉัน                                                   รักผูกพันจริงแท้เหมือนแม่เลย
                                        
                                                       ผลงานของ
                                          เด็กหญิงชยามล ภู่กลาง (หนูตุ่น)
                                 นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา  ๒๕๔๘
                                                        ความหมาย
               Animals ความหมายแปลว่าสัตว์                    คำว่าวัดอ่านว่า the tample
คำว่าโต๊ะอ่านว่า the table                                             the little ความหมายเล็กหรือน้อย
                                                         คิดไม่ออก
                 คิดไม่ออกให้เจ้านั้นหยุดคิด                         เจ้าจงปิดหนังสือที่เจ้าอ่าน
เจ้าจงทำสิ่งที่เจ้าต้องการ                                               แล้วกลับบ้านอาบน้ำให้สบาย
                                                           ไม่สน
                 ก็อกก็อกก็อกคนเคาะประตูบ้าน                    เคาะนานเท่าไหร่ก็ไม่สน
เคาะไปเลยเคาะไปฉันจะทน                                          จะเคาะจนเจ็บมือก็ตามใจ
                                                           งานมาก
                  ช่วงปีนี้การบ้านมากหนักหนา                       การบ้านภาษาไทยก็ไม่น้อย
ส่วนคณิตนั้นมากจนจะลอย                                            ทำบ่อยบ่อยจนไม่ได้หลับเลย
                                                             ไม่มี
                  ที่โรงเรียนทำงานตั้งมากมาย                         ที่บ้านขายของใช้วางหลายที่
ที่โรงพักตำรวจนั้นมากมี                                                   ร้านบะหมี่ไม่มีส้มตำไทย
                                                          อ่านมาก
                 น้าของฉันชอบอ่านหนังสือมาก                      เรื่องยากยากน้าฉันก็ซื้ออ่าน
สี่สิบแปดเล่มนี้อ่านยาวนาน                                            อ่านที่บ้านเกือบทุกวันเวลา
                                                           หาวิธี
                  เรียนวิชาคณิตคิดไม่ออก                               อยากจะลอกของเพื่อนทุกทุกที
ทำอย่างไงก็ไม่มีวิธี                                                           เอาอย่างนี้กลับไปทำที่บ้าน
                                                         กล้วยไม้
                  น้าของฉันเป็นคนชอบกล้วยไม้                      จะไปไหนก็ซื้อกลับมาบ้าน
น้าของฉันนั้นชอบดอกไม้บาน                                         จะไปงานก็ซื้อติดมือมา
                                                           ปากกา
                ปากกาฉันต้องเป็นลายการ์ตูน                     ลูกบอลลูนที่ลอยอยู่บนฟ้า
ฉันกับเพื่อนได้ซื้อปากกามา                                         ฉันจะพาปากกามาแต่งกลอน
                                                สามจังหวัดชายแดน
                 สามจังหวัดชายแดนแสนโหดร้าย                ผู้คนย้ายหนีตายไปหลบซ่อน
วางระเบิดเผากันไม่หยุดหย่อน                                     จะหลับนอนไม่ได้กลัวตายฟรี
                                                            แม่
                แม่นั้นเปรียบเสมือนต้นไม้ใหญ่                     เป็นร่มไทรให้ฉันทุกวันมา
มีปัญหาฉันก็มาปรึกษา                                                  ถึงเวลาฉันต้องตอบแทนคุณ
                                                         นนทินี
               ฉันมีน้องชื่อว่านนทินี                                      ช่างดูดีสดใสรูปร่างสวย
ผิวขาวนวลใบหน้าเหมือนอาหมวย                                 เธอร่ำรวยรอยยิ้มพิมพ์ใจจริง
                                                         สุธิดา
               สุธิดาคนนี้ที่ฉันชอบ                                         เธอรอบคอบทุกอย่างทุกเวลา
เธอนั้นเก่งทุกเรื่องช่างสรรหา                                           เธอนั้นมาโรงเรียนเร็วกว่าใคร
                                                        ชยามล
               ชยามลคนนี้ซิน่ารัก                                           ผูกพันนักภู่กลางที่พ่อให้
คุณบิดรมารดาเลี้ยงจนใหญ่                                           ถ้าจะใช้งานได้ไม่ว่ากัน

                                     

                                                       ผลงานของ
                                       เด็กหญิงมาศยา สวนรักษา (เมล)
                             นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา  ๒๕๔๘
                                                         
เพื่อนฉัน
               เพื่อนฉันชื่อเด็กหญิงนิตยา                             มาเร็วมารู้จักเพื่อนของฉัน
มีน้ำใจช่วยเหลือเผื่อแผ่กัน                                             ช่วยแบ่งปันเมื่อเพื่อนนั้นลำบาก
                                                           เก็บรัก
                 เก็บรักนั้นเอาไว้มานานวัน                             เก็บความฝันเอาไว้มานั่งเพ้อ
เก็บรูปภาพนั้นมาจากหน้าเธอ                                        มาละเมอพร้ำเพ้ออยู่ฝ่ายเดียว 
                                                        ส.ค.ส.ปีใหม่
                 ส.ค.ส.ปีใหม่ส่งให้เพื่อน                                 เป็นเครื่องเตือนให้ว่าอย่าลืมฉัน
ถึงปีเก่าเลื่อนลับกับตะวัน                                               สายสัมพันธ์ของฉันไม่ลืมเลือน
                                                           คนไกล
                 ในฐานะที่ฉันนั้นเคยเป็น                               คนที่เห็นว่าเธอนั้นจริงใจ
แม้วันนี้เธอนั้นอยู่ห่างไกล                                              แต่หัวใจของฉันนั้นเหมือนเดิม
                                                 ความรู้สึกของฉัน
                   รู้ว่าเธอคนนี้มีคนอื่น                                    แต่ก็ฝืนความรู้สึกไม่ได้
เธอคงไม่รู้นะเพราะอะไร                                                 ถ้าไม่ใช่เพราะฉันนั้นรักเธอ
                                                         ผู้รอคอย
                   ยังคิดถึงเธอนั้นอยู่เสมอ                               ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่แห่งไหน
ขอแค่เธอจงรับรู้เอาไว้                                                     ว่ามีใครคนนี้ที่คอยเธอ
                                                      วันเกิดแจง
                    วันนี้วันเกิดแจง                                           อย่าระแวงเรื่องของขวัญ
ไม่ใช่สิ่งสำคัญ                                                                ยังไงฉันก็ให้เธอ
                                                        นิภาวรรณ
                    นิภาวรรณเขียนกลอน                                 แม้แต่นอนก็ยังเขียน
ฉันนั้นก็ได้เรียน                                                              จะพากเพียรให้เหมือนเธอ
                                                     อยากรู้ใจเธอ
                    ในใจบอกว่ารัก                                            เธอนั้นทักรักจริงไหม
เห็นฉันหน้าใสใส                                                             รู้ไหมใจนั้นรักจริง 
                                                     กาพย์ยานี
             กาพย์ยานีเขียนง่าย                                            อ่านสบายไม่ยุ่งยาก
ดูแล้วไม่ลำบาก                                                               นำมาจากคุณครูสอน 
                                                     ตำราเรียน
             ตำราหนังสือเรียน                                              เราพากเพียรเรียนกันอยู่
อ่านแล้วทำให้รู้                                                               จะเชิดชูผู้ที่เรียน

                                                      ความรัก
             ความรักอันยิ่งใหญ่                                           ฉันมอบให้เธอคนเดียว
ฉันจะไม่แลเหลียว                                                          และจะเกี่ยวก้อยเธอไป
                                                        นิตยา
             นิตยาคนนี้                                                        เหมือนกับพี่ที่ฉันรัก
ฉันนั้นชอบเธอนัก                                                          ที่ชอบทักก็คือเธอ
                                                       น้ำตก
              น้ำตกสวยที่สุด                                                ดุจมนุษย์ที่งดงาม
มองแล้วน่าเพ้อตาม                                                      จนฉันห้ามใจไม่ไหว 
                                                    สอบคณิต
              วันนี้สอบคณิต                                                ฉันพิชิตคณิตได้
และฉันก็ได้ใช้                                                               ความสดใสในตัวเอง
                                                      คนที่รัก
               เขาคือคนที่รัก                                                ฉันรู้จักเมื่อเห็นหน้า
เห็นแล้วอยากจะหา                                                       คนที่มารู้ใจกัน
                                                     สาวเขียว
                คุณครูขี่สาวเขียน                                          มีคันเดียวในโรงเรียน
เห็นแล้วความพากเพียร                                                อยากจะเขียนกลอนให้ครู
                                                   ถามดาว
               ในคืนที่เห็นดาว                                             ช่างแวววาวและสวยงาม
มองแล้วน่าเพ้อตาม                                                     และอยากถามดาวอะไร
                                                สุขสันต์วันเกิด
              สุขสันต์ในวันเกิด                                            สิ่งประเสริฐก็จงมา
ตัวฉันขออาสา                                                               ที่จะพามาให้เธอ
                                                     เธอ
              รู้สึกว่าคิดถึง                                                    ในส่วนหนึ่งก็คือเธอ
ฉันนั้นอยากละเมอ                                                         และอยากเพ้อเธอคนเดียว
                                                  ยังเหมือนเดิม
             อาจมีบางเวลา                                                  ที่หายหน้าหายตาไป
แต่ยังรู้ใช่ไหม                                                                 ว่าในใจยังเหมือนเดิม
                                                เทศกาลกินเจ
             เทศกาลกินเจ                                                    เราฮาเฮเพราะกินผัก
เเละเราก็จะรัก                                                                การกินผักตลอดไป
                                                    นิภาวรรณ
              เด็กหญิงนิภาวรรณ                                          เธอคนนั้นเขียนกลอนเก่ง
พวกเราจะต้องเร่ง                                                           เขียนกลอนเก่งได้เหมือนเธอ
                                                ความรักของฉัน
              ความรักของฉันนั้น                                           อยากให้มันเป็นความจริง
เห็นฉันอยู่นิ่งนิ่ง                                                              ก็รักจริงไม่แพ้ใคร
                                                    จามจุรี
              จามจุรีต้นใหญ่ใบดกหนา                                เขามีมาตั้งแต่ฉันไม่เกิด
จามจุรีต้นนี้สิ่งประเสริฐ                                                  โรงเรียนเปิดก็เห็นจามจุรี
                                                   คุณครูสมนึก
              คุณครูฉันชื่อสมนึก                                           ท่านชอบฝึกและชอบเขียน
ส่วนฉันนั้นมั่นเพียร                                                        อยากจะเรียนเขียนเหมือนครู
              ลายมือท่านก็สวย                                             แม้ไม่รวยแต่ก็รู้
ฉันนั้นจะเชิดชู                                                                เคารพครูตลอดไป
                                                  ไอติมถ้วยนี้
              ไอติมในถ้วยนี้                                                  มันมีสีชมพูหวาน
หากเธอนั้นได้ทาน                                                         จะรู้มันหวานจริงจริง
                                                       หมา
              ชนิดของหมานั้น                                              ดูเหมือนมันมีหลากหลาย
รู้แล้วน่าใจหาย                                                               แบบเป็นลายมันก็มี
              ตัวอย่างหมาของฉัน                                        หมาตัวนั้นมีหลายสี
ขาวดำก็ดูดี                                                                    มันมีสีกี่สีกัน
                                               วิชาภาษาไทย
               วิชาภาษาไทย                                                 เห็นใครใครก็เรียนได้
หลักสูตรเป็นอย่างไร                                                      ฉันจะให้น้องไปเรียน
                                                วันที่ห้าธันวาฯ

              วันที่ห้าธันวามหาราช                                      เขาประกาศวันนี้เป็นวันพ่อ
บอกว่ารักตอนนี้ไม่ต้องรอ                                             อยากจะขอให้พ่อนั้นสุขใจ
                                                   ชอบเธอ
               ชอบชอบชอบทำไมเธอไม่รัก                         ทักทักทักทำไมเธอไม่สน
คิดคิดคิดทำไมใจวกวน                                               สนสนสนทำไมเธอไม่เเคร์
                                                  ลองเขียนดู
               สัมผัสคำคล้องจอง                                       เรามาลองเขียนกันดู
และคงจะได้รู้                                                               ที่เรียนอยู่ไม่ยากเลย
                                                     คิดถึง
              ส่งข้อความซึ้งซึ้ง                                           ส่งให้ถึงคนที่ช้ำ
ส่งไปเป็นประจำ                                                          ส่งมาย้ำความคิดถึง
                                                     เขารู้ไหม
               ชายคนนี้ที่ฉันแอบชอบอยู่                           เขาจะรู้ความในฉันไหมหนา
ถ้าเขารู้ฉันว่าเขาคงมา                                                กระซิบว่าฉันเองก็ชอบเธอ
                                              ความรักคืออะไร
               ความรักเป็นเช่นไรใครช่วยบอก                   อย่ามาลอกฉันนะจะบอกให้
เพราะความรู้เรื่องรักฉันใส่ใจ                                       บอกได้ไหมเธอจ๋าช่วยบอกที
                                                   รักแท้
              คำว่า”รัก”แท้จริงเป็นอย่างไร                        ฉันสงสัยจริงจริงช่วยบอกที
คำว่า”รัก”แท้จริงเป็นอย่างนี้                                       ฉันรู้ดีก็เมื่อเจอเข้าเอง
                                              ชมรมวรรณศิลป์
              ชมรมวรรณศิลป์ของนักเรียน                        ครูพากเพียรสร้างชมรมนี้มา
พวกเราเราจึงเข้ามาศึกษา                                          เพื่อวิชาจะได้เข้าสู่ใจ
                                              ไอคิวกับไอเดีย
               ไอคิวจะเป็นเลิศ                                            ถ้าหากเกิดไอเดียดี
ความคิดของฉันนี้                                                        จะไม่มีใครนั้นเหมือน
                                              เพื่อนเคียงกาย
               กาลเวลาเปลี่ยนเเปลงเเละเเปรผัน               ความสัมพันธ์ของเรามิจางหาย
ไม่ลืมเลือนเพราะเพื่อนเคียงข้างกาย                          มิตรสหายของเราไม่ลืมกัน
                                                      เจ็บ
               เธอเคยทำให้ฉันนั้นเสียใจ                            รู้บ้างไหมเธอทำให้ฉันเจ็บ
เธอไม่แคร่ที่จะต้องมาเย็บ                                           ฉันจึงเก็บเอาไว้ไม่บอกใคร
                                                   ความรู้สึก
               จะคบใครควรเลือกให้ดีดี                             เพราะอาจมีคนที่หลอกลวงเรา
ความรู้สึกของเราไม่เหมือนเขา                                   ฉะนั้นเราควรคิดดูให้ดี
                                                  คุณครูสมนึก
               คุณครูชื่อสมนึก ธนการ                                เป็นอาจารย์ที่สอนภาษาไทย
ท่านสอนสั่งให้เรานั้นตั้งใจ                                          ยังสงสัยทำไมชอบเขียนกลอน
                                                      เรียนให้จบ
                เมื่อมาเรียนพากเพียรเรียนให้จบ                 จะค้นพบเนื้อหาที่สงสัย
อย่ากลัวผิดหากคิดแล้วเสียใจ                                     อย่าตอบไม่หากเรานั้นคิดเอง
                                                   มาเขียนกลอนกัน
               เขียนกลอนได้ดั่งใจปรารถนา                       อย่ามัวช้าเข้ามาเขียนกลอนกัน
เพื่อนเพื่อนเราคงคิดเหมือนกับฉัน                              มารวมกันมาคิดประดิษฐ์กลอน

                                       
                                                         ผลงานของ
                                        
เด็กหญิงนิตยา รอบการ(แจง,เจ้ดำ)
                                นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                            สู้ต่อไป
                  ในชีวิตยังมีเรื่องอีกมาก                                  ถ้าเราอยากจะรู้ก็สู้ไป
วันข้างหน้าของเรายังสดใส                                              อย่าห่วงใยอดีตที่ผ่านมา
                                                             ดีใจมาก
                  ดีใจมากแต่งกลอนได้หลายบท                      และได้จดกลอนที่ภูมิใจไว้
แม้จะเป็นเรื่องที่เสียมันไป                                                ฉันก็ไม่เสียใจกับวันวาน
                                                             ความรัก
                 ความรักนั้นเป็นสิ่งไม่แน่นอน                          เปรียบเหมือนหมอนที่เปลี่ยนอยู่เรื่อยไป
ทั้งความรักความเกียดอย่าใส่ใจ                                       อย่าห่วงใยปล่อยไปบ้างก็ดี
                                                      มาแข่งแต่งกลอนกัน
                  ความคิดจะแตกฉาน                                       จะขนานนามว่าเก่ง
พวกเรานั้นต้องเร่ง                                                             เรามาแข่งแต่งกลอนกัน
                                                            ความกล้า
                  ความรู้เรายังมีอีกตั้งมาก                                 ถ้าเราอยากจะรู้สู้เรียนไป
แม่และพ่อเรายังคอยห่วงใย                                              จะสดใสถ้าเรานั้นกล้าทำ
                                                           ความมั่นใจ
                  ความมั่นใจต้องมีอยู่ในตัว                              อย่าหลงมัวแต่สิ่งไม่กล้าคิด
แม้จะเป็นเรื่องเรขาคณิต                                                  ก็ไม่ติดอยู่ในสมองเรา

                                     

           
                                         ผลงานของ
                                        
เด็กหญิงนิภาวรรณ ศรีสวัสดิ์
                               นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                เด็กผู้หญิงโรงเรียนวัดนิโครฯ
               เด็กผู้หญิงวัดนิโครธาราม                                อยู่ก็งามแถมยังเรียนเก่งด้วย
แต่เขานั้นฐานะไม่ค่อยรวย                                            แต่อยู่สวยเรียนเก่งเจ๋งทุกคน
                                                  ฉันนับถือศาสนาพุทธ
               ฉันนั้นนับถือศาสนาพุทธ                                 ชอบที่สุดอยู่ศาสนานี้
เราเด็กไทยนั้นควรเป็นคนดี                                           และต้องมีหน้าที่ทุกทุกคน
                                                ประโยชน์ของผักตำลึง
               ผักตำลึงนั้นมีใบสีเขียว                                    มีสีเดียวใช้ทำอาหารได้
เมื่อเวลาที่เรานั้นป่วยไข้                                                 เราจึงใช้ตำลึงมาต้มกิน
                                                      พระคุณแม่
                พระคุณแม่งดงามเหนือสิ่งใด                         ไม่มีใครรักเราเท่าคุณแม่
แม่นั้นเลี้ยงเรามาเฝ้าดูแล                                               ก็มีแม่รักแท้ที่จริงใจ
                                                       ไม้บรรทัด
               ไม้บรรทัดของฉันมีสีฟ้า                                    ของคุณป้ามะเฟืองมีสีขาว
ส่วนสีส้มนั้นเป็นของน้าบ่าว                                            ของน้าสาวนั้นเป็นสีชมพู
                                                         กรรไกร
               กรรไกรฉันนั้นมีสีฟ้า                                          เพียงสิบห้าบาทเองไม่แพงหรอก
มันคุ้มมากไม่ใช่สิ่งกระจอก                                              ไม่เคยหลอกใครให้เสียใจเลย
                                                      พี่ชื่อพี่เอส
              พี่ของฉันมีชื่อว่าพี่เอส                                        เล่นสเก็ตได้เก่งและถนัด
เขาชอบเรียนและทำแบบฝึกหัด                                      ชี้ได้ชัดว่าเขาขยันเรียน
                                                           แม่
               แม่ก่อเกิดกำเนิดเลี้ยงเรามา                             ทุกถ้วนหน้าแม่ให้ได้ทุกสิ่ง
พระคุณแม่ยิ่งใหญ่เสียจริงจริง                                         ไม่มีสิ่งใดเหนือพระคุณแม่
                                                            แม่
                แม่นั้นเปรียบเหมือนนางฟ้าของฉัน                  ทุกทุกวันแม่นั้นคอยดูแล
มีปัญหาอะไรแม่ช่วยแก้                                                    ตอนฉันแย่แม่ยังนั่งปลอบใจ
                                                 มากินบะหมี่กัน
                หมี่น้ำบ้านเราถ้วยละสิบห้า                              เชิญคุณป้าคุณอามาชิมดู
มีทั้งไก่กุ้งหมึกและเนื้อหมู                                               ส่วนตัวหนูเป็นคนขายบะหมี่
                                                 มากินมะยมกัน
                  ต้นมะยมแม่ฉันเป็นคนปลูก                          เชิญลูกลูกหลานหลานมาชิมดู
ไม่อร่อยควรบอกให้ฉันรู้                                                   เชิญคุณครูทุกท่านมาลองชิม
                                                         สุดาทิพย์
                   เพื่อนของฉันชื่อว่าสุดาทิพย์                         ชอบติดกิ๊ฟทุกวันเป็นประจำ
ความสามารถพิเศษคือเต้นรำ                                        ชอบระกำชมพู่เงาะโรงเรียน
                                                      ช่วยกันเก็บขยะ
                   โรงเรียนของเรามีขยะเยอะ                           ช่วยกันเถอะอย่าให้เต็มเกลื่อนกลาด
ช่วยกันเก็บแล้วมันจะสะอาด                                           ควรเก็บกวาดทุกวันจะน่าอยู่
                                                           ครูสมนึก
                   ครูสมนึกท่านสอนภาษาไทย                        ท่านใส่ใจศึกษามาสอนเด็ก
เก่งวิชาคณิตตั้งแต่เล็ก                                                    แต่สเป็คของท่านภาษาไทย
                                                              ลำธาร
                    แม่น้ำลำธารนั้นสะอาดมาก                         ปราศจากขยะและพิษภัย
หากคนไทยทุกคนมีวินัย                                                 จะสดใสน้ำจะไม่เน่าเสีย
                                                           เมืองพังงา
                     เมืองพังงาเป็นเมืองที่สวยงาม                   พยายามหมั่นดูแลรักษา
เมืองพังงานั้นมันก็มีค่า                                                   เราอย่าช้ารีบมาอนุรักษ์
                                                    วันเปิดอาคารเรียน
                     วันนี้เป็นวันเปิดอาคารเรียน                        ควรหมั่นเพียรตกแต่งให้หลากหลาย
เราจะได้นั่งเรียนอย่าสบาย ยังไม่สายเกินไปที่ได้เรียน
                                                        คุณกันตวรรณ
                    กันตวรรณท่านเป็นคนสดใส                        มีน้ำใจกับคนที่ลำบาก
ถึงแม้ว่าท่านทำงานจะเหนื่อยยาก                                   ท่านก็อยากที่จะช่วยเหลือคน
                                                           วันสำคัญ
                    เมื่อถึงวันสำคัญควรไปวัด                            และก็จัดปิ่นโตถวายพระ
และเรานั้นควรอยู่ฟังธรรมะ                                               เราก็จะสุขกายสบายใจ
                                                          ครูสมนึก
                    ครูสมนึกท่านสอนภาษาไทย                        ท่านใส่ใจใฝ่เรียนและใฝ่รู้
ท่านมาอธิบายให้เด็กดู                                                     จนตัวหนูได้เก่งภาษาไทย
                                                            พี่แอน
                    พี่ของฉันมีชื่อว่าพี่แอน                                  น้องชื่อแมนและเป็นคนรูปหล่อ
น้องเขาก็มีหน้าตาเหมือนพ่อ                                            ส่วนเขาก็มีหน้าตาเหมือนแม่
                                                       กุหลาบแดง
                     ดอกกุหลาบสีแดงแทนความรัก                    แทนความภัคดีของเพื่อนทุกคน
ถ้ามีเพื่อนดีจะสุขล้น                                                          ถึงเพื่อนจนเพื่อนรวยก็คบได้
                                                      การแต่งกลอน
                    การแต่งกลอนไม่ใช่เรื่องที่ยาก                        ไม่ลำบากถ้าเรานั้นพากเพียร
เรานั้นควรหัดแต่งและหัดเขียน                                           รักการเรียนแล้วต้องรักบทกลอน
                                                         เจ้าตัวน้อย
                เจ้าตัวน้อยกลอยใจของพ่อแม่                            คือรักแท้ที่พ่อแม่มีให้
รักของพ่อแม่ลูกควรเก็บไว้                                                  จะรักไปจนชั่วนิรันดร
                                                           รักเพื่อน
                 ฉันอยากบอกเพื่อนว่าฉันรักเพื่อน                       รักเหมือนเขื่อนรักน้ำบึงกว้างใหญ่
เพื่อเพื่อนรักฉันมีของจะให้                                                  คือดวงใจรักเพื่อนชั่วนิรันดร์
                                                          เจ้าตัวน้อย
                เจ้าตัวน้อยกลอยใจของคุณครู                            เจ้าควรรู้เรื่องของมารยาท
เจ้านั้นควรรีบเรียนให้เก่งกาจ                                              ความสามารถของเจ้านั้นมีค่า
                                                          ครูจะสอน
                ครูจะสอนให้ศิษย์ได้รู้จัก                                      เรื่องความรักการเรียนควรศึกษา
และต้องเก่งให้ได้หลายวิชา                                                 มันมีค่าสำหรับศิษย์ทุกคน
                                                            สุดหล่อ
                 ชายคนใดก็ไม่หล่อเท่าพ่อ                                   พ่อนั้นหล่อและแถมยังมาดแมน
พ่อไม่เคยเจ้าชู้เรื่องแฟนแฟน                                               รักห่วงแหนแต่แม่เพียงคนเดียว
                                                         ยาเสพติด
                 อย่าไปมั่วมัวเมายาเสพติด                                  เราควรคิดให้ดีอย่าไปลอง
ยาเสพติดนั้นเป็นสิ่งสยอง                                                    อย่าไปมองแม้แต่เพียงเม็ดเดียว
                                                           นารีรัตน์
                 นารีรัตน์นั้นเป็นคนอยู่สวย                                 เขาเหมือนหมวยเพราะเขานั้นขาวมาก
เขาว่าหมวยเรียนเก่งไม่ลำบาก                                            ไม่เหนื่อยยากถ้าเรานั้นพากเพียร
                                                             นายก
                  นายกนั้นเป็นคนที่ฉลาด                                     ท่านเก่งกาจในเรื่องของการเมือง
ชีวิตท่านนั้นมักจะรุ่งเรือง                                                     ดั่งสีเหลืองสว่างส่องทางเดิน
                                                       การแต่งกลอน
                   การแต่งกลอนนั้นเป็นสิ่งที่ง่าย                           มันสบายเพราะมันเขียนง่ายมาก
เมื่อเขียนกลอนเรานั้นไม่ลำบาก                                            ไม่เหนื่อยยากถ้าเรานั้นพากเพียร
                                                            เกศศิมา
                  เพื่อนฉันชื่อเด็กหญิงเกศศิมา                             มีหน้าตาขาวสวยแสนน่ารัก
ตอนเป็นเด็กเขาชอบกินแต่ผัก                                              ฉันรู้จักกับเขาตอนปอหนึ่ง
                                                         สกุลรัตน์
                 เพื่อนฉันชื่อเด็กหญิงสกุลรัตน์                             ชอบข้าวผัดต้มยำและปลานึ่ง
ตอนเป็นเด็กเขาชอบเล่นกับผึ้ง                                            เขาชอบหึงอิจฉาเพื่อนทุกวัน
                                                            นวลฉวี
                เพื่อนฉันชื่อเด็กหญิงนวลฉวี                               ชื่อเล่นมีว่าคุณน้องกำนัน
แท้จริงแล้วเขาเป็นคนขยัน                                                 ทุกทุกวันเขาทำแต่การบ้าน
                                                         พัชราภรณ์
              เพื่อนฉันนั้นชื่อพัชราภรณ์                               เอาแต่นอนงานการเลยเกียจคร้าน
เขาเป็นคนที่ชอบเล่นจุ้นจ้าน                                        ชอบตัดก้านมะพร้าวมาตีน้อง
                                                      วันภาษาไทย
               ภาษาไทยของโลกนั้นยิ่งใหญ่                         มีเด็กไทยมาอ่านและมาเขียน
เมื่อเราทำแล้วเราจะหมั่นเพียร                                       และชอบเรียนวิชาภาษาไทย

                                      

                                                    ผลงานของ
                                            เด็กหญิงสกุลรัตน์ ปรีดาผล
                           นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                            นิตยา
              นิตยารอบการนามเจ๊ดำ                                    ช่างน่าขำผู้ชายตั้งชื่อให้
เมื่อเพื่อนเรียกเขาบอกไปไกลไกล                                   จึงบอกไปว่าหยุดเรียกเจ๊ดำ
                                                         นิภาวรรณ
             นิภาวรรณเป็นคนเขียนกลอนเก่ง                      เราต้องเร่งแต่งกลอนให้เหมือนเขา
การแต่งกลอนนั้นหนักไม่ใช่เบา                                     ฉะนั้นเราต้องหัดแต่งกลอนบ้าง
                                                  อย่าริรักในวัยเรียน
            เราอย่าคิดมีรักในวัยเรียน                                   เหมือนจุดเทียนเอาไว้กลางสายฝน
เพราะจะทำให้ชีวิตมืดมน                                               ถ้าหลงกลกับความสุขชั่วคราว
                                                            แม่
            แม่ทำให้เรานั้นมีชีวิต                                          สอนให้คิดตั้งใจใฝ่ศึกษา
สอนให้เรารู้จักการค้นคว้า                                               ให้ใฝ่หาความรู้สู่ตัวเรา
                                                         ยามว่าง
             หยิบสมุดปากกาเมื่อยามว่าง                             ครุ่นคิดพลางเรียงร้อยถ้อยอักษร
ผูกประโยคนำนำเป็นคำกลอน                                         มาออดอ้อนขอดาวจากคุณครู
                                                     ส่งยิ้มหน่อย
              ช่วยส่งยิ้มมาบ่อยหน่อยได้ไหม                        มาเติมใจของฉันให้มันสู้
ความรู้สึกดีดียังมีอยู่                                                       เพียงแค่รู้เธอเป็นกำลังใจ
                                                    การแต่งกลอน
               การแต่งกลอนมันต้องค่อยค่อยหัด                   คำสัมผัสจัดเคียงมาเรียงร้อย
ค่อยฝึกหัดจัดคำนำแต่น้อย                                             ก็ค่อยค่อยเขียนเก่งนักเลงกลอน
                                                   สมุดวรรณศิลป์
                สมุดวรรณศิลป์ไว้แต่งกลอน                             บอกเสียก่อนเป็นสิ่งที่ไม่ยาก
พยายามหมั่นเพียรให้มากมาก                                         และถ้าหากเขียนดีจะได้การ
                                                          ตุ๊กตา
                 ตุ๊กตาของฉันโดเรมอน                                    ฉันได้ตอนวันเกิดแม่ซื้อให้
แม่บอกว่าทำตัวดีจะได้                                                    ฉันดีใจแม่ให้ตุ๊กตา
                                                     ประหยัดไฟ
                  ประหยัดไฟกันเถอะคนไทยเรา                       อย่ามัวเมาต้องช่วยประหยัดไฟ
คนละดวงก็ได้ช่วยชาติไทย                                              ช่วยปิดไฟให้ได้คนละดวง
                                                     ประหยัดน้ำ
                  น้ำเป็นสิ่งสำคัญต่อชีวิต                                 ช่วยสักนิดช่วยกันประหยัดน้ำ
เรื่องของน้ำเราอย่าไปมองข้าม                                        เขียนกฎห้ามใช้น้ำอย่างสิ้นเปลือง
                                                           สังคม
                   ชิ้นงานเรื่องสังคม                                        ครูอารมณ์เป็นผู้สั่ง
ครูพูดออกเสียงดัง                                                          เราควรฟังอย่างตั้งใจ
                                                           กรีฑาสี
                    ฉันเป็นดรัมเมเยอร์                                     อยากบอกเธอบอกความจริง
ฉันมีความสุขยิ่ง                                                             นำนักวิ่งของสีฟ้า
                                                          ห้องเรียน
              ห้องเรานี้สะอาด                                             ช่วยกันกวาดช่วยเช็ดถู
สดชื่นเมื่อมองดู                                                           ช่างน่าอยู่เสียจริงจริง
                                                          วาเลนไทน์
              วันนี้วาเลนไทน์                                                 มอบดอกไม้ให้คุณแม่
คงจะดีแน่แท้                                                                  คิดว่าแม่คงภูมิใจ
                                                           มารยาทไทย
                 เราเด็กไทยไปไหนไหว้ไว้ก่อน                         พ่อแม่สอนต้องมีความเรียบร้อย
เรื่องอ้อร้อควรจะน้อยน้อยหน่อย                                     แล้วค่อยค่อยหัดมารยาทไทย
                                                              หนังสือ
                 หนังสือคือความรู้                                             ที่อยู่คู่เราเสมอ
หนังสือคือเพื่อนเกลอ                                                       ให้เราเจอกับโลกกว้าง
                                                             ยาเสพติด
                  ฉันชอบเล่นกีต้า                                              ส่วนยาบ้าไม่ข้องเกี่ยว
ฉันนั้นเรียนอย่างเดียว                                                       ไม่เคยเที่ยวตอนกลางคืน
                                                               อาหาร
                  ฉันนั้นกินส้มตำ                                               และข้าวยำกับข้าวผัด
แล้วกินข้าวต้มมัด                                                              กินที่วัดศรัทธาราม
                                                                ทำคณิต
                 ฉันนั้นทำคณิต                                                 เรื่องที่ผิดก็มีบ้าง
แต่ฉันไม่เคยจ้าง                                                                ให้คนอื่นมาทำให้
                                                                แต่งกลอน
                 ฉันนั้นแต่งกลอนเป็น                                        เพราะฉันเห็นว่าสำคัญ
ฉันจึงหมั่นขยัน                                                                 เขียนทุกวันจนได้ดาว
                                                           รักเธอนิภาวรรณ
                 ฉันยังรักเธออยู่นิภาวรรณ                                 แม้เธอนั้นจะไม่เหลียวแลหา
ฉันยังคิดถึงเธอทุกเวลา                                                     ทุกวินาทีของลมหายใจ  
                                                             รักเพื่อน

                    ฉันยืนยันว่าฉันนั้นรักเพื่อน                            ไม่ลืมเลือนจางหายเหมือนปลายฝน
ฉันไม่เห็นแก่ตัวเหมือนบางคน                                         ฉันสุขล้นมีเพื่อนคอยเตือนกัน
                                                             เพื่อนชื่อมิ้ง
                     ฉันยินดีที่ได้พบเธอมิ้ง                                 เธอนั้นวิ่งเก่งนักชักน่ากลัว
ชื่อเสียงเธอคงดังกันไปทั่ว                                               เธออย่ามัวฝึกซ้อมเพียงลำพัง
                                                             เกิดเป็นคน
                    เกิดเป็นสัตว์คนมองว่าไร้ค่า                        เกิดเป็นหมาคนมองค่าไม่มี
เกิดเป็นคนนี้ดีสมศักดิ์ศรี                                                ตายเป็นผีนั้นก็คือวิญญาณ
                                                        อาคารใหม่
                    ช่างก่อสร้างนั้นแสนจะลำบาก                    ต้องเหนื่อยยากสร้างบ้านสร้างอาคาร
กว่าจะได้โครงสร้างนั้นแสนนาน                                     ช่างเป็นงานที่หนักจริงทีเดียว
                                                        อาหารที่แม่ทำ
                    เมื่อวานกินข้าวผัด                                   มีปูอัดและไส้กรอก
อร่อยจริงไม่หลอก                                                      อยากจะบอกว่าแม่ทำ
                                                        วิชาภาษาไทย
                    วิชาภาษาไทย                                        ต้องใส่ใจอ่านและเขียน
เรานี้ต้องหมั่นเพียร                                                      ขยันเรียนจะโชคดี
                                                       มีรักในวัยเรียน
                  มีรักในวัยเรียน                                         เหมือนจุดเทียนกลางสายฝน
ชีวิตจะมืดมน                                                              ถ้าหลงกลสิ่งหลอกลวง
                                               ไม่จำเป็นต้องกลอนรัก
                 แต่งกลอนใช่กลอนรัก                                 ต้องรู้จักกลอนอื่นด้วย
รู้จักแล้วจะช่วย                                                           ให้เราได้เขียนกลอนเป็น
                                                     เพื่อนชื่อกุ้ง
                ฉันมีเพื่อนชื่อกุ้ง                                          เขานั้นยุ้งอยู่เรื่องงาน
ส่วนฉันทำการบ้าน                                                       เพราะฉะนั้นไม่ได้คุย
                                       
                                    
                                                      ผลงานของ
                                           
เด็กหญิงพัชราภรณ์ กลิ่นเกษร
                                นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                         
นารีรัตน์
              เด็กหญิงนารีรัตน์                                              เขาถนัดการเขียนกลอน
ว่างว่างเขาก็สอน                                                            ให้ฉันลองเขียนกลอนเอง
                                                        ปวดหัว
              วันนี้เรียนคณิต                                                  เมื่อฉันคิดก็ปวดหัว
ครูนั้นฉันก็กลัว                                                                คิดปวดหัวเพราะกลัวครู
                                                      เสียงดนครี
               ฉันชอบเสียงดนตรี                                           สิ่งดีดีที่ฉันชอบ
ตัวโน๊ตมาประกอบ                                                          ฉันเลยชอบในเสียงเพลง
                                                          ชีวิต
              ชีวิตแสนลำเข็ญ                                               เหมือนกับเป็นเรื่องนิยาย
บางคนก็ชั่วร้าย                                                              บางคนได้เป็นเด็กดี
                                                        คุณครู
              พ่อแม่คนที่สอง                                                ไม่เป็นรองคือคุณครู
คุณครูให้ความรู้                                                              เปิดเราสู่โลกกว้างไกล
                                                         ชีวิต
             เรามีชีวิตอยู่                                                      เราก็รู้เราก็เห็น
ชีวิตไม่ลำเข็ญ                                                                ถ้าเราเห็นทางที่ดี
                                                       โรงเรียน
               โรงเรียนจะสะอาด                                           เราต้องกวางทุกๆวัน
โรงเรียนจะดีนั้น                                                              เราต้องหันไปดูแล
                                                     ภาษาไทย
              พฤหัสเรียนไทย                                                ควรใส่ใจกันสักนิด
ความรู้ที่เราคิด                                                               ต้องพินิจคิดสร้างมา
                                                     ความทุกข์
              ความทุกข์ของคนเรา                                      มีทั้งเศร้ามีทั้งโศก
ความดีมีทั้งโลก                                                            ความเศร้าโศกหายจางไป
                                                      เกศศิมา
              เด็กหญิงเกศศิมา                                            ชอบโทรหาฉันประจำ
ความสามารถคือรำ                                                       ช่างน่าขำรำไม่เป็น
                                                    นิภาวรรณ
             เพื่อนฉันนิภาวรรณ                                          ทุกทุกวันที่เขียนกลอน
เขานั้นไม่ยอมนอน                                                        เพราะแม่สอนให้อดทน
                                                    กล้าหาญ
                เราทุกคนควรมีความกล้าหาญ                    ต้องชำนาญในเรื่องแสดงออก
ถึงเพื่อนของฉันนั้นจะไม่บอก                                       ฉันไม่ลอกในเรื่องความคิดใคร
                                                        น้อง
                น้องฉันมีหนึ่งคน                                            น้องต้องทนเพราะถูกตี
น้องก็รู้ตัวดี                                                                     ที่ถูกตีเพราะอะไร

                                      
                                                        ผลงานของ
                                                
เด็กหญิงสุธิดา ชุมพร
                                 
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                           
คิดไม่ออก
              
คิดไม่ออกให้เจ้านั้นหยุดคิด                           มันไม่ผิดกฎหมายดังเขาว่า
หยุดนั่งฟังนั่งชมเสียงนกกา                                           แล้วค่อยมาคิดใหม่ให้มันออก
                                                           สงสัยจัง
               ตัดสินใจให้ไวซิคนไทย                                    ยังสงสัยทำไมคนไทยกลัว
จงลุขึ้นกล้าหาญริเริ่มรัว                                                  โอ้ ทูนหัวเลิกกลัวเถิดคนไทย
                                                              
งง
               โอ้ชีวิตมีผิดก็มีถูก                                             โอ้ ลูกลูกเคยถูกแม่ตีไหม
โอ้ คนดีโดนตีจำใส่ใจ                                                      โอ้ นี่ไงหัวใจนักกีฬา
                                                        วันภาษาไทย
               ยี่สิบเก้ากรกฎาคม                                           ต่างชื่นชมน้องน้องที่แข่งขัน
ต่างคนต่างก็ส่งผลงานกัน                                              เนื่องในวันภาษาไทยแห่งชาติ
               คณะครูคงจะหนักใจจริง                                  เพราะชายหญิงไม่เคยคิดประมาท
ทำผลงานทั้งสวยและสะอาด                                            ไม่เคยคาดว่าจะทำได้ดี

                                   
                                                  ผลงานของ
                                       
เด็กหญิงเกศศิมา พูลสวน
                            
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                      
คำถาม
                พระไม่ชอบอะไร                                              เพื่อนตอบไปว่าที่นา
เฉลยคือสีกา                                                                    มาศยาคือคนถาม
                                                   เขียนจดหมายทำไม
                ทำไมเธอต้องเขียนมาแบบนี้                           คิดเข้าซิทำไมต้องเขียนมัน
คิดบ้างซิทำไมต้องเป็นฉัน                                               ที่เขียนนั้นเป็นฉันแล้วเป็นไง
                                                       ซึมเศร้า
                นั่งเศร้าซึมเสียใจอกสลาย                               เหมือนกับตายไปแล้วในชาตินี้
ถ้าอยู่ไปอะไรก็ไม่ดี                                                          สุขไม่มีมีแต่ทุกข์ในใจ
                                                      คำว่าเพื่อน
                 คำว่าเพื่อนเตือนใจมิให้ท้อ                             คำว่าพ่อเตือนมิให้หลง
คำว่าแม่เตือนใจให้จำนง                                                 ต้องยืนยงทุกคำจำให้ดี
                                                      มองจันทร์
                  นั่งมองจันทร์ในยามฟ้ามืดมิด                        นั่งประดิษฐ์กลุ่มดาวตามใจฝัน
แสงสว่างของดาวทุกดวงนั้น                                             เกาะกลุ่มกันมองจันทร์ที่สวยงาม
                                                        กำไลตัวเอ
                   ฉันนั้นมีกำไลรูปตัวเอ                                     ฉันร้องเย้เมื่อมีกำไลใช้
กำไลนี้มีสีแดงสดใส                                                          ซื้อกำไลราคาสิบห้าบาท
                                                      งบประมาณอาคารใหม่
                   อาคารนี้จะสร้างขึ้นไม่ได้                                ถ้าเราไม่มีงบประมาณพอ
การสร้างอาคารเราต้องชลอ                                           เราต้องของบคุณกันตวรรณ
                                                          อะไรเอ๋ย
               อะไรเอ๋ยมีหัวหอนำหน้า                                  ตามต่อมานั้นหรือคือนอหนู
อยู่ข้างใต้สุดท้ายสระอู                                                    เด็กไม่รู้ฉันบอกก็หนูไง
                                                          ชีวิตเรา
               ชีวิตเราเหมือนกับเจ้านกน้อย                            ที่เฝ้าคอยชะตากรรมมาถึง
อนาคตรออยู่ต้องคำนึง                                                  ชะตาดึงชีวิตก็เปลี่ยนแปลง
                                                     อนาคตที่อยากเป็น
                อนาคตอยากเป็นพยาบาล                             ได้ช่วยงานคุณหมอรักษาคน
อุปสรรคใดใดต้องอดทน                                                จะเลิศล้นเป็นนางพยาบาล
                                                        วิชาภาษาไทย
                 วิชาภาษาไทย                                                ควรใส่ใจในการเรียน
ฝึกพูดฝึกอ่านเขียน                                                         ควรหมั่นเพียรฝึกฝนตน
                                                          พูดแบบไทย
                   ฮัลโหลเป็นภาษาของฝรั่ง                            ช่างโด่งดังคนไทยยังพูดเลย
สมัยก่อนภาษานี้ไม่เคย                                                  ไม่นิ่งเฉยพูดสวัสดีค่ะ
                                                        สาวน้อยอ้อยควั่น
               สาวน้อยอ้อยควั่น                                            ขนาดฉันดูแล้วยังสงสาร
เพราะอ้อยควั่นต้องมาเป็นขอทาน                                จนได้พานพบเจอผู้ใจบุญ
                                                           ชอบกินผัก
                ดิฉันชื่อเกศศิมา พลูสวน                               แก้มนิ่มนวลแถมยังช่างน่ารัก
ฉันสวยได้เพราะฉันหมั่นกินผัก                                      เพื่อนชอบทักว่าฉันนั้นอยู่สวย
                                                         คณิตศาสตร์
                สั่งการบ้านคณิตตั้งหกข้อ                              ไม่ย่อท้อต้องทำให้สำเร็จ
เวลานานเท่าไรต้องทำเสร็จ                                            แม้เมื่อยเข็ดต้องทำจำต้องทน
                                                      ครอบครัวมาศยา
               มาศยาหน้าตาเขาขาวสวย                              แม่ชื่อหมวยไพเราะเสนาะหู
พ่อชื่อนาจอยู่บ้านชวนมาดู                                            เราก็รู้พ่อแม่เมลคือใคร
                                                         สาวใช้คนใหม่
               วันนี้ดูเรื่องสาวใช้คนใหม่                                ฉันดีใจที่ได้ดูเรื่องนี้
สิบแปดนาฬิกาช่องเจ็ดสี                                               เวลาที่สาวใช้คนใหม่ถึง
                                                              คำอุทาน
                วันนี้ฉันเรียนเรื่องคำอุทาน                             เรื่องรำคาญตกใจก็เขียนได้
เขียนคำอุทานนั้นเขียนง่ายง่าย                                     แม้เรื่องอายยังได้เลยนะคุณ
                                                             ไม่สบาย
                วันนี้ฉันเป็นหวัด                                             มันอึดอัดการหายใจ
น้ำมูกออกมาใส                                                              เราก็ใช้ผ้าเช็ดมัน

                                       

                                                      ผลงานของ
                                        
เด็กหญิงภาวิกา   ผดุงทรัพย์(มิ้ง)
                                 นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘

                                                          เห็นแต่หน้าเธอ
              
ฉันนั้นมองขึ้นไปบนท้องฟ้า                             เห็นแต่หน้าของเธอเสียทุกที
จินตนาการเหมือนฉันเห็นผี                                            คงไม่ดีถ้าเห็นผีหน้าเธอ
                                                           ตื่นมาสดใส
                ตอนเช้าเช้าตื่นมาเราสดใส                            คิดวกไปวกมาใจสับสน
เกิดมาแล้วจิตใจต้องเหมือนคน                                    ต้องอดทนทำใจให้ร่าเริง
                                                 ซ้อมกีฬาศึกษาวิชาการ
               วันศุกร์นั้นฉันก็ต้องเรียนหละ                         ทำธุระให้เสร็จก่อนอ่านเขียน
ซ้อมกีฬาเราต้องหมั่นพากเพียร                                     ขยันเรียนศึกษาวิชาการ
                                                 อยากจะรู้ความในใจ
               เตยนั้นมีชื่อว่านุจรีย์                                         เขานั้นมีหน้าตาที่สดใส
ฉันนั้นอยากจะรู้ความในใจ                                             พูดออกไปว่าฉันไอ เลิฟ ยู
                                                     ไม่เชื่อพรมลิขิต
               ฉันจะไม่เชื่อพรมลิขิต                                       มันทั้งผิดทั้งถูกคาดเดาได้
ฉันไม่เชื่อหรอกนะจะบอกให้                                           จำเอาไว้ฉันจะไม่เชื่อเลย
                                                    ประดิษฐ์กลอน
               วันนั้นฉันนั่งคิดประดิษฐ์กลอน                        คุณครูสอนให้ฉันคิดกลอนเอง
ไม่ว่าเราจะเขียนเกี่ยวกับเพลง                                        เรื่องคลื้นเครงก็เขียนได้ถูกใจ
                                              ร้องเพลงให้คุณครูฟัง
               เมื่อวันนั้นคุณครูตกแต่งห้อง                           ฉันจึงร้องเพลงให้คุณครูฟัง
เสียงของฉันนั้นมีเสียงที่ดัง                                             ไพเราะจังคุณครูนั้นชมเอง
                                                              ความรัก
              ความรักนั้นคงมีอยู่หลายแบบ                           ความเจ็บแสบนั้นคงจะอกหัก
เราควรจะศึกษาเรื่องความรัก                                          ให้รู้จักว่ารักเป็นอย่างไร
                                                      ไม่ยากถ้าอยากรัก
               ฉันไม่ค่อยจริงจังกับความรัก                            เพื่อนนั้นทักว่าฉันนั้นรักไม่เป็น
ส่วนฉันนั้นเป็นคนที่ใจเย็น                                              ไม่อยากเข็ญถ้าเราคิดจะรัก
                                                        สุภาษิตในใจ
                สุภาษิตในใจมีอยู่ว่า                                        ถ้าจะบ้าก็ตัวของฉันเอง
ประจำวันฉันนั้นชอบร้องเพลง                                         ไม่ต้องเกรงกลัวใครทำไปเลย
                                                          รักคุณครู
               ในตอนบ่ายฉันนั้นเรียนดนตรี                        มีครูดีที่ฉันนั้นรักมาก
ดิฉันนั้นไม่อยากที่จะจาก                                              พูดจากปากว่าฉันรักคุณครู
                                                         หลักสูตรเก่า
                หลักสูตรเก่านั้นมีพูดอ่านเขียน                      เราต้องเรียนต้องอ่านนั้นเหมือนกัน
เราต้องมาโรงเรียนกันทุกวัน                                           ทุกวันจันทร์ฉันมีภาษาไทย
                                                        หยุดเพลงไว้ก่อน
                วิชาวิทย์ครูเปิดเพลงให้ฟัง                              เสียงนั้นดังจนฉันนั้นปวดหัว
เรียนเสียก่อนฟังเพลงนั้นอย่ามั่ว                                     อย่าทำตัวให้เป็นที่รำคาญ
                                                          มีแต่งานให้ทำ
               วิชาวิทย์ครูให้ทำรายงาน                                  มีแต่งานแต่การให้ฉันทำ
งานชิ้นนี้จะต้องทำเป็นประจำ                                         อย่าไปทำอะไรเสียเวลา
                                                    อยากมีเพื่อนรักสักคน
               เพื่อนรักนั้นฉันอยากมีสักคน                             ถึงจะจนอย่างไรฉันรับได้
ถ้าฉันเจอฉันก็จะเอาไว้                                                    อยู่ในใจของฉันเพียงคนเดียว
                                                       รักใครไม่ต้องกลัว
               รู้นะว่ารักฉันจะบอกให้                                     ว่าในใจนั้นมีเธอคนเดียว
ถ้าใครรู้ฉันนั้นก็ต้องเสียว                                                สักประเดี๋ยวเพื่อนถามว่ารักใคร
                                                     รักแท้ไม่หลอกลวง
                ฉันนั้นอยากจะมีคนรู้ใจ                                  จะมอบให้ใจนี้ไปดูแล
ฉันนั้นอยากจะรู้ว่ารักแท้                                                 ว่ามีแต่รักแท้ไม่หลอกลวง
                                                       คุณครูที่ฉันรัก
                  ครูสมนึกเป็นครูที่ฉันรัก                                 ฉันจะปักครูไว้อยู่ในใจ
ความรักนั้นที่ฉันจะมอบให้                                             จะจดไว้ในใจตลอดมา

                                            
                                                          ผลงานของ
                                                 
เด็กหญิงจิรารัตน์ จิตรชุ่ม
                                    นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                                 
คณิต
             
ฉันไม่ชอบคณิต                                                ฉันนั่งคิดจนปวดหัว
ฉันนั้นไปหลงมัว                                                              เพราะฉันกลัวคณิตศาสตร์
                                                                 สมอง
             เราไม่ควรเสพยา                                                 ภัยจะมาสู่ตัวเรา
เสพแล้วจะมึนเมา                                                            ขอเถิดเจ้าอย่าเสพเอย
                                                             วันปีใหม่
             พรุ่งนี้วันปีใหม่                                                    ฉันขอให้ครูแข็งแรง
ฉันได้ซื้อลูกแตง                                                               เป็นของขวัญแด่คุณครู
                                                              รักแม่
              ฉันนั้นรักแม่มาก                                                 พูดจากปากว่ารักแม่
รักแม่มากแน่แน่                                                               รักแน่แท้แม่คนเดียว
                                                           ร้องเพลง
              พ่อฉันชอบร้องเพลง                                           พ่อบรรเลงเป็นจังหวะ
พ่อร้องเก่งมากนะ                                                            ฟังแล้จะรู้ว่าจริง
                                                          ดูฟุตบอล
             เมื่อคืนดูฟุตบอล                                                 ไม่ได้นอนจนแม่ด่า
นั่งดูกินม่าม่า                                                                   แม่พูดว่าปิดได้แล้ว
                                                           สอบ NT
              ฉันจะสอบ NT                                                     มันคงมีหลายวิชา
พวกเราต้องค้นหา                                                             ทุกวิชาที่จะสอบ
                                                   เชื่อมั่นในความคิด
              เชื่อมั่นในความคิด                                              ลองถูกผิดแก้ปัญหา
จุดไฟแห่งปัญญา                                                             ให้เจิดจ้าทางกว้างไกล
                                                    ทุกครั้งที่ย่างก้าว
               ทุกครั้งที่ย่างก้าว                                                หนทางดาวสู่ความฝัน
ชีวิตเป็นเดิมพัน                                                                จงฝ่าฟันด้วยศรัทธา

                                         
                                                       ผลงานของ
                                                เด็กหญิงอนงค์นาฏ ลูกแก้ว
                                   นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                              ธรรมชาติ
             
ได้มาเที่ยวศึกษาธรรมชาติ                                ใสสะอาดสายน้ำที่หลั่งไหล
ทับทมกันพึ่งพาเป็นสายใย                                              น้ำป่าใสด้วยแร่แห่งหินทราย
              แสนสุขใจได้มาเที่ยวน้ำตกนี้                             สถานที่ท่องเที่ยวมีหลากหลาย
ได้สนุกสุขใจกันมากมาย                                                 น่าเสียดายที่มาแค่สามวัน
                                                              
การคิดค้น
              
จินตนาการคิดเริ่มสร้างสรร                                เหมือนสวรรค์บรรดารให้ริเริ่ม
ทำให้ฉันได้รู้สิ่งแต่งเติม                                                    ทั้งส่งเสริมความคิดให้ติดใจ
                                                        
ชีวิตประจำวัน
               
สมุดนี้ใช้เขียนจดบันทึก                                    ความรู้สึกในใจที่อยากเขียน
ทุกทุกวินาทีที่เล่าเรียน                                                       ต้องพากเพียรต่อไปด้วยใจรอ
                                                      ความพยายาม
               แม้เกียจคร้านก็ต้องพยายาม                               ต้องทำตามทุกอย่างที่ครูบอก
การบ้านเพื่อนไม่จำเป็นต้องลอก                                        ต้องให้ตอกกี่ทีถึงจะจำ
                                                        เพราะเธอ
              มาจนถึงวันนี้ได้เพราะเธอ                                     สอนเสนอรายงานหน้าชั้นเรียน
คัดลายอ่านออกต้องพากเพียร                                            ต้องหมั่นเพียรเขียนบันทึกให้ลึกซึ้ง
                                                          คำสอน
              คำสอนนี้จะจดจำให้นาน                                      แม้เลยผ่านนานวันผันเปลี่ยนไป
ทุกถ้อยคำพร่ำสอนที่สั่งไว้                                                   อยู่ในใจหนูนี้ตลอดกาล
                                                      สุขก่อนจาก
              ได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานาน                                ได้เบิกบานสดใสกันหลายปี
ได้ติเตียนตำหนิจนถ้วนถี่                                                    มาวันนี้ถึงที่จะจากลา

                                  
                                                      ผลงานของ
                                          
เด็กหญิงจิราภรณ์ ศรีสง่า
                          นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                      ดวงใจของลูก
              
จงมั่นใจมอบให้ด้วยใจรัก                                ลูกประจักษ์ในสิ่งที่แม่ให้
แม่คนนี้เป็นคนที่ยิ่งใหญ่                                                ในดวงใจของลูกตลอดมา
                                                        คิดไม่ออก
              
คิดไม่ออกให้เจ้านั้นหยุดคิด                            จงตั้งจิตใจเจ้าให้แน่วแน่
คิดไม่ออกเจ้าอย่าเพิ่งท้อแท้                                           ไม่ย่ำแย่เกินไปหรอกนะเจ้า
                                                        อย่าคอยครู
              
คิดใคร่ครวญถ้าผิดครูไม่ว่า                               มีปัญหาให้เจ้านั้นไปถาม
ถ้าเจ้านั้นให้ครูคอยติดตาม                                             แล้วเมื่อยามใดเล่าเจ้าจะรู้
                                                         วรรณศิลป์
               
วรรณศิลป์เล่มนี้เป็นของฉัน                               ฉันจะหมั่นดูแลรักษาไว้
ให้ดีที่สุดที่จะทำได้                                                            เพราะฉันให้ความสำคัญกับมัน
                                                       ความพยายาม
                
ตอนแรกนั้นหนูเขียนกลอนไม่เป็น                    แต่หนูเห็นเพื่อนเขาเขียนกัน
เพื่อนเขาเขียนได้ดาวเป็นร้อยพัน                                      แล้วหนูนั้นก็เริ่มพยายาม
                                                         อยากบอกพ่อ
                
อยากจะพูดสักคำว่ารักพ่อ                                อยากจะขอให้พ่อกอดหนูหน่อย
ลูกของพ่อคนนี้จะรอคอย                                                  ลูกไม่ถอยไปยุ่งยาเสพติด
                                                        วันเกิดพ่อ
               วันนี้เป็นวันเกิดของพ่อฉัน                                 ทุกทุกวันฉันนั้นรักพ่อมาก
พ่อของฉันท่านนั้นต้องลำบาก                                          ไม่เคยจากไปไหนไกลจากฉัน
                                                             คำว่ารัก
              คำว่ารักเป็นคำที่น้ำเน่า                                      อยากจะเข้าไปบอกถึงในใจ
ว่าฉันนั้นจะพูดไปอย่างไร                                                 ลึกซึ้งในใจฉันตลอดมา
                                                             มดคัน
               มดคันนี้มันโหด                                                ฉันนั้นโกรธที่มันกัด
ฉันใช้กรรไกรตัด                                                               จนมันขาดสองท่อนเลย
                                                              คุณพ่อ
              พ่อฉันชอบฟุตบอล                                           เมื่อฉันนอนก็ฝันเห็น
ว่าพ่อเตะกระเด็น                                                           จนตกเย็นยังนั่งดู
                                                           ทำการบ้าน
             ทำการบ้านคณิต                                               ฉันคิดผิดไม่กี่ข้อ
ฉันจะไม่ยอมท้อ                                                             เพราะพ่อให้กำลังใจ
                                                         คุณครูภิษณี
             คุณครูภิษณี                                                     แกนั้นตีเด็กนักเรียน
ที่เขาไม่พากเพียร                                                          ไม่หัดคิดและไม่ทำ
                                                           ภาษาไทย
            วิชาภาษาไทย                                                    อยู่ในใจของฉันมา
ความรู้มากหนักหนา                                                     เราสรรหามาอ่านกัน
                                                        ครอบครัวฉัน
                ครอบครัวฉันยากจน                                    มีสี่คนเราเท่านั้น
เรานั้นต่างช่วยกัน                                                        ช่วยทำงานอย่างเต็มใจ
                                                           สมุดศิลปะ
                สมุดศิลปะ                                                   เราวาดนะเอาส่งครู
วาดแล้วให้ครูดู                                                            ว่าจะได้กี่คะเเนน
                                                             หนังสือ
                หนังสือคือชีวิต                                             คือความคิดที่เราเขียน
ความรู้ที่เราเรียน                                                           รู้โลกว่าเป็นอย่างไร
                                                        ลอกการบ้าน
               เพื่อนฉันสองคนนั้น                                         ทุกทุกวันลอกการบ้าน
ว่าครูส่งเป็นย่าน                                                             เขาชื่อว่าจุดจุดจุด
                                                      ปลาหางนกยูง
              ลูกปลาหางนกยูง                                              อยู่เป็นฝูงยามเมื่อเกิด
เป็นปลาที่ดีเลิศ                                                              ช่วยกำจัดยุงลายได้
                                                            ยากจัง
              คณิตเพียงหกข้อ                                               ทำไมหนอมันยากจัง
ทำไปตั้งหลายครั้ง                                                          ไม่ยากเท่าหกข้อนี้
                                                          จิราภรณ์
                  จิราภรณ์เป็นชื่อ                                             มันเป็นสื่อในการเรียน
ยามเมื่อฉันนั้นเขียน                                                        ครูก็เรียกจิราภรณ์
                                                          คุณครูอมร
                 คุณครูอมรนี้                                                    เป็นคนดีของพวกเรา
ครูนั้นไม่เคยเมา                                                              ให้พวกเราเห็นสักที
                                                            ดอกมะลิ
                 ดอกมะลิดอกนัอย                                           นำมาร้อยเป็นมาลัย
มอบให้แม่ด้วยใจ                                                             แม่สดใสในวันนี้
                                                               ฤดูฝน
               ช่วงนี้ฤดูฝน                                                       อย่าซุกซนให้มากเกิน
อย่าเล่นน้ำจนเพลิน                                                         เดี่ยวเราจะไม่สบาย
                                                           คุณครูสมนึก
              คุณครูสมนึกนี้                                                    แกใจดีไม่เหมือนใคร
ครูนั้นมีน้ำใจ                                                                    ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่มี
                                                               ยุงลาย
              ยุงลายตัวน้อยน้อย                                            มันชอบปล่อยพิษร้ายร้าย
กัดเรานั้นถึงตาย                                                              ต้องทำลายเเหล่งเพาะพันธ์
                                     
                                                    ผลงานของ
                                           
เด็กหญิงสุภัสสรา ชูร่วง
                             นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                       ขมิ้นของไทย
              
ขมิ้นของคนไทย                                               รู้จักใช้ให้มีค่า
รู้จักแพร่พันธ์มา                                                              ให้ศึกษาหาวิธี
                                                         ฝนตก
              
เมฆครึ่มก่อนฝนตก                                         ส่องกระจกดูใบหน้า
ฝนตกดังซ่าซ่า                                                               ดังฮ่าฮ่าถูกใจจริง
                                     
                                                ผลงานของ
                                      
เด็กหญิงศิริจันทร์ สันตะการ
                            นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                    รักคนมีเจ้าของ
               ฟ้าสั่งให้รักคนมีเจ้าของ                                   ขอจับจองเธอไว้ในใจฉัน
ขอเธอเป็นมากกว่าเพื่อนรักกัน                                       ฉันนั้นมันไม่ดีเลยหรือไง
                                                       รักเพื่อน
               ฉันรักเพื่อนไม่เท่ากับพ่อแม่                             ฉันไม่แคร์ว่าใครเป็นอย่างไร
แต่ความรักฉันนั้นไม่เคยให้                                           ไปจากใจฉันเลยแม้สักนิด
                                                     แฟนฉันหรือเปล่
                ฉันเป็นแฟนของเธอจริงหรือเปล่า                 ความจริงเรารักกันมากแค่ไหน
เวลาใครถามฉันตอบอย่างไร                                        ฉันสงสัยว่าเป็นอะไรกัน
                                                      ฉันชอบกินผัก
                 ฉันชอบกินฟักทอง                                       มันเป็นของที่อร่อย
พอเห็นน้ำลายย้อย                                                       ฉันจึงถอยมาห่างห่าง
                                                   แม่จ๋าหนูขอโทษ
                  แม่จ๋าหนูขอโทษ                                         แม่อย่าโกรธหนูเลยนะ
หนูนั้นแค่อยากจะ                                                        บอกแม่ว่าทำแกงไหม้
                                                            เพื่อนฉัน
                  เพื่อนฉันชอบร้องเพลง                               เขาบรรเลงเพลงทุกที่
เขาร้องไพเราะดี                                                          เขาคนนี้จึงมีชัย
                                                             รองเท้า
                 
รองเท้ามีหลายคู่                                        ฉันยืนดูอยู่ตั้งนาน
เลือกคู่สีเหมือนกัน                                                       ใส่ไปงานขึ้นบ้านใหม่
                                                            ฉันเพิ่มค้น
              ความรู้ฉันนั้นยังแค่เริ่มต้น                              ฉันต้องค้นความรู้จากหนังสือ
ความรู้ฉันยังด้อยเหมือนเขาสือ                                    ฉันไม่ถือเขาจะว่าเป็นไง
                                                        ตกหลุมรักเขา
               ฉันรักคนที่ชื่อจุดจุดจุด                                   ฉันสะดุดก้อนหินตกหลุมรัก
เมื่อวันเสาร์เจอกันจึงไปทัก                                            เขารู้จักฉันมาตั้งหลายปี
                                                   ไม่ชอบแฟนหล่อ
                ฉันนั้นรักคนที่นิสัยดี                                       ไม่ชอบมีแฟนที่หล่อเหนือใคร
คนที่หล่อบางทีมีหลายใจ                                               รักทำไมคนที่ไม่รักจริง

                                   
                                                   ผลงานของ
                             เด็กชายชัยรักษ์ ภู่อมร(ก้อง)
                                         นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                   เป็นได้แค่เพื่อน
           ฉันกับเธอคงเป็นได้แค่เพื่อน                                เพราะไม่เหมือนคนรักที่ใส่ใจ
ฉันลงทุนจีบเธอไปทำไม                                                  เพราะอะไรเราถึงไม่รักกัน
                                             
                                                              ผลงานของ
                                                เด็กชายพรเทพฤทธิ์ พึ่งกิจ(อาเจน)
                                         นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                              เห็นหน้าเธอ
            
เห็นหน้าเธอทีไรฉันตื่นเต้น                                ยืนโอนเอนมือไม้ไม่เป็นที่
ทั้งประหม่าทั้งสั่นหวั่นฤดี                                               เป็นแบบนี้ทุกทีที่เจอเธอ
                                                                 รอยิ้มเธอ
           
ส่งยิ้มให้ทำไมไม่ยิ้มตอบ                                    หรือไม่ชอบก็บอกอย่าหลอกฉัน
อุตสาห์ยิ้มเมื่อยแก้มเกือบทั้งวัน                                     หรือว่าฟันเธอหลอก็บอกมา

                                           
                                                         ผลงานของ
                                           
เด็กหญิงนารีรัตน์ ประดิษฐ์การ(ดาว)
                                  นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๘
                                                                หน้าที่เรา
              เด็กนักเรียนต้องเขียนต้องฝึกฝน                     เราต้องทนในเรื่องคุณครูสอน
เราต้องแบ่งเวลาพักผ่อน                                                เมื่อจะนอนต้องให้ถึงเวลา
                                                             คุณครูสมนึก
              คุณครูสมนึกนี้                                                 แกช่างมีความดีมาก
ฉันนั้นไม่อยากจาก                                                        มันช่างยากที่จากไป
                                                              เพื่อนฉัน
              เพื่อนฉันนั้นดีมาก                                           ฉันต้องจากเขาไปแล้ว
ฉันนั้นก็ต้องแห้ว                                                           ฝากขามแก้วให้ทุกวัน

                                                             เด็กนิโคร
     
                                                               nikro@w-nikro.com




นักเรียน

นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๕๗
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๕๖
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๕๕
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ประจำปี ๒๕๕๔
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ พ.ศ. ๒๕๕๓
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ พ.ศ. ๒๕๕๒
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ พ.ศ. ๒๕๕๑
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ พ.ศ. ๒๕๕๐
นักเรียนที่สำเร็จการศึกษา ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ article
จำนวนนักเรียน article
ชมรมวรรณศิลป์ ๒๕๔๗ article
ชมรมวรรณศิลป์ ๒๕๔๙ article
บทกวีของเจ้าตัวน้อย ตอนที่ ๒ article
บทกวีของเจ้าตัวน้อย ตอนที่ ๓ article
เยี่ยมชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ article
เยี่ยมห้องคอมพิวเตอร์ article
นักเรียนที่สำเร็จ
นักเขียนน้อย article
คนดี คนเก่ง ของเด็กนิโคร article
เยี่ยมห้องดุริยางค์ article
เยี่ยมสนามเด็กเล่น article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
โรงเรียนวัดนิโครธาราม,นิโครธาราม,นิโคร,เด็กนิโคร,ครูนิโคร,หนุ่มนิโคร,สาวนิโคร,ชาวนิโคร,พี่เสือ,เจ้าตัวน้อย,สมนึก,โก้เจ้า,จามจุรี เลขที่ ๙๘/๖ หมู่ที่ ๑ ตำบลทับปุด อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา ๘๒๑๘๐ โทร ๐๗๖ ๕๙๙๓๘๕,๐๗๖ ๕๙๙๑๒๒,มือถือ ๐๘๗ ๒๖๔๙๙๐๑ e-mail ni.kro@w-ni.kro.com,sntng@thaimail.com,wnikro@gmail.com,wnikro@hotmail.com