ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ลิ้งเพื่อหาประสบการณ์
dot
bulletค้นหากับ google
bulletค้นหากับ Yahoo
bulletส่งเมลกับ hotmail
bulletส่งเมลกับ thaimail
bulletเว็บไซต์ที่น่าสนใจ
bulletโรงเรียนวัดนิโครธาราม
bulletกระดานถามตอบ
bulletระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ
bulletค้นหาระเบียบของทางราชการ
bulletรวมคำสั่งของ สพฐ.
bulletเส้นทางสู่ ครูชำนาญการพิเศษ
bulletดูแผนที่ทางอากาศ (ชัดมาก)
bulletไม่เชื่ออย่าลบหลู่
bulletภาพตรงข้ามของเด็กนิโคร
bulletร่วมสร้างสานตำนานรัก
bulletประกาศสอบราคา
bulletค่าใช้จ่ายในการไปราชการ
bulletมุมอาเซียนของเด็กนิโคร
bulletสุขภาพช่องปาก เด็กทับปุดรักฟัน
bulletบทเรียนวิชาภาษาไทย
bulletตลาดนัดนักเรียน
bulletเสียงครวญจากตัวเลขไทย
bulletพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตฯ
bulletโรงเรียนทับปุดวิทยา
bulletรวมวีดีโอกิจกรรมต่างๆ
bulletโรงเรียนวิถึพุทธ
bulletพี่พลอยสอนศิลป์ Show it off
bulletSAR รายงานคุณภาพการศึกษา
bulletจามจุรีสาร
bulletเทศบาลตำบลทับปุด
bulletค่าใช้จ่ายในการจัดการศึกษาฯ
bulletบทอาขยาน ของเด็กนิโครฯ
bulletโครงการอาหารกลางวัน




ห้องสมุด ตอนที่ ๑ article

แหล่งเรียนรู้ในท้องที่อำเภอทับปุด
ห้องสมุดประชาชน

"เฉลิมราชกุมารี"
...................................



     บารมีของพระอาจารย์ชัย              ช่างยิ่งใหญ่แผ่ทั่วทุกถิ่นฐาน
วัดบางเหรียงเจริญเพราะอาจารย์               เพราะผลทานท่านทำนำบัดดล
     วัดบางเหรียงเคยกล่าวเล่ามามาก      แต่ยังอยากจะกล่าวเล่าอีกหน
การศึกษามองเห็นเป็นตัวตน                   ท่านจึงฝนขวนขวายไม่ละเลย
      ถึงสี่แยกก่อนถึงทางเข้าวัด             บอกชัดชัดเลี้ยวขวาคำเฉลย
แต่ อ้ายหยา!! ป้ายชื่อรกจังเลย               คงมิเคยถากถางช่างลำเค็ญ    


     ป้ายปากทางอยู่ไหนหาได้ยาก      ใบไม้มากบังไว้มองไม่เห็น
ตัดทิ้งบ้างทางห้อยย้อยยามเย็น                 อย่าให้เป็นสาวน้อยห้องสังวาล


      คิดอยู่นานมั่นใจจึงเลี้ยวรถ                 ด้วยจดจดจ้องจ้องมิอาจหาญ 
หากเข้าผิดบ้านคนมิพ้นพาน                     อาจโดนขวานหมางับยับรึงรัง  

     ผ่านกำแพงเข้าไปเป็นที่กว้าง        อาคารสร้างไว้เด่นเห็นสองหลัง
เรือนรับรองแน่ไซร้ใช่กระมัง          มิลึงลังหย่อนเท้าก้าวลงเดิน


         หลังที่หนึ่งป้ายชื่อถือว่าชัด            เหมือนแนะนัดย่างเท้ามิขัดเขิน
ตัวอักษรสีทองฉันมองเพลิน          ด้วยบังเอิญตัวเล็กเด็กเกินไป                                                         

         ผ่านประตูได้เห็นเป็นต้องทึ่ง      ให้ที่หนึ่งงานศิลป์สิ้นสงสัย
              ช่างสะอาดไร้สิ้นสิ่งโยงใย                    เหมือนของใหม่แกะกล่องต้องติดตา


         เห็นน้องแหม่มยืนยิ้มอิ่มเอมนัก  ให้ทึกทักปักอกเสียแล้วหนา
ประคองมือขึ้นไหว้ไร้มายา                    อยากบอกว่าสวยซึ้งพี่ตรึงใจ
        มารยาทเจ้างามนามเสนาะ              ฟังไพเราะจับจิตคิดเหลวไหล
“ภุมรี”  นามนี้พี่เยื่อใย                              ซึ้งหทัยยามเจ้ากล่าววาจา   
        ยังตะลึงงามงอนอ้อนคำหวาน      ค่อยขับขานเอ่ยอ้างมิประสา
ให้หลงไหลปิ้งแล้วแก้วกานดา               คือพี่มา มา มา หาข้อมูล      


        ด้วยหวังว่าจะพาเด็กมาชม          เห็นเหมาะสมทุกสิ่งสร้างสมบูรณ์
ที่วิจารณ์เพียงเพื่อจะเกื้อกูล               อย่าอาดูรโกรธขึ้งถึงพี่เลย         


        ห้องสมุดซึ้งใจกระหม่อมแก้ว     ฉันอ่านแล้วซาบซึ้งถ้อยเฉลย
องค์พระเทพนิพนธ์เพื่อเปรียบเปรย     อย่าละเลยอ่านเห็นเป็นเช่นไร


        ความรู้เป็นเช่นดั่งมรดก             ต่างทอดตกต่อมาหลายสมัย
       อนุชนรุ่นหลังอีกยาวไกล                แหล่งยิ่งใหญ่ชี้นำชอบธรรมจริง
       
พระองค์ท่านหวังมีห้องสมุด    สำคัญสุดเด็กเล็กสำคัญยิ่ง
  วัยเรียนรู้เรื่องราวทุกทุกสิ่ง                 อยากมีจริงช่วยหาให้สมบูรณ์

         สิ่งแปลกแปลกใหม่ใหม่ในโลกกว้าง    ช่วยสรรสร้างเก็บไว้มิให้สูญ
 ทั้งหนังสือรูปภาพเพื่อเพิ่มพูน             ช่วยเกื้อกูลมุ่งนำแต่กรรมดี        


        ฉันหันไปทางซ้ายได้มองเห็น  มุมเด็กเล่นกำหนดไว้ถูกที่
แต่ของเล่นนั้นด้อยน้อมเต็มที            อยากให้มีม้าโยกไว้โขกกัน


        กราภูงา  มุมนี้มีหลายหลาก    แม้จำจากท้องถิ่นสิ้นสุขสันต์
มุมนี้เรียกมุมพิพิธภัณฑ์                          หลากหลายอันที่เห็นเคยเป็นจริง

        แร่หมื่นล้านเคยมีแร่ดีบุก           ถูกล้วงลูกโศกาอาลัยยิ่ง
บ้านกลางน้ำปันหยีที่น้ำนิ่ง                 ถ้ำเป็นสิ่งโสภาถ้ายินยล

        ภูผาแปลงเช่นว่าเขาตะปู            เขาหมาจูยังอยู่โชว์ทุกคน
อีกแมกไม้จำปูนยังเวียนวน                 อาลัยล้นทรัพย์สินที่เคยมี

        แหล่งท่องเที่ยวพังงาว่ามีมาก    ก่อนจะจากจรไกลไปหลายที่
 ลองแวะพักพังงาสักราตรี                       ช่างเงียบดีสงบไม่รบรา              
         ล่องเรือไปแวะชมธรรมชาติ      สิ่งประหลาดภูเขาและหินผา
ทั้งถ้ำลอดพิงกันนั้นมีมา                      ฟังเขาว่าเรื่องราวเล่าบรรยาย
           เขาตะปูถือเป็นสัญลักษณ์          เหมือนหินปักกลางน้ำนำขยาย
 เอกลักษณ์พังงามีมากมาย                            สิ่งสุดท้ายบางเหรียงเปรี้ยงปร้างเลย
          วัดบางเหรียงเลื่องชื่อคือพระธาตุ  ชื่อผงาดขึ้นมาอย่าวางเฉย
 เพียงสักหนจดจำใคร่ชมเชย               ใคร่เปิดเผยเว็บไซต์เด็กนิโคร
          เปิด 
Google  Yahoo  ช่วยค้นหา  เป้าหมายว่าพิมพ์ชื่ออย่าโมโห
“เด็กนิโคร” หรือว่า  “ครูนิโคร”                หรือจะโชว์ด้วยชื่อของโรงเรียน
          ชื่อ “โรงเรียนวัดนิโครธาราม”        หรือพิมพ์นามคุณครูผู้อ่านเขียน
ใช่จะคุย
Seezaa  มาแวะเวียน                   สุดแนบเนียน Rating
  นิ้งห้าดาว
          อีกหลายสิ่งหลายอย่างวางให้เห็น    หวังเพียงเป็นบทเรียนวัยหนุ่มสาว
อุทาหรณ์สอนสั่งยังยืดยาว                      ทุกย่างก้าวมีค่าอย่าเมามัน
        


        พื้นปูพรมไว้ให้ได้นั่งเล่น       ฉันกลับเห็นว่ายังไม่สุขสันต์
หากมีเพลงกล่อมน้องต้องมันมัน        ฉันเพียงฝันอยากเห็นได้เป็นจริง

        วีดีโอน้องชอบตอบสนอง         เป็นครรลองอยากรู้สู้วัยซิ่ง

บ้านทรงไทยสร้างไว้ให้พักพิง                   แขวนภาพนิ่งหนูวาดสวยบาดใจ
        มีหน้าต่างสร้างไว้แสงส่องถึง  โมบายขึงแขวนไว้สีสดใส
คอมพิวเตอร์เล่นเกมสุขหทัย                จะขอให้แม่พามาทุกวัน          

 
        กลับมาถึงกึ่งกลางระหว่างห้อง    คอยแลมองเห็นน้องประคองขวัญ
ภาระกิจหลากหลายใคร่จำนรรจ์                หลากหลายอันต้องอยู่เพื่อผู้คน         

บรรณารักษ์ทำงานในห้องนี้    แบ่งหน้าที่แบ่งคนไว้ค้นขน
จัดหนังสือเข้าที่เท่ายินยน                 แม่น่ามลคงเหนื่อยเมื่อยทั้งวัน     

       อยากจะช่วยเลือกสรรกำนัลบ้าง     อ่านแล้วตั้งเข้าที่อย่าหุนหัน 
อารมณ์ร้อนค่อยผ่อนอย่าตะบัน              หนังสือนั้นมีค่าอย่าทำลาย    

บริการคืองานในหน้าที่        อย่าตะบี้ตะบันขอขยาย
        ค้นไม่พบไม่เจออย่าระบาย              อย่าให้สายพร้อมช่วยทุกทุกคน        

          เห็นทำเนียบยืนมองจ้องดูภาพ  ด้วยอยากทราบขอมองจ้องอีกหน
 อยากรู้จังใครบ้างเคยยินยล                เพียงแค่สนรู้จักทักวาจา
                

 
          แหม่ม  ชูร่วง ชื่อว่า “ภุมรี”          อีก “บุญศรี  ชุ่มจิต”  ผิดไหมหนา          
จัน  นัยคูณ ชื่อว่า  “จันจิรา”            ส่วนหัวหน้าชื่อว่า  “วรวงศ์”             
   
กวาดสายตาแลมองจ้องหาเหตุ     แสนสมเพศไร้สิ้นสิ่งประสงค์
เศษขยะใบไม้ไม่เจาะจง                        เจตจำนงค์ไม่เห็นแม้เส้นยาง       
          หลายมุมมองต้องจิตคิดไม่ถึง    ให้ตะลึงหลากหลายคล้ายสะสาง
เสกสรรสร้างเสริมส่งด้วยน้องนาง            แม่เอวบางแสนปลื้มลืมวันวาร        
       กดชัตเตอร์เผลอตัวมิกลัวผิด     ข้างในคิดต้องใจมิไขขาน        
ขอเถอะน้องภาพนี้มีวิญญาณ              แสร้งประสานคุยฟุ้งเพื่อจูงใจ     
         บรรยากาศภายในแสนสะอาด    ถูกปัดกวาดแต่งแต้มสีสดใส       
    บรรจงแต่งขัดถูดูยองใย                     เหมือนหมายใครแลมองต้องติดตา

         ปีสองพันห้าร้อยสี่สิบสาม         ฤกษ์เกิดยามอังคารยี่สิบห้า     
เมษายนสิบเอ็ดนาฬิกา                     เหล่าไพร่ฟ้าสุดปลื้มมิลืมลง  
          อาคารเฉลิมราชกุมารี              ผ้าแพรคลี่ถวายตามประสงค์ 
    นายอำนวย รองเงิน ถวายองค์           เจตจำนงค์ของท่านอาจารย์ชัย  
         สี่ล้านบาทมิขาดเสี้ยวสลึง        อาคารจึงสำเร็จมิสงสัย          
คุณละออง ทองเจิมก็เต็มใจ               ยกที่ให้สร้างได้ตามต้องการ      
            วิไลวรรณ มังกร  ถิ่นทับปุด       ร่วมสูงสุดหกหมื่นคอยประสาน    
อีกหลายคนหลายแสนแม้แรงงาน       เพื่ออาจารย์พร้อมให้ทุกเวลา


เทพทาโร  ต้นนี้พระเทพฯปลูก     แสนพันผูกพึงใจในพฤกษา 
พันธ์ไม้หอมท้องถิ่นของพังงา          ใคร่เสาะหามาปลูกคงถูกใจ     

เวลาผ่านนานมามีหญ้ารก       ปุ๋ยปักปกเรียกหาเพื่ออาศัย
 ใส่มันบ้างว่างว่างด้วยห่วยใย            อาจเสียใจเมื่อผ่านกาลเวลา       

         ทางด้านขวาเรียกว่ามุมหนังสือ  พร้อมรายชื่อติดป้ายไว้หรูหรา
ระบบที่ใช้งานโบราณมา                    เขาเรียกว่า  ดิ้วอี้  มีบรรยาย
             ดิ้วอี้แบ่งหนังสือไว้สิบหมวด      ง่ายเมื่อตรวจแถบสีมีความหมาย
ใคร่ขอกล่าวเล่าต่อพอระบาย             ส่วนขยายต้องถามก่อนร่ำลา  
        ศูนย์ศูนย์ศูนย์สีฟ้าเบ็ดเตล็ด       ถือเป็นเคล็ดใคร่กล่าวเข้าคู่ขา
หนึ่งศูนย์ศูนย์สีส้มเรียกปรัชญา          ศาสนาสีม่วงสองศูนย์ศูนย์    

             สามศูนย์ศูนย์ชมพูสังคมศาสตร์  ขาวสะอาดภาษาเพิ่มพอกพูน       
 แม้อยู่ไกลอยู่ใกล้ได้เกื้อกูล                 สี่ศูนย์ศูนย์ภาษาศาสตร์สับสน

      ห้าศูนย์ศูนย์น้ำเงินวิทยา           ศาสตร์ค้นคว้าเติมแต่งสร้างเหตุผล
    หกศูนย์ศูนย์เทคโนโลยีล้น                 สียินยลเหลืองอ่อนอ้อนประสาน            

        เจ็ดศูนย์ศูนย์ชมพูเข้มงานศิลป์   ชอบทุกถิ่นสวยสิ้นทุกสถาน    
                เก้าศูนย์ศูนย์เขียวอ่อนยิ่งอ้อนนาน                 ช่างอ่อนหวานประวัติศาสตร์ชาติไหน               

        ดัชนีเขียนไว้สันหนังสือ           ก่อนหาชื่อดูสีสันสดใส     
สีอะไรจำเพาะประเภทใด                   ค่อยหาไปค่อยหาอย่าหุนหัน

         สติกเกอร์ติดไว้มีหลายหลาก  หาไม่ยากหมวดหมู่ดูสีสัน       
เสียหน่อยหนึ่งติดไว้ไม่เท่ากัน            หรือว่ามันแล้วแต่  "คุณอารมณ์"

ติดสูงบ้างต่ำบ้างตั้งใจติด      หรือว่าคิดตามแต่ความเหมาะสม
ความสดสวยสีสันนั้นน่าชม              กลับขื่นขมกลบสวยด้วยแม่คุณ             

         ฉันเดินขึ้นบันไดไปชั้นสอง         สายตาจ้องมองชื่อผู้ใจบุญ
โลกใบนี้ใช่มีแต่ทารุณ                        ผู้เจือจุนพร้อมให้กำลังใจ


ชื่อปรากฏเด็กน้อยก็จดชื่อ      เพื่อยึดถือแบบอย่างต่างสมัย
บูญใครทำใครได้ช้าหรือไว               อย่าหวั่นไหวจดจำ "จงทำดี"          

แต่ละมุมแนะนัดจัดไว้สวย     ประดับด้วยดอกไม้หลายหลากสี
ผลิตภัณฑ์ใบยางพิศดูซี                     ไร้ชีวีใบยางเหลือร่างใย                         

          ถึงชั้นสองมองซ้ายแล้วมองขวา  ภาพตรงหน้าเพ่งพิศจิตสดใส
ทูลกระหม่อมไพร่ฟ้าประชาไทย            ขออวยชัยให้ทรงพระเจริญ

        ตะโกลาห้องใหญ่ใช้ประชุม      ความรู้สุมติดไว้ไม่ขัดเขิน
เป็นจุดจุดจำแนกแปลกเหลือเกิน        ใช่บังเอินตั้งใว้ให้ใครชม


            มรดกท้องถิ่นเมืองพังงา          เพิ่งรู้ว่าเป็นหนังฟังเหมาะสม
หนังปละตกชื่อนี้ยี้คารม                     ช่างขื่นขมอ่านได้ไร้คำแปล

                พิศดูสารอ่านข่าวเขาเล่าไว้     เป็นอย่างไรแต่ก่อนย้อนกระแส
อย่าเดินผ่านลองผันหันมาแล                อ่านให้แน่รู้ซึ้งจึงเลยไป         

ห้องประชุมสะอาดบาดใจนัก       ให้นึกรักอยากมานั่งอาศัย
บรรยากาศในห้องยิ่งต้องใจ                         หากมีใครนั่งใกล้ได้คุยกัน               
     การศึกษากำหนดจัดลำดับ           ให้กระชับหลายอย่างใช่นั่งฝัน
อยู่ห้องแอร์ใจเย็นเห็นทุกวัน                     เขียนอย่างนั้นอย่างนี้ไม่ดีเลย       

ชีวิตจริงพวกหนูคุณรู้ไหม        กว่าจะได้สักอย่างใช่นั่งเฉย
ทำเกือบตายอดข้าวหนูยังเคย           เอ้อระเหยอยู่ใยไปโรงเรียน          

กว่าจะผ่านชั้นได้แสนรันทด     หนูต้องอดต้องทนนั่งอ่านเขียน
ทำไม่ถูกโง่เง้าครูก็เฆี่ยน                     ต้องพากเพียรฟังคำพร่ำเช้าเย็น           
หนูต้องทนแค่ไหนใครจะรู้          หนูทนสู้แค่ไหนใครแลเห็น           
 พูดนิดหน่อยว่าเถียงคอเป็นเอ็น             แสนลำเค็ญการบ้านทุกวันเลย                  
   เอาแต่สั่ง สั่ง สั่ง  ยากก็ยาก       มากก็มากยากหาคำเฉลย                
เพื่อนได้ดูละครหนูไม่เคย                   แค่เพียงเงยแม่ว่าเดี๋ยวไม่ทัน                 
       อยากจะร้องตะโกนให้ก้องฟ้า    กว่าได้มาแสนยากใช่เพียงฝัน             
       ครูคงเหนื่อยไม่น้อยไปเหมือนกัน           ด่าทุกวันเพื่อหนูเฝ้าดูแล                                   

       ตะโกลาเดินมาห้องธรรมะ     เห็นรูปพระอาจารย์ซ่านกระแส   
 บารมีของท่านเคยเล็งแล                             อยากรู้แน่เชิญเปิด 
web  นิโคร                  
       รูปองค์หล่อด้านในคล้ายองค์จริง  หลายหลากสิ่งห้องนี้มีอักโข               
ทั้งตำรางานศิลป์สิ้นนะโม                              ป้ายแขวนโชว์ประวัติพระอาจารย์                

ประวัติท่านอาจารย์มากอักโข  เว็บนิโครฯ เขียนไว้ลองเปิดอ่าน
หากพิมพ์ผิดไปบ้างอย่ารำคาญ                เขียนพิมพ์ทานคนเดียวเสียวเหมือนกัน      
                        พบตรงไหนพิมพ์ผิดโปรดได้บอก   ไม่โกรธหรอกน้อมรับเหมือนหลับฝัน                          
              จะได้แก้พิมพ์ใหม่เปลี่ยนได้ทัน               ขอยืนยันฝากด้วยช่วยกันทาน                                  

       ฉันเคยเล่ากล่าวไว้หลายหลากหน้า  เคยจ้อมาเผยแพร่ทุกสถาน
บารมียิ่งใหญ่ในบูญทาน                        พระคุณท่านสร้างไว้ให้ปวงชน

ห้องสมุดแห่งนี้มีครบสรรพ   หากจะนับว่าเลิศประเสริญล้น
มีหนังสือหมื่นกว่าให้สืบค้น         จะดั้นค้นทำไมถึงพังงา                

พระอาจารย์ท่านสร้างให้เราแล้ว      ช่วยกันแผ่วถากถางช่วยรักษา   
อย่าทำลายให้หายไปกับตา                ใครอื่นมาเห็นแล้วมันไม่ดี           

พุทธองค์ว่าทุกข์เกิดแต่เหตุ       เป็นผีเปรตผีร้ายน่าบัดสี
สิ่งใดทุกข์ปล่อยวางตั้งสีที                    ให้ใจนี้หายทุกข์เป็นสุขใจ         

พุทธองค์ทรงโปรดพรมจรรย์   เพื่อยืนยันว่าเหตุอยู่ที่ไหน
อรหันต์อยู่ใกล้มิใช่ไกล                      อยู่ในใจของเราทุกทุกคน          


        จากห้องพระผละไปห้องพระเทพฯ  รู้สึกแปลบปลื้มใจในกุศล
ไม่เสียที่ที่เกิดมาเป็นคน                         ได้ยินยลครั้งนี้แสนดีใจ                    



       ภาพด้านหลังห้องทรงพระอักษร   แสงสะท้อนเหลืองทองแสนผ่องใส
นิมิตหมายโชคลาภทราบนัยนัย           ด้วยห่วงใยฝากไว้ลายพระกร
        “สิรินทร”  ชื่อย่อทูลกระหม่อม     ช่างสวยสมตื่นเต้นเห็นอักษร
เพียงแค่นี้ยินดีจะจากจร                     ยกมือต้อนประนมบังคมพลัน




        ห้องสุดท้ายเข้าไปชื่องนางหงส์    เธอลุ่มหลงตัวเองเกินเสกสรรค์
เป็นนิทานโบราณคำยืนยัน                  ด้วยชายนั้นชื่อเฒ่าน่าเศร้าจริง
                                                                                          

         ชายน่ามลรูปงามนามว่าเฒ่า      สู่ขอสาวนางหงส์อนงค์หญิง      
ฟังเพียงชื่อรู้แน่แก่เกินอิง                    บอกทุกสิ่งมิเเอาเรารูปงาม       

          หงส์รู้ได้ภายหลังช่างงามนัก      ให้นึกรักตามง้อรอใต่ถาม          
เฒ่าเสียใจนั่งเศร้าทุกโมงยาม            หญิงหยาบหยามขอตายอายผู้คน

          หงส์รู้ข่าวว่าเฒ่าใจสลาย            ต้องมาตายเพราะนางต่างเหตุผล
ตรอมใจนักรักนี้มีบาปปน                   กลั้นใจตนสลายขอตายตาม        
  

              ก่อน จะจากฝากไว้เป็นข้อคิด     อย่าให้ติดกลับไปทุกคำถาม             
             สิ้นสงสัยแม่นมั่นยืนยันตาม              อย่าด่วนทรามตัดสินอาจสิ้นใจ             

ย้อยอดีตปีก่อน
ภาพแห่งความทรงจำ  ภาพแห่งความประทับใจ ที่ยังไม่ลืมเลือน
๑.  วันที่  ๓  มิถุนายน  พ.ศ.  ๒๕๔๘
                 ณ  ห้องสมุดประชาชน "เฉลิมราชกุมารี"
  ๒.  วันที่  ๒๑ - ๒๒ กรกฎาคม  ๒๕๔๗
ณ ห้องสมุดประชาชนอำเภอทับปุด
..........................
ขอขอบพระคุณ 

คุณครูสมศักดิ์  ผลากิจ
ผู้อำนวยการโรงเรียนวัดนิโครธาราม

ขอขอบพระคุณ
ว่าที่  ร.ต. วรวงศ์    กาญจนวงศ์
หัวหน้าศูนย์บริการการศึกษานอกโรงเรียนอำเภอทับปุด
โทร  ๐๗๖ ๔๔๒๐๓๐ ,  ๐๗  ๘๔๑๔๙๓๖
      "
ขอขอบคุณหัวหน้า  "วรวงศ์"   ที่เสริมส่งประดุจดั่งแสงเทียน 
            ความพึงใจครั้งนั้นคอยแวะเวียน       จึงอยากเขียนบอกกล่าวเล่าความนัย


ขอขอบพระคุณ  ในน้ำใจไมตรีของทุกท่านที่มีส่วนเกี่ยวข้อง
ก่อนจาก
พิศดูซิใครสวยกว่ากันเอ่ย!!


ชิ้นงานที่นักเรียนต้องทำ
ให้นักเรียนรวมกลุ่มกันโดยอิสระ กลุ่มละ  ๓ คน แบ่งหน้าที่กัน
เพื่อช่วยกันค้นหา

แล้วบันทึกลงในกระดาษรายงาน
ข้อ  ๑   ห้องสมุดประชาชน "เฉลิมราชกุมารี"  มีประวัติความเป็นมาอย่างไร?                        
 ข้อ  ๒  "ระบบดิ้วอี้"   คืออะไร  มีการจัดแบ่งเป็นระบบอย่งไร และมีอะไรแสดงเป็นสัญลักษณ์
     ข้อ  ๓  ให้นักเรียนให้เขียนตัวเลขและตัวหนังสือ เหมือนที่ปรากฏที่สันปกหนังสือ อย่างน้อย     
       หมวดหมู่ละ  ๑  เล่ม โดยให้ระบุความหมายของตัวเลขและตัวหนังสือ  และ ให้ระบุ
                             ชื่อหนังสือ ชื่อผู้แต่ง ชื่อสำนักพิมพ์ ปี พ.ศ. ที่พิมพ์และราคาขายด้วย (แต่ละคนจะต้องไม่ซ้ำกัน)
ข้อ  ๔  ให้นักเรียนจดชื่อและรายละเอียดโดยย่อของสื่อและนิทรรศการที่ได้เยี่ยมชม
            
          ข้อ  ๕  ให้นักเรียนตั้งคำถาม เพื่อถามบรรณารักษ์ห้องสมุด แล้วให้จดคำถามและคำตอบที่ได้        
รับลงในกระดาษรายงาน อย่างน้อยคนละ  ๕  คำถาม  (ใครถามก็ได้)              
ข้อ  ๖  ให้นักเรียนเขียนเรียงความหรือบทกลอน  เพื่อแสดงความรู้สึกประทับใจในสิ่งที่ได้รับ 
จากการไปทัศนศึกษายังแหล่งเรียนรู้ในครั้งนี้                                                            
ให้นักเรียนตกแต่งให้สวยงาม วาดภาพหรือคัดลอกภาพ แล้วรวบรวมส่งคุณครู     
ผู้ฉลาดพึงช่วงชิงความได้เปรียบของคะแนนเก็บ   นะจ๊ะ     
                                                                                                 
เด็กนิโคร
sntng@thaimail.com




แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่น

บุคคลสำคัญที่นักเรียนควรรู้จัก
บทเรียนภาษาไทย ของคุณครูสมนึก ธนการ
แบบทดสอบภาษาไทย โดยคุณครูสมนึก ธนการ
ค่ายเยาวชนน้ำตกดาดฟ้า จังหวัดสุราษฎรธานี article
ลำนำทางความคิด ของคนที่ไม่มีหัวคิด article
ห้องสมุด ตอนที่ ๒ article
ห้องสมุด ตอนที่ ๓ article
ห้องสมุด ตอนที่ ๔ article
ห้องสมุด ตอนที่ ๕ article
รายงานยอดสมาชิก ประจำเดือนมกราคม ๒๕๖๐
ประวัติความเป็นมาของกลุ่มเครดิตยูเนี่ยนเพื่อพัฒนาชีวิต
ความรู้รอบตัว
ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖
รางวัลแห่งความภูมิใจที่ได้รับ article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
โรงเรียนวัดนิโครธาราม,นิโครธาราม,นิโคร,เด็กนิโคร,ครูนิโคร,หนุ่มนิโคร,สาวนิโคร,ชาวนิโคร,พี่เสือ,เจ้าตัวน้อย,สมนึก,โก้เจ้า,จามจุรี wnikro@gmail.com