ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ลิ้งเพื่อหาประสบการณ์
dot
bulletค้นหากับ google
bulletค้นหากับ Yahoo
bulletส่งเมลกับ hotmail
bulletส่งเมลกับ thaimail
bulletเว็บไซต์ที่น่าสนใจ
bulletโรงเรียนวัดนิโครธาราม
bulletกระดานถามตอบ
bulletระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ
bulletค้นหาระเบียบของทางราชการ
bulletรวมคำสั่งของ สพฐ.
bulletเส้นทางสู่ ครูชำนาญการพิเศษ
bulletดูแผนที่ทางอากาศ (ชัดมาก)
bulletไม่เชื่ออย่าลบหลู่
bulletภาพตรงข้ามของเด็กนิโคร
bulletร่วมสร้างสานตำนานรัก
bulletประกาศสอบราคา
bulletค่าใช้จ่ายในการไปราชการ
bulletมุมอาเซียนของเด็กนิโคร
bulletสุขภาพช่องปาก เด็กทับปุดรักฟัน
bulletโรงเรียนดีศรีตำบล
bulletบทเรียนวิชาภาษาไทย
bulletตลาดนัดนักเรียน
bulletเสียงครวญจากตัวเลขไทย
bulletพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตฯ
bulletโรงเรียนทับปุดวิทยา
bulletโรงเรียนทับปุด
bulletรวมวีดีโอกิจกรรมต่างๆ
bulletโรงเรียนวิถึพุทธ
bulletพี่พลอยสอนศิลป์ Show it off
bulletSAR รายงานคุณภาพการศึกษา
bulletจามจุรีสาร
bulletเทศบาลตำบลทับปุด
bulletค่าใช้จ่ายในการจัดการศึกษาฯ
bulletบทอาขยาน ของเด็กนิโครฯ
bulletโครงการอาหารกลางวัน


จามจุรีเกมส์ ครั้งที่ ๕ ประจำปี  ๒๕๕๓


วันแม่ ๒๕๕๑

ภาพบรรยากาศในช่วงเช้า
คุณแม่ของลูกๆ  เริ่มมารายงานตัวตั้งแต่เช้า เพื่อร่วมงานวันแม่  ประจำปี  ๒๕๕๑

กองดุริยางค์  ของคุณครูวัลลดา   คงสามารถวัฒนา 
เตรียมพร้อม  เพื่อแสดงโชว์

นางกัญญาวีร์   ประกับสิน
ตัวแทนคุณแม่  รับหน้าที่เป็นประธานในวันแม่  ประจำปี  ๒๕๕๑

        ข้าพเจ้า  ในฐานะที่เป็นคุณแม่คนหนึ่ง  อยากจะฝากถึงลูกๆ ทุกคนว่า ความหวังของผู้ที่เป็นแม่  ก็คงมีความรู้สึกเหมือนๆกัน  คืออยากให้ลูกทุกคนเป็นคนดีของแม่  เป็นคนดีของสังคม  มีอนาคตที่สดใส  มีหน้าที่การงานที่ดี  ช่วยเหลือตนเองได้
        เพราะฉะนั้น  ลูกๆ ทุกคนต้องปฏิบัติตัวให้เป็นเด็กน่ารัก  เชื่อฟังแม่ผู้ให้กำเนิด  แม่หวังดีกับลูกเสมอ  ไม่มีความรักใดที่จะเทียบเท่ากับความรักของแม่ที่มีต่อลูกได้เลย  เมื่อลูกมีทุกข์  แม่ก็มีทุกข์ด้วย  ไม่มีแม่คนไหนที่ลูกมีทุกข์ แล้วแม่จะสบายใจได้  แม่มีความห่วงใยลูกไปเสียทุกๆ เรื่อง  ยามลูกเจ็บไข้ไม่สบาย  หัวอกของแม่มีความรู้สึกอยากจะเป็นแทนลูกเสียด้วยซ้ำ  เพราะความห่วงใย  ห่วงหาอาทรและความรักที่มีต่อลูก แม่ทุกคนรักลูกเสมอ  ลูกทุกคนต้องตอบแทนพระคุณแม่  ด้วยการเป็นเด็กดี  ไม่ทำให้แม่เสียใจและเป็นคนดีของสังคมเพียงแค่นี้แม่ก็ชื่นใจแล้ว
                                                                                           นางกัญญาวีร์   ประกับสิน

คุณครูสมศักดิ์   ผลากิจ
ผู้อำนวยการโรงเรียนวัดนิโครธาราม

คุณครูวัลลดา  คงสามารถวัฒนา
ทำหน้าที่พิธีกร  เรียกน้ำตาจากแม่และนักเรียน

คุณครูปราณี   ฉันทวิชานนท์
ทำหน้าที่พิธีกร  เรียกน้ำตาจากแม่และนักเรียน

 

เด็กหญิงอาทิตยา  ทองนิ่ม
และนี่ถือถ้องคำของเธอที่เรียกน้ำตา  ใครต่อใครในวันแม่  ๒๕๕๑

 

              แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง  แม่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังเมื่อยังนอนแปล  แม่เราเฝ้าโอละเห่  กล่อมลูกน้อยนอนแปล  ไม่ห่างหันเหไปจนไกล
             ฉันได้ยินเพลงนี้เปิดขึ้นตอนวันแม่  แล้วทำให้ฉันคิดถึงแม่เหลือเกิน  ฉันจำได้ว่าตอนที่ฉันไม่สบายนอนป่วยอยู่แม่คอยดูแลเอาใจใส่ฉันเหมือนคุณหมอ คอยป้อนข้าว ป้อนยา เช็ดตัวให้ฉัน พอเสร็จจากฉันแล้วแม่บอกฉันว่า  ลูกนอนเสียนะ เดี๋ยวแม่ต้องไปทำยางก่อน  เดี๋ยวแข็งแล้วทำยาก  แม่ไปแป๊บเดียวทำเสร็จแล้วจะรีบกลับมา ซึ่งฉันก็ทำตามแม่บอก  ฉันหลับไปนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้  แม่ก็กลับมาและรีบเข้าครัวเพื่อหุงหาอาหารไว้มื้อต่อไป  ฉันนอนดูแม่ทำงานตั้งแต่เรื่องของฉัน  แล้วก็งานในบ้าน  แม่ทำเหมือนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย  ฉันมองดูนาฬิกาประมาณเกือบจะเที่ยงแม่ถึงจะได้กินข้าว  มันเป็นอาหารมื้อเช้าของแม่  ซึ่งฉันและทุกคนในบ้านได้กินข้าวอิ่มไปตั้งนานแล้ว  เมื่อแม่กินข้าวอิ่ม  ฉันคิดว่าแม่คงเสร็จธุระในบ้านแล้ว  แต่แม่กลับเดินไปที่ตะกร้าผ้าเพื่อนำไปซักอีก  ซึ่งถ้าหากเป็นฉันแล้ว  กินข้าวอิ่มต้องนั่งพักดูทีวีก่อน  จึงค่อยทำ 
             แม่ทำได้ทุกอย่าง  เหมือนท่องไว้ในใจแล้ว  จับโน่นจับนี่จนฉันมองแล้วสงสารแม่เหมือเกิน  อยากจะลุกขึ้นไปช่วย  นี่ถ้าฉันไม่นอนป่วยอยู่ที่บ้าน  ฉันคงไม่รู้ว่าแม่ต้องทำงานหนักตั้งหลายอย่าง  ฉันนอนดูแม่ไปเรื่อยๆ และนึกไว้ว่า  ฉันจะเรียนให้สูงๆ เมื่อจบแล้วจะทำงานหาเลี้ยงพ่อ แม่ ให้ท่านได้สบายเสียทีและกว่าฉันจะเรียนจบมีงานทำ  พ่อ แม่ก็คงแก่มากแล้ว  ฉันจะดูแลพ่อ แม่  ให้เหมือน กับ  พ่อ  แม่ดูแลฉัน  ฉันสัญญาเอาไว้ในใจและจะทำให้ได้  จะเชื่อฟังคำสั่งสอนของแม่  จะทำตัวให้ดี  เรียนให้เก่งเพื่อจะได้นำความสำเร็จนั้นกลับมาให้แม่ได้ภูมิใจ

เด็กหญิงพรวดี   วัชการ
      หนึ่งชีวิตน้อยน้อยที่มอบให้   จะมีใครมอบได้เท่าคนนี้
จะมอบให้กับคนที่แสนดี           คนคนนี้คือแม่มิใช่ใคร
หนึ่งชีวิตของเด็กตัวน้อยน้อย        ที่ล่องลอยเคยเข้าอยู่อาศัย
ลูกคืนคนที่อยู่ในหัวใจ              อยู่นี่ไงข้างในหัวใจแม่

บรรยากาศ  งานวันแม่ประจำปี  ๒๕๕๑
วันนี้  มีคุณแม่มาร่วมกิจกรรม   ในพิธีวันแม่มากมาย

บันทึกรักจากลูกของแม่
ขอฝากเพื่อลูกและแม่  ทุกๆคน  จาก  เด็กนิโคร

ภาพเหล่านี้ที่เห็นเป็นประจักษ์      ภาพความรักยิ่งใหญ่ยากจะหา
ลูกกับแม่แลเหลียวเกี่ยวเกาะมา                คราบน้ำตาซาบซึ้งฝังตรึงใจ

มิต้องมีสำนวนให้กวนหู                          เพียงได้ดูนัยน์ตาที่ใสใส
ซึ้งปนเศร้าทอดกายมิอายใคร                 อายอุ่นไออกแม่แต่ก่อนมา

อยากเรียกซ้ำรำพรรณสักล้านครั้ง    อยากเรียกอย่างตั้งใจละห้อยหา
อยากบอกแม่ว่ารักอีกสักครา                   อยากบอกว่าลูกรักแม่จากใจ
อยากก้มกราบแทบเท้าพ่อและแม่           อยากเท็คแคร์พาเที่ยวไหนต่อไหน
ชวนดื่มกินอาหารตามชอบใจ                    สายเกินไปได้แต่แค่รำพรรณ

สวรรค์สร้างให้พ่อเป็นผู้เกิด                    ให้กำเนิดกายจิตความคิดฝัน  
สวรรค์สร้างให้แม่ก่อกำนัล                    ร่วมผูกพันเป็นห่วงบ่วงคล้องใจ
ธรรมชาติหนุนสร้างอย่างตั้งจิต            มิต้องคิดก็เป็นเช่นเงื่อนไข
ลูกเป็นห่วงบ่วงคล้องต้องรับไป            กรรมเกิดได้จริงแท้พ่อแม่ทำ

กว่าจะรู้ตั้งจิตกว่าคิดได้                        อยากจะให้ก็สายสุดถลำ
กว่าจะเห็นคุณค่าสิ่งจดจำ                     ว่าเลิศล้ำมากมายสายเกินไป                                              
           เพียงรู้ว่าวันนี้ไม่มีแม่                 ยามท้อแท้อ้างว้างจะหาไหน
ยามที่ลูกโหยหาขึ้นคราใด                     จะมีใครไหนช่วยเช็ดน้ำตา

เพิ่งได้รู้เข้าใจรักของแม่              ว่าเที่ยงแท้มากมายยากจะหา
เริ่มแต่ลูกกำเนิดเกิดร่างมา                    ใคร่พรรณนาให้เห็นเช่นอุบาย                
     เลือดในกายเกิดก่อหล่อเรือนร่าง      เริ่มเลือนรางดวงใจหทัยหมาย
มีน้ำคร่ำหุ้มห่อหล่อเรือนกาย               ร่างขยายล้วนเลือดเชือดมารดา

ทั้งหัวใจไตปอดและเรือนร่าง               ทั้งโครงสร้างขาแขนทั้งซ้ายขวา
ทั้งผมผิวจมูกและหูตา                          ลูกได้มาเหมือนอย่างแม่ตั้งใจ
สายโยงยางร่างแหแผ่ปกคลุม               ดุจแอ่งหลุมคลุมให้ได้อาศัย
ดูดดื่มอิ่มปริ่มแปรมอยู่ภายใน              เลือดแม่ให้ได้อิ่มยิ้มละมุน

เพียงแม่รู้ว่าลูกมาผูกร่าง                      ทุกสิ่งอย่างลืมสิ้นเคยมั่วสุม
แม่เลิกสิ้นทุกสิ่งที่เร้ารุม                       แม่เลิกกลุ้มห่วงใยในอบาย
หันมาหวงห่างหาอาทรลูก                  หันมาผูกห่วงลูกมิห่างหาย
หันมาสนสิ่งใหม่ในร่างกาย                 มิเขินอายชุดคลุมให้กลุ้มใจ

ยิ้มเริงร่าเพื่อนพ้องฉันท้องแล้ว          เจ้าดวงแก้วเกิดก่อขออาศัย
ลูบหน้าท้องแผ่วเบาด้วยห่วงใย          เฝ้าลูบไล้ถนอมกล่อมเอ็นดู
เฝ้าประคบประหมชมเชยขวัญ
       ของกำนัลเลี้ยงส่งบำรุงสู่
แม่แข็งแรงลูกน้อยแม่อุ้มชู                 ขอให้อยู่สมรักแม่สักครา

เฝ้าถนอมกล่อมเลี้ยงสายสวาท          มิให้ขาดใหญ่น้อยปรารถนา
อยากกินเป็ดกินไก่พ่อหามา               กินของป่าค่างหมีหรือเห็ดแครง

เข้าเดือนสองต้องใจในของเปรี้ยว  อยากขบเคี้ยวของเปรี้ยวของแสลง
เริ่มหวนเหียนวิงเวียนส่อสำแดง       เหมือนกลั่นแกล้งบอกกล่าวเล่าให้ฟัง

แม่โฮกฮากอาเจียนเหมือนหักหาญ   ทั้งคาวหวานเหม็นเบื่อผิดแต่หลัง
เพียงได้กลิ่นยินเสียงเป็นตึงตัง          ถึงกระทั้งคลื่นเหียนอาเจียนจาม
     พอเดือนสามเดือนสี่ก็เริ่มเห็น     ท้องแม่เป็นปูดป่องฟ้องหยาบหยาม
จะตั้งใจหรือไม่ก็ลุกลาม                   ทุกโมงยามเห็นได้ใกล้ทุกที

ไม่ถนัดอึดอัดทั้งนอนนั่ง                  ดูเกะกะเก้งก้างไม่เป็นที่
ทั้งเจ็บปวดรวดเร้าเศร้าฤดี               ทุกนาทีถมทับแม่จับใจ
   เก้าเดือนเต็มอุ้มเจ้าเก้าเดือนท้อง    แม่ร่ำร้องระบมสุดข่มไหว
ทั้งเจ็บเหน็บเหนื่อยหนาวร้าวทรวงใน  จะหาใครมาช่วยด้วยบอกซี

ทั้งเมื่อยขาเมื่อยเข่าเหน็บหนักท้อง   ทั้งแตะต้องตุ๊บตั๊บหยับเคลื่อนที่
เดี๋ยวโยกซ้ายย้ายว่าน่ารักดี                เจ็บสุดที่ยังยิ้มอิ่มเอมใจ  
      นี่จะเกิดหรือผ่าว่าเข้านั่น            ด้วยว่ามันเจ็บปวดเหลือวิสัย
เจ็บจวนคลอดเต็มที่จะอย่างไร         เหนื่อยเหลือใจเหงื่อโทรมชโลมกาย

สูติเวชก่อนเก่าใช้แม่ทาน            คอยหักหาญหักโหมโจมหักหาย
คอยบีบแคล้นคัดท้องให้เจ็บคลาย    สุดเป้าหมายกดอัดคัดตรงตรง
 เมื่อลมกรรมัชวาตเกิดเกรี้ยวกราด   เสียวสวาทกระสันปานปลิดปรง
ปิ่มจะสิ้นแม่ดิ้นร้องเสียงหลง           สิ้นแรงส่งฟุบหลับกับที่นอน

เสียงแว้! แว้! สะดุ้งตื่นจากหลับ    แม่ทานรับมาส่งถึงข้างหมอน
เห็นปากอ้าส่ายหาอนาทร                  แม่รับก่อนป้อนนมอมทันที
     นี่เพียงนิดที่เล่ากล่าวที่เห็น          ความจริงเป็นเรื่องยาวเล่าบัดสี
กลัวศัพท์แสงจาบจ้วงล่วงวจี            จะอัปรีย์ไม่เหมาะไพเราะคำ

ขออภัยที่กล่าวเล่าย่อย่อ                     ขอเพียงพอเลือนรางทั้งเนื้อน้ำ
ด้วยมิได้เสแสร้งแกล้งกระทำ             อยากจะย้ำให้เห็นความเป็นมา
     ครั้งอดีตแม่กล่อมถนอมเลี้ยง        ยินเพียงเสียงแม่กล่อมสุขหนักหนา
พอเสียงหายร้อยให้ขึ้นดังจ้า               เพียงรู้ว่าแม่ใกล้สบายใจ

แม่ต้องนั่งตาค้างหวังเฝ้าลูก                ความพันผูกรักลูกมากแค่ไหน
แม่ถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงสายใย       ยอมหมองไหม้ตรมตรอมร่างผอมโซ
ไม่มีเลยกลางวันเช้ายันเย็น                 ตื่นก็เห็นทำงานใช่โมโห
เดี๋ยวจับโน่นจับนี่มิเคยโว                    แล้วก็โอ๋ลูกให้สบายใจ

ตาแม่ลึกดำคล้ำแก้มแม่ตอบ               ผิวแม่กรอบเหงื่อโทรมยังทนไหว
ผมเผ้าแม่ไม่หวีหรืออย่างไร               มิเคยไกลห่วงเจ้าเฝ้าคลอเคลีย
แม่กินข้าวเต็มปากหากลูกร้อง            เบาหนักท้องรีบไปใช่หัวเสีย
เห็นขี่เยี่ยวเช็ดให้ไม่เคยเพลีย             มือแม่เขี่ยล้างถูอยู่ทุกวัน

จะมีใครที่ไหนเขาทำให้                      ถ้าไม่ใช่คงมีเพียงแม่ฉัน
แม่ยอมเจ็บยอมเหนื่อยยอมผูกพัน     ยอมกัดฟันสู้อย่างมิคลางแคลง
คอยปัดวีมิหลบตบยุงให้                     คอยลูบไล้ไออุ่นให้ทุกแห่ง
แม่จูบได้ทุกทีจูบเต็มแรง                    ไม่เคยแสร้งกระทำหรือจำยอม

ไม่เคยโกรธโทษเลยว่าลูกผิด               ไม่เคยคิดยอมได้แม้ผ่ายผอม
ไม่เคยบ่นว่าหิวกิ่วเต็มกรอม               แม่ยังพร้อมเพื่อลูกผูกรำพรรณ
ยามลูกดึงลูกทึ้งเต้านมแม่                   เจ็บแทบแย่ยังยิ้มให้อิ่มหนำ
ไม่เคยคิดรำคาญสำราญทำ                 ลูกขยำดึงเล่นเห็นสุขใจ

มิเคยหวงห่วงหาแม้แต่น้อย               ว่าจะคล้อยหย่อนยานหรือไฉน
ขยำเล่นหรือทำตามแต่ใจ      จะหาใครทำได้เห็นไม่มี
กินเผ็ดจัดหวังให้คัดนมเต้า                หวังให้เจ้าได้อิ่มจนเต็มที่
เลือดจากอกกลั่นเป็นน้ำนมดี              แม่ยอมพลีด้วยรักลูกจากใจ

ได้ดูดดื่มจนอิ่มยังมิปล่อย                  แม่ยังคอยให้ดูดมิผลักใส
หลับไปแล้วยังกัดมิปล่อยไป              หลุดเมื่อไรร้องจ้าข้าขอครอง
คิดดูเถิดเหนื่อยเหน็บเจ็บแค่ไหน      ดูดดื่มไปบางครั้งยังจองหอง
ไม่พอใจกัดซ้ำย้ำเลือดนอง                ทั้งทุบถองข่วนแม่แย่เต็มที

ดูดหัวนมแถมกัดหมัดเสียแข็ง          ทำเหมือนแกล้งให้แม่ต้องบัดสี
น้ำตาหลั่งน้อยใจบ้างเคยมี                แม่ยินดียอมรับกับอารมณ์
เจ้าจะทำหรือซ้ำให้หนำจิต                ข่มความคิดยอมได้ให้สาสม                                      
น้ำใจแม่สูงล้ำเกินคำชม                     ลูกอยากก้มกราบเท้าเศร้าช้าไป

เสื้อผ้าใหม่สีสดสวยจากห้าง              กัดฟันพรางตัดใจซื้อให้ใส่
ส่วนของแม่เก่าขาดแม้เสื้อใน            แม่ยังไม่ใส่ใจอนาทร
ขอให้ลูกของแม่เป็นที่หนึ่ง               ขอให้ถึงลูกแม่ใช่ใครสอน
ขอให้ลูกสบายได้อิ่มก่อน                  ขอให้นอนหลับฝันถึงวันดี

ยามลูกนอนได้หนุนอุ่นตักแม่            แม่คงแย่เมื่อยขบเสียเต็มที่
ยอมนิ่งนานเหนื่อยหน่ายไม่เคยมี     แม้เจ็บขี้ยอมอั้นกลั้นเต็มแรง
ด้วยกลัวลูกจะตื่นฟื้นจากหลับ          ริ้นยุงจับต้องลูกผูกแสลง
คอยพัดวีลูบไล้ใคร่แสดง                   เป็นสีแสงทุกอย่างแม้นั่งนอน

ยามลืมตาได้พบสบตาเจ้า                 นั่งนอนเฝ้าใกล้ชิดจิตสังหรณ์
อุ้มเจ้าไปทำงานยามบ่ายอ่อน           เฝ้าออดอ้อนเกาะติดมิผิดปลิง
มีคราใดบ้างไหมไกลตาแม่               คอยเล็งแลห่วงใยเสียทุกสิ่ง
คอยห่วงหาอาทรมิหยุดนิ่ง               คอยสุงสิงทุกอย่างเฝ้าสั่งสอน

แม้คำพูดมิให้ได้บาดจิต                    แม้ความคิดมิให้ได้เร้ารอน
กลั่นจากใจไหวหวั่นพรั่นอาทร        ใคร่คราญก่อนกลัวเจ้าไม่เข้าใจ
ไม่เคยคิดผูกจิตผูกใจเจ็บ                  เท่าขี้เล็บไม่เคยคิดสงสัย
คอยห่วงหาอาทรอยู่ร่ำไป                 คอยห่วงใยอย่างนี้ทุกวี่วัน

มีคนกล่าวเล่าว่าตอนเป็นสาว    แม่เฟี้ยวฟ้าวแต่งตัวล้วนสีสัน
แฟชั่นใหม่มาแรงแต่งทันควัน         เสื้อผ้านั้นมากมายไม่ซ้ำเลย
ปากแม่แดงผิวเนียนไร้เสี้ยนสิว       ร่างแม่พลิ้วเอิบอิ่มยิ้มเปิดเผย
พูดฉะฉานแกล้วกล้าว่าเปรียบเปรย  ไม่มีเลยไม่มีอย่างที่เป็น

แม่ของฉันขยันเรื่องบ้านช่อง   ไม่เคยมองเสื้อใหม่ไม่เคยเห็น
ปากไม่แดงผิวหน้าแม่ไม่เด่น            เสียงแปร้นแปร้นด่าทอไม่เคยทำ
แม่ไม่เที่ยวบ้านใครในละแวก           คนหน้าแปลกไม่มีอย่ามาอำ
ไม่ต้องยั่วพูดไปก็ไม่ขำ                     ขืนพูดซ้ำจะด่าชี้หน้ามัน

ยามลูกโตถึงวัยได้ศึกษา            แม่ซื้อหาผ้าใหม่ให้จอมขวัญ
สีสดสวยรีดเรียบจีบเป็นมัน              มิเคยหวั่นรันทดยอมอดกิน
โอบอุ้มลูกผูกพันหมั่นงอนง้อ            เฝ้าเยินยอเออออยอมให้สิ้น
กอดคอแน่นร้องให้เท้าดีดดิ้น            ไม่ยลยินสนใจใคร่ฟังคำ

เมื่อปลอบไม่ได้ผลทนยอมว่า            ยกมืออ้าจะตีที่งามขำ
น้ำตาตกช้ำในมิใคร่ทำ                       ต้องใจดำเพื่อให้ได้เล่าเรียน
     ปากก็พร่ำรำพรรณฝากลูกด้วย    หนักเบาช่วยฝึกฝนให้อ่านเขียน
สงสารลูกเสียจังคอยวังเวียน            อย่าเพิ่งเฆี่ยนเมตตาช่วยปราณี


แล้วแอบซุ่มข้างรั้วตัวอาคาร             มิกลับบ้านกลัวใจใช่หลีกหนี
น้ำตาซึมสงสารซ่านฤดี                     ป่านฉะนี้แก้วตาคงอาลัย
คงสะอึกสะอื้นร้องหาแม่                   คงนอนแผ่ดิดดิ้นน้ำตาไหล
เพื่อนคงแกล้งครูดุให้เสียใจ               ยังร้องให้ฟูมฟายไม่เลิกรา

อยากจะเข้าไปหาเข้าไปกอด              เข้าไปพลอดปลอมใจเสน่หา
ลูกคงโกรธคงเกลียดแม่ทิ้งมา           คงคิดว่าใจร้ายไม่อภัย
       ที่แม่ทำจำใจจึงจำจาก                แม่จำฝากให้ครูฝึกนิสัย
ฝึกอ่านเขียนเรียนรู้คู่กันไป               แม่ห่วงใยไม่เว้นแต่นาที

สองชั่วโมงกว่ากว่าที่จำจาก       เหมือนพลัดพรากจากกันเนิ่นนานปี
แม่รอเสียงกระดิ่งทุกข์ทวี                เวลาที่ครูปล่อยคอยเป็นวัน
แม่เฝ้ารอรอรอรอเวลา                     ดูเหมือนว่ายิ่งรอยิ่งไกลฝัน
เสียงกระดิ่งใครเล่าที่กดมัน             เมื่อไหร่กันจะกดมันซักที

พอสิ้นเสียงกระดิ่งถึงหน้าห้อง  แม่ยืนจ้องคอยหาหวังพาหนี
พอเห็นหน้าชื่นใจในฤดี                  โผเร็วรี่เข้ากอดพรอดรำพรรณ
ลูกหิวไหมร้องไหมครูตีไหม          ลูกมีใครเป็นเพื่อนคอยปลอบขวัญ
ดื่มนมก่อนเดี๋ยวไปกินข้าวกัน        พัลวันขอรับกลับทันที

จากหนึ่งวันเป็นสองสองเป็นห้า  หนึ่งสัปดาห์พ้นผ่านเริ่มสุขี
แม่กลับเถิดแม่จ๋าเพื่อนลูกมี            สนุกดีเล่นกันจำนรรจา
      เมื่อลูกโตขึ้นนิดลูกติดเพื่อน     มิแชเชือนคำแม่ปรารถนา
แม่ไม่ต้องลูกรู้เพื่อนบอกมา            อย่าดีกว่าแม่คิดผิดคำครู

สิ่งแม่ทำแม่พูดแม่บอกกล่าว           สิ่งแม่เล่าไร้ค่าน่าอดสู
ผิดไปไหมแม่ใคร่ครวญคิดดู           ยากจะกู่คืนกลับไกลลับตา
      ยิ่งลูกเป็นวันรุ่นยิ่งไกลนัก        ลูกยิ่งรักเพื่อนพ้องต้องเรียกหา
สิ่งแม่เตือนแม่ย้ำพร่ำพูดมา            ดูเหมือนว่าไร่ค่ามิฟังคำ

แม่พูดนิดเตือนหน่อยก็คอยเถียง    เสียงปร้างเปรี้ยงตอบโต้โอ้งามขำ
ต้องก้มหน้ายอมรับกับเวรกรรม     ที่คอยซ้ำเติมซัดอัดชีวี
    แฟชั่นใหม่วันรุ่นมีหลายหลาก    แม่ยอมยากยอมจ่ายให้สุขี
ถ้าไม่ได้ไม่ให้เป็นราวี                      ว่าแม่นี้ไม่รักไม่เข้าใจ

บ้างเถียงด่าว่าแม่ด้วยคำหยาบ         ถ้อยคำสาปมากมีเหลือวิสัย
แม่ไม่เถียงสักคำช้ำทรวงใน             น้ำตาไหลปลดหนี้ที่ลูกทำ
     ที่ลูกเป็นอย่างนี้ก็เพราะแม่         ที่ลูกแย่เพราะแม่ไม่เชื่อคำ
ที่เพื่อนโกรธเพื่อนด่าว่าระยำ           แม่จงจำเข้าใจไว้ให้ดี

แม่ไม่รู้จริงหรอกเรื่องวัยรุ่น            ไม่ต้องจุ้นด่าว่าลูกบัดสี
อยู่เฉยเฉยเสียบ้างหยุดสักที             ขืนจู้จี้จะหนีไปให้ไกล
ทุกคำถ้อยของลูกที่ผูกกล่าว             แม่ปวดร้าวในจิตคิดหวั่นไหว
หวนคิดถึงแรกรุ่นเมื่อเยาว์วัย           ยอมหักใจยอมรับกับเวรกรรม

ไม่มีลูกไม่รู้หรอกว่ารัก               คงยอมหักไม่ยอมให้ใครขำ
คงเหี้ยมโหดเฆี่ยนตีอีระยำ               ไม่อาจทำตามอย่างที่ตั้งใจ
     แม่ยอมรับยอมแล้วว่าแม่ผิด       ลูกอย่าคิดจากแม่ไปไหนไหน
อกของแม่คงแหลกสลายไป             รักห่วงใยจึงร่ำพร่ำพรรณนา

หลากหลายคนหลงใหลไปตามเพื่อน    หนีจากเรือนให้แม่เฝ้าคอยหา
แม่กินข้าวรอลูกทั้งน้ำตา                  อยากรู้ว่าลูกนี้อยู่ที่ใด
บ้างไปหลงเสพยานินทาแม่                 ที่ย่ำแย่ปล้นจี้หาที่ไหน
แม่ไม่หนีไม่เถียงไม่เลี่ยงใคร                แต่ยากไร้เหลือที่ไม่มีพอ

ลูกรู้ไหมว่าแม่นี้เหนื่อยนัก              ทำงานหนักให้พอเท่าลูกขอ
หากได้ดั่งวาจาพูดเออออ                     แล้วยังขอหน่อยนิดไว้ติดมือ
แม่ก้มหน้าก้มตาเฝ้าหาเลี้ยง                ขอแต่เพียงให้ลูกยังนับถือ
มาหาแม่เรียกแม่แคเพียงชื่อ                ไม่ต้องซื้อของฝากไม่อยากมี

อยากจะโอบจะกอดให้สาสม                แต่เนื้อนมหย่อนยานดูบัดสี
กลัวลูกอายขายหน้าแม่ไม่ดี                 เพียงเท่านี้เห็นหน้าก็ว่าบุญ
อนิจจานี่หรือความพันผูก                   หวังมีลูกเกิดกายได้อุดหนุน
ยามแก่เฒ่าชราได้แทนคุณ                   เฝ้าการุนถนอมกล่อมเลี้ยงมา

 

คุณครูอมร  ภู่อมร
วันนี้รับเป็นคุณแม่จำเป็นไปเสียแล้ว

บทสรุปเนื่องในการจัดงานวันแม่แห่งชาติประจำปี  ๒๕๕๑  ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 
ความเห็นเกี่ยวกับการจัดกิจกรรม

คุณครูสุพิศ  ชูร่วง,คุณครูสมพร  พิพิธภัณฑ์,คุณครูชาลี  ประดิษฐ์การ
วันนี้รับเป็นคุณแม่ของนักเรียนที่คุณแม่ไม่ได้มาร่วมในพิธี

๑.   ควรจัดงานวันแม่ให้ตรงกับความเป็นจริง  เพื่อไม่ให้น้องๆ เกิดความเข้าใจผิด เช่น 
      วันแม่แห่งชาติ  คือวันที่  ๑๒
สิงหาคม  ก็ควรจัดในวันที่  ๑๒  สิงหาคม ไม่ใช่วันที่  ๑๑ สิงหาคม
๒.  ควรจัดให้มีการแสดงละครบนเวทีที่บ่งบอกถึงความรักความผูกพันระหว่างแม่กับลูก
๓.   ควรจัดให้มีรางวัลลูกกตัญญู  ลูกดีเด่น   คุณแม่ตัวอย่าง
๔.  ควรจัดให้มีกิจกรรมสร้างเสริมหรือเกมซึ่งแสดงถึงความผูกพันระหว่างแม่กับลูก
๕.  ควรจัดให้ลูกขึ้นไปกราบเท้าแม่บนเวที

 ๖.  ควรให้เวลาในการจัดกิจกรรมมากกว่านี้

๗.  ควรพิจารณาให้ความสำคัญกับนักเรียนที่ไม่มีแม่หรือแม่ไม่มา  เพราะเกิดความน้อยเนื้อต่ำใจ
      ไปนั่งร้องให้อยู่ในห้องคนเดียว

๘.  การควบคุมนักเรียน  ควรให้เข้มงวดมากว่านี้  เพราะนักเรียนด้านหลังคุยกันมาก
๙.  ควรปรับปรุงในเรื่องระบบเสียง  เพราะด้านหลังไม่ได้ยินเลย  แต่ด้านหน้าได้ยินจนแสบแก้วหู

ความคิดเห็นในตัวของคุณครูผู้เป็นพิธีกร
คุณครูวัลลดา  คงสามารถวัฒนาและคุณครูปราณี  ฉันทวิชานนท์

๑.   เป็นพิธีกรที่เก่งมาก  เพราะสามารถทำให้แม่และนักเรียนร้องไห้กับความซาบซึ้ง
      ในพระคุณของแม่ที่เลี้ยงดูเรามา

หลังเสร็จสิ้นพิธีวันแม่
ทางโรงเรียนวัดนิโครธาราม  ได้จัดให้มีการประชุมพบปะระหว่างผู้ปกครองนักเรียนกับคุณครูประจำชั้น  เพื่อปรึกษาหารือเกี่ยวกับการเรียนของนักเรียนที่ยังมีปัญหา  ในด้านการเรียน  ความประพฤติและอื่นๆ

คุณครูชวานี  ผลากิจ
กำลังชี้แจงผู้ปกครองนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 

คุณครูวัลลดา  คงสามารถวัฒนา
กำลังชี้แจงผู้ปกครองนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 

คุณครูจุรีย์  หนูสุวรรณ
กำลังชี้แจงผู้ปกครองนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 

คุณครูสุนทร  พลายสิน
กำลังชี้แจงผู้ปกครองนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 

 

เด็กนิโคร
sntng@thaimail.com




กิจกรรม

โรงเรียนศีล ๕
โรงเรียนศีล ๕ ตอนที่ ๒
ค่ายวิชาการสู่งานอาชีพ โรงเรียนวัดนิโครธาราม
พิธีการทบทวนคำปฏิญาณและสวนสนามของลูกเสือ ๒๕๕๗
ทักษะชีวิต ภาษาอังกฤษมิใช่เพียงแค่ผัน
ควันหลงจากการแข่งขันกรีฑานักเรียน ประจำปี ๒๕๕๖
เด็กทับปุดรักฟัน
เส้นทางสีชมพู...สู่วัยใส
เทศบาลทับปุดคัพ ครั้งที่ ๑๓ ประจำปี ๒๕๕๔
โครงการการศึกษาเพื่อต่อต้านการใช้ยาเสพติดในนักเรียน D.A.R.E article
การทำไม้ดัดรูปสัตว์
โครงการเข้าค่ายคุณธรรมโรงเรียนวัดนิโครธาราม
โครงการเข้าค่ายคุณธรรมโรงเรียนวัดนิโครธาราม
โครงการคาราวานเสริมสร้างเด็ก
วันไหว้ครู ๒๕๕๒
แหล่งเรียนรู้ในชุมชน ตอนที่ ๑
แหล่งเรียนรู้ในชุมชน ตอนที่ ๒
แนะแนวและการจัดนิทรรศการ ๒๕๕๑
เครือข่ายผู้ปกครอง
นักวิจัยสาคู ๑
วันภาษาไทยและสัปดาห์ห้องสมุด
วันสุนทรภู่
แห่เทียนพรรษา
วันลอยกระทง
กิจกรรมวันสถาปนาลูกเสือไทย
กิจกรรมลูกเสือ(พิธีสวนสนาม) article
ตลาดนัดนักเรียน article
ประชุมผู้ปกครองนักเรียน article
ตอนที่ ๑ ลูกเสือ เนตรนารีสำรอง ลอดซุ้ม
ศิลปหัตถกรรมนักเรียน article
ตอนที่ ๒ ลูกเสือ เนตรนารีสำรอง เปิดประชุมกอง
ถวายราชสดุดี ๒๕๕๑ article
ตอนที่ ๓ ลูกเสือ เนตรนารีสำรองกับขนบธรรมเนียมประเพณี
วันวิสาขบูชา
ตอนที่ ๕ ลูกเสือ เนตรนารีสามัญ แนะนำตัวกันหน่อย
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๑
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๓ article
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๒
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๑
วันภาษาไทยแห่งชาติและสัปดาห์ห้องสมุด article
กิจกรรมลูกเสือ ค่าพักแรม ตอน ๓ article
เทศบาลคัพ ครั้งที่ ๙/๒๕๕๐
จามจุรีเกมส์ ๒๕๕๔ ตอนที่ ๑ สู่สมาคมอาเซียน
กิจกรรมลูกเสือ ค่ายพักแรม ตอน ๑ article
กิจกรรมวันไหว้ครู ประจำปี ๒๕๔๙ article
ดุริยางค์โรงเรียนวัดนิโครธาราม article
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๓
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๒
กิจกรรมลูกเสือ ค่ายพักแรม ตอน ๒ article
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๔
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๔ article
จามรุรีเกมส์ ครั้งที่ ๕
อบจ.พังงาเกมส์ ครั้งที่ ๔
วันเด็ก ๒๕๕๑
รณรงค์การเลือกตั้ง
วันเฉลิมพระชนมพรรษา
โรงเรียนดีศรีตำบล ๑
ประชุมผู้ปกครอง ตอนที่ ๒
โรงเรียนดีศรีตำบล ๒
โรงเรียนดีศรีตำบล ๓
โรงเรียนดีศรีตำบล ๔
โรงเรียนดีศรีตำบล ๕
โรงเรียนดีศรีตำบล ๖
โรงเรียนดีศรีตำบล ๗
เทศบาลคัพ นัดฝึกซ้อม article
เทศบาลคัพ นัดชิมลาง article
เทศบาลคัพ นัดเปิดการแข่งขัน
เทศบาลคัพ นัดประลองชัย article
เทศบาลคัพ นัดประชับมิตร article
เทศบาลคัพ นัดปิดบัญชีแค้น article
ฟุตบอล ๑ อารำพบท
ฟุตบอล ๒ การบริหารร่างกาย
ฟุตบอล ๓ เริ่มฝึกทักษะ
ฟุตบอล ๔ เมื่อสิ้นภารกิจ
ฟุตบอล ๕ การฝึกทักษะ
ฟุตบอล ๖ สมพร มัชการ
ฟุตบอล ๗ วันชิงชัย
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๕
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๔
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๓
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๒
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๑
ฟุตบอล ๘ สลายพฤติกรรม
เทศบาลคัพ ครั้งที่ ๙ ตอนที่ ๒
ขนมถัวแปบ ตอนที่ ๔
ขนมถั่วแปบ ตอนที่ ๓
ขนมถั่วแปบ ตอน ๒
ขนมถั่วแปบ ตอนที่ ๑
สำนวนและสุภาษิตของไทย article
กิจกรรมลูกเสือ(ถวายราชสดุดี) article
กิจกรรมแห่เทียนพรรษา ๒๕๔๙ article
ทะเบียนคุมการเบิกจ่ายเงินงบประมาณ ๒๕๔๙ article
ศิษย์ยอดกตัญญู กลับสู่บ้านเกิด article
กิจกรรมวันต่อต้านยาเสพติดและวันสุนทรภู่ article
สื่อ ไอ.ที.และอินเตอร์เน็ทความเร็วสูง article
กิจกรรมประชาธิปไตยในโรงเรียน article
การอบรมโค้ชมืออาชีพ ครั้งที่ ๑
โรตารี่
ไหว้ครู ๕๐
การบริหารงบประมาณ ๒๕๕๐/๒
สุขสันต์วันสงกรานต์
การโต้วาที ๑ article
รักภาษาไทย article
กิจกรรมสุดสัปดาห์ article
การบริหารงบประมาณ ๒๕๕๐ article
ปีภาษาไทย article
กิจกรรมชมรม ๑ article
การยืดเหยียดกล้ามเนื้อ article
แบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย
นักวิจัยสาคู 4
นักวิจัยสาคู ๒
บล็อกซ์
สมรรถภาพ
นักวิจัยสาคู ๓ article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
โรงเรียนวัดนิโครธาราม,นิโครธาราม,นิโคร,เด็กนิโคร,ครูนิโคร,หนุ่มนิโคร,สาวนิโคร,ชาวนิโคร,พี่เสือ,เจ้าตัวน้อย,สมนึก,โก้เจ้า,จามจุรี wnikro@gmail.com