ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ลิ้งเพื่อหาประสบการณ์
dot
bulletค้นหากับ google
bulletค้นหากับ Yahoo
bulletส่งเมลกับ hotmail
bulletส่งเมลกับ thaimail
bulletเว็บไซต์ที่น่าสนใจ
bulletโรงเรียนวัดนิโครธาราม
bulletกระดานถามตอบ
bulletระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ
bulletค้นหาระเบียบของทางราชการ
bulletรวมคำสั่งของ สพฐ.
bulletเส้นทางสู่ ครูชำนาญการพิเศษ
bulletดูแผนที่ทางอากาศ (ชัดมาก)
bulletไม่เชื่ออย่าลบหลู่
bulletภาพตรงข้ามของเด็กนิโคร
bulletร่วมสร้างสานตำนานรัก
bulletประกาศสอบราคา
bulletค่าใช้จ่ายในการไปราชการ
bulletมุมอาเซียนของเด็กนิโคร
bulletสุขภาพช่องปาก เด็กทับปุดรักฟัน
bulletโรงเรียนดีศรีตำบล
bulletบทเรียนวิชาภาษาไทย
bulletตลาดนัดนักเรียน
bulletเสียงครวญจากตัวเลขไทย
bulletพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตฯ
bulletโรงเรียนทับปุดวิทยา
bulletโรงเรียนทับปุด
bulletรวมวีดีโอกิจกรรมต่างๆ
bulletโรงเรียนวิถึพุทธ
bulletพี่พลอยสอนศิลป์ Show it off
bulletSAR รายงานคุณภาพการศึกษา
bulletจามจุรีสาร
bulletเทศบาลตำบลทับปุด
bulletค่าใช้จ่ายในการจัดการศึกษาฯ
bulletบทอาขยาน ของเด็กนิโครฯ
bulletโครงการอาหารกลางวัน


จามจุรีเกมส์ ครั้งที่ ๕ ประจำปี  ๒๕๕๓


นักวิจัยสาคู 4

โครงการกระบวนการเรียนรู้การใช้ประโยชน์ต้นสาคู จากภูมิปัญญาท้องถิ่น โดยชุมชนมีส่วนร่วม

เมื่อวันอังคารที่ ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
ณ โรงเรียนวัดนิโครธาราม
หมู่ที่ ๑ ตำบลทับปุด อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา ๘๒๑๙๐ โทร ๐๗๖ ๕๙๙๑๒๒
สนับสนุนโดย สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว. ) ฝ่ายวิจัยเพื่อท้องถิ่น

ภาพและคำบรรยาย โดย คุณครูสมนึก ธนการ

คุณครูจุรีย์ หนูสุวรรณ
ครู ชำนาญการพิเศษ
เจ้าของโครงการการใช้ประโยชน์ต้นสาคู
 
คุณครูสมศักดิ์ ผลากิจ
ผู้อำนวยการโรงเรียนวัดนิโต้ธารา
ประธานในพิธีเปิดเวทีเสวนา การนำเสนอข้อมูลสู่ชุมชน
 
เห็น คุณครูจุรีย์ หนูสุวรรณ
จากแรกเริ่มเดิมทีที่เห็นมา
เฝ้าพร่ำเพรียกเรียกร้องให้น้องรับ
เหนื่อยแสนเหนื่อยอ่อนล้ากลัดหนองใน
 
ผู้มุ่งมั่นวิจัยใฝ่ศึกษา
จนก้าวหน้าลุงานด้านวิจัย
เฝ้ากำกับเกณฑ์งานไม่หวั่นไหว
มิเคยได้หยุดพักแม้สักครา


นายทวิชา ไทรทอง นายอำเภอทับปุด
คุณครูจุรีย์  หนูสุวรรณ  หัวหน้าโครงการ
กว่าจะผ่านเล็ดลอดหลุดมาได้
มีเพื่อนครูอยู่ช่วยบางเวลา
กว่าจะพาเพื่อนไปได้สักหน
ต้องโอนอ่อนผ่อนตามยิ่งกว่าแฟน
 
เหนื่อยหน่ายใจร่างกายแสนอ่อนล้า
เฝ้าเสาะหาสิ่งชอบมาตอบแทน
ต้องอดทนอดกลั้นนั้นเหลือแสน
มิคิดแค้นระบายคายเคืองใจ
“เล็ดลอด” หลบออมมา
 
นักแสดงชาย
เด็กชายนันทวัฒน์ หนูสวัสดิ์
เด็กชายภานุมาศ อ่อนสนิท
เด็กชายกิตติศักดิ์ แก้วน้อย
เด็กชายณัฐพล ชุ่มใจ
เด็กชายปิยพงษ์ ชาลี
 
นักแสดงหญิง
เด็กหญิงจรีรัตน์ แรงกล้า
เด็กหญิงมนัญชญา มธุรส
เด็กหญิงสุภิสสรา แก้วน้อย
เด็กหญิงจันทร์จิรา ทองเจิม
เด็กหญิงชลธิดา สิงห์คำ

ศิษย์รุ่นพี่ผู้ถ่ายทอดน้องๆ
เด็กหญิงสุดธิดา เอี่ยมศักดิ์,เด็กหญิงอาทิตยา ทองนิ่ม,เด็กหญิงปรียาภรณ์ สงวนทรัพย์
เด็กหญิงวรัญญา ศรีสวัสดิ์และเด็กหญิงภัทรวรินทร์ คงรักษา
เห็นหนุ่มสาวรองเง็งเพลงตันหยง
ทั้งองค์เอวโอนอ่อนยามแกว่งไกว
สะบัดผ้าส่าหรีผิผินพักตร์
แม่โอนอ่อนซ้อนไหวหลายกระบวน
 
ศิษย์รุ่นสองพี่สอนพริ้วอ่อนไหว
ยิ้มสดใสเริงร่าหน้ายียวน
กรีดกรายนักลักยิ้มอิ่มยามสรวน
ชี้เชิญชวนยวนเย้าเคล้าคลึงเพลง
 
เพลงรองเง็งตันหยงสาคู
เนื้อร้อง ทำนอง ลีลาและขับร้องโคย ; คุณครูปราณี (ครูตุ๊ก)   ฉันทวิชานนท์
(เหมาคนเดียวเกลี้ยง โดยไม่เกี่ยวค่าตัว)

เห็นผู้ชมอมยิ้มอิ่มเอมนัก
มิน่าเล่าเฝ้าลูกผูกใจเขรง
อยากบอกว่าเพลงนี้ครูปราณี
ทั้งเนื้อร้องลีลาและทำนอง
 
ใช่ทึกทักที่แท้แม่เค้าเอง
มินึกเกรงใครเขาที่เฝ้ามอง
ฝากดีกรีผลงานมิหม่นหมอง
แถมยังร้องเสียเองไม่เกรงใคร
 

เด็กหญิงจันทร์จิรา ทองเจิม
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕
 
เด็กหญิงมนัญชญา มธุรส
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕


เด็กหญิงจรีรัตน์ แรงกล้า
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕
 
เด็กหญิงชลธิดา สิงห์คำ
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕


เด็กหญิงสุภิสสรา แก้วน้อย
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕
 
นางสาวสามี่ย๊ะ สาลี
จากทีมพี่เลี้ยงนักวิจัยเพื่อชุมชน
 
ดูลีลาท่าทางไม่ต่างพี่
ชุดเดียวกันนั้นแหละจะทำไม
เพียงถามดูเล่นเล่นเห็นว่าเครียด
เพราะรักดอกใช่หวังรั้งราวี
 
แม้แต่สีเสื้อผ้าที่สวมใส่
มิเป็นไรล้อเล่นใจเย็นซี
หากรังเกียจต่อไปไม่เซ้าซี้
ขอโทษทีขอโทษโปรดอภัย


เวทีนำเสนอข้อมูล สาคู สู่ชุมชน ชุดคุณครูจุรีย์ หนูสุวรรณจัดตั้ง
คุณลุงเสงี่ยม สิตบุศย์,คุณประสงค์ ลูกแก้ว,คุณครูวัลลดา คงสามารถวัฒนา,เด็กหญิงอาทิตยา ทองนิ่มและเด็กหญิงสุดธิดา เอี่ยมศักดิ์
คุณครูสมนึก ธนการ 
ผู้ดำเนินรายการ

หันมาดูเวทีเสวนา
กำหนดเรื่องหัวข้อต่อสายใย
เรื่องประวัติชุมชนที่ค้นสืบ
เรื่องระบบนิเวศน์ขอบเขตยัง
 
จัดตั้งมาตามแบบแคบไปไหม
ด้วยหวังให้มากล่าวเล่าให้ฟัง
ได้แค่คืบแค่นี้ที่มุ่งหวัง
มิอาจตั้งหลักสูตรพูดจริงใจ

หัวข้อนำเสนอข้อมูล สาคู สู่ชุมชน
 
ประวัติศาสตร์ชุมชน ผู้นำเสนอ นายเสงี่ยม สิตบุศย์
ระบบนิเวศน์กอสาคู ผู้นำเสนอ นายประสงค์ ลูกแก้ว
การใช้ประโยชน์จากสาคู ผู้นำเสนอ นายสุธี คำเลี้ยง
การเรียนรู้การใช้ประโยชน์จากสาคู ผู้นำเสนอ เด็กหญิงอาทิตยา ทองนิ่มและเด็กหญิงสุดธิดา เอี่ยมศักดิ์
มุมมองของครูสู่หลักสูตรท้องถิ่น ผู้นำเสนอ นางวัลลดา คงสามารถวัฒนา
ผู้ดำเนินรายการเสวนา คุณครูสมนึก ธนการ


หรือคิดให้คำตอบมีเพียงนี้
สิโรราบเชื่อมั่นแล้วแต่ไกล
เพราะหลักฐานมันมัดชัดแจ้งแล้ว
เพราะทุกอย่างได้เห็นมากับตา
 
หรือยินดียอมได้คลายสงสัย
ตกลงให้มันเป็นเช่นว่ามา
เพราะเป็นแนวที่ถูกยากจะหา
เพราะเชื่อมั่นวาจาผู้รับรอง
 
เป็นไปได้ไหมว่ามันแตกต่าง
แนวทางใหม่ดีกว่าน่าทดลอง
อาจไม่เป็นดั่งเช่นที่ท่านพบ
อาจไม่สวยรูปร่างไร้นวลใย
 
มีบางอย่างแตกไปให้เป็นสอง
หลักฐานคล้องแนวคิดผิดแผกไป
หากไม่จบจะเป็นเช่นไฉน
เป็นฝ่าไฝดำด่างต่างวิธี


จุดความคิดความเห็นประเด็นใหม่
เปิดแนวรบตบด่าคร่าแล้วตี
ศาสตราวุธลำเลียงมาถล่ม
ใจไม่ถึงจ้างมาผู้แสดง
 
ไม่สะใจลองนำมาขัดสี
จิกขยี้ตอกย้ำซ้ำรุนแรง
ศาสตร์ผสมแนวคิดอาจผิดแผลง
ไร้ระแวงจึงเชื่อเหนือตำรา
 
เรื่องบางสิ่งบางอย่างต่างแหล่งเกิด
แต่มันเหมือนพิมพ์เดียวที่แกะมา
แต่ปัญหาบางอย่างไม่ต่างหรอก
กลับยิ่งแตกยิ่งเร้าไม่เข้ากัน
 
จุดกำเนินแนวคิดอาจผิดฝา
ยากจะหาข้อแย้งมาแบ่งปัน
หากจะลอกแนวทางคงสร้างสรรค์
เหมือนน้ำมันกับน้ำทำอย่างไร


เวทีนำเสนอข้อมูล สาคู สู่ชุมชน ชุดเชื้อเชิญมารวมตัว โดยมิได้นัดหมาย 
นี่แหละใช่เลย....วงเสวนาที่แท้จริง
คุณสมพงษ์ (วสันต์) ประสารการ จากทีมนักวิจัยการเพาะเลี้ยงกล้วยไม้ว่านหางช้างบ้านบางติบ อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา
คุณดุสิต บู่ทอง จากทีมนักวิจัยการปลูกไฝ่ เพื่อป้องกันการชะล้างหน้าดินด่านพระยาพิพิธ บ้านนบปริง อำเภอเมือง จังหวัดพังงา
คุณสมพร สาระการ จากทีมนักวิจัยการจัดแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์บ้านโคกไคร อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา
คุณทวิชา ไทรทอง นายอำเภอทับปุด
คุณฟาลีฮะ (แจะสาว) ผดุงชาติ จากทีมนักวิจัยการผลิตน้ำปลาชุมชนบ้านบางกล้วยนอก ตำบลนาคา อำเภอสุขสำราญ จังหวัดระนอง
คุณครูจุรีย์ หนูสุวรรณ จากทีมนักวิจัยการใช้ประโยชน์ต้นสาคูจากภูมิปัญญาท้องถิ่นโรงเรียนวัดนิโครธาราม อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา
คุณเกษม เพ็ชรสังข์ นักวิจัยการพัฒนาเกษตรอินทรีย์พื้นที่จังหวัดพังงา สำนักงานเกษตรจังหวัดพังงา
คุณณํฐกานต์ ไท้สุวรรณ (แจง) จากทีมพี่เลี้ยงนักวิจัยศูนย์ประสานงานวิจัยเพื่อท้องถิ่นจังหวัดพังงา
คุณครูสมนึก ธนการ  ดำเนินรายการ

จะสรุปแนวทางหรือต่างคิด
หรือเตลิดเปิดทางถ่างออกไป
หรือจะกรีดตำราว่าอย่างนี้
หรือ 
“สาคู” เป็นเพียงแค่ตัวอย่าง
 
จะเชื่อมั่นแล้วปิดหรือไฉน
หรือจะให้ใครนำจำหนทาง
อื่นไม่มีเลิกเถอะคิดถากถาง
เรามาสร้างแนวคิดปิดบัญชี
 
ใคร่เชื้อเชิญผู้นำทางความคิด
“เด็กนิโคร” วางกรอบรอบแนวชี้
 
มาร่วมปิดแนวทางต่างวิถี
เชิญผู้มีแนวคิดปิดหลักการ

 
หลากมุมมองแนวคิดเชิงวิเคราะห์
แต่ละคนพ้นผ่านประสบการณ์
ถูกรวมตัวขึ้นมามินัดหมาย
ถือว่าเป็นแกนนำของทุกคน
 
ถือว่าเหมาะชั้นเชิงการประสาน
ได้ผ่านงานวิจัยเพื่อชุมชน
เรื่องเตรียมกายเตรียมใจไม่เคยสน
ถือว่าล้นเกินกว่าจึงท้าทาย
 
 “เด็กนิโคร” เกริ่นนำทางความคิด
ตั้งแต่ร่วมวิจัยมาบรรยาย
สิ่งที่ได้ไม่ใช่แค่ “สาคู”
สิ่งที่ผ่านเป็นเพียงกระบวนการ
 
ใช่ถูกผิดเปิดทางต่างขยาย
เพื่อเปิดขายความคิดร่วมวิจารณ์
สิ่งที่รู้มิใช่แค่สะสาร
เพื่อเจาะผ่านแนวคิดวิญญูชน
 
 
เมื่อก่อนนี้ดิ้นรณเฝ้าค้นหา
สิ่งที่ชอบอยากเห็นตอนเป็นคน
หลังจากมาร่วมงานด้านวิจัย
ฝ่าเคราะห์กรรมทำได้ใช้ปัญญา
 
อยากรู้ว่าอะไรที่เราสน
เฝ้าคิดค้นมานานผ่านเวลา
แนวคิดใหม่แนวทางปรารถนา
ต้องเสาะหาความจริงสิ่งยืนยัน
 
      ข้อสงสัยคำถามเกิดประเด็น
ร่วมปรึกษาชี้แนะและแบ่งปัน
ว่าทำไมอะไรเพราะเหตุใด
ร่วมวิเคราะห์เจาะลึกมิหยุดนิ่ง
 
ความลำเค็ญดิ้นรนปนความฝัน
ก้าวสู่วันเริ่มต้นค้นความจริง
จะมีใครแก้ไขได้สักสิ่ง
ร่วมติติงถักทอข้อประเด็น


      ร่วมกันตั้งโจทย์ขึ้นมาขบคิด
ปัญหาเกิดที่ไหนใช่ลำเค็ญ
ลองถามใจของเราเฝ้าพินิจ
ปัญหาที่มันเกิดเกิดที่เรา
 
กำหนดทิศแนวทางทั้งความเห็น
ช่วยกันแคล้นค่อนแคะคอยแกะเกา
ลองถามจิตเกิดก่อก่อนง้อเขา
อย่าโง่เขลาถามหาความปราณี
 
การวิจัยความหมายไม่อยากคิด
ความรู้แบบแนบแน่นแคล้นอินทรีย์
เพียงได้จุดความคิดเกิดประกาย
เร่งระบายความรู้กู่กันมา
 
เพราะอาจผิดแปรเปลี่ยนเพี้ยนหลีกลี้
อาจไม่มีความหมายให้พรรณนา
สาธยายความเห็นปรารถนา
ไหลนองท่าท่วมทุ่งมุ่งบึงบอน

อย่าเพิ่งรีบตัดสินปิดประเด็น
ปัญหามากฝากคำเขียนคำกลอน
จากคนหนึ่งอาจเพียงหนึ่งปัญหา
กว่าสรุปยุบให้เกิดประเด็น
 
เพียงเพิ่งเห็นฟังคำที่พร่ำสอน
เพียงเพื่อย้อนทวนคำหากจำเป็น
หลายคนมาหลากหลายให้ความเห็น
ช่วยกันเฟ้นค้นหาถ้าพึงใจ

     นักวิจัยมิใช่นักตอบโต้
คนอวดเก่งเบ่งก้างวางเหนือใคร
นักวิจัยที่แท้ผู้กระหาย
คอยถามไถ่เหมือนไฟที่ไหม้ฟาง
 
คนชอบโม้มิใช่อย่าสงสัย
ก็มิใช่เป็นได้แค่ร่วมทาง
ศาสตร์หลากหลายล้ำเหลือเมื่อถากถาง
ถามทุกอย่างมิหยุดจุดเชื้อไฟ

     เมื่อแรกเริ่มก็ย้ำถามปัญหา
ปู่เคยแก้ให้หายได้อย่างไร
แล้วปัญหาที่เกิดขึ้นตอนนี้
หรือปล่อยวางอย่างนี้มิฝ่าฟัน
 
ถามเหมือนว่าไม่คลายหายสงสัย
คิดได้ไงบอกด้วยช่วยแบ่งปัน
ปู่ย่ามีแนวทางที่สร้างสรรค์
ลูกหลานมันต้องรอหรือขอใคร
 
      ถามให้ปู่ให้ย่าหาคำตอบ
คอยสุมไฟรุกเร้าอย่างเอาใจ
ช่วยหนุนเสริมเติมแต่งแกล้งช่วยแก้
จุดประกายให้คิดวิทยา
 
ปู่ย่าชอบไม่เบื่อเหลือวิสัย
คอยห่วงใยออดอ้อนย้อนเวลา
คอยตอแยแต่งเติมเสริมภาษา
กระตุ้นป้าให้คิดให้ไตร่ตรอง

     หากจะถามคืนวันที่ฉันได้
คงมิใช่เข้าใจท่วงทำนอง
สิ่งที่ได้มิใช่ของกำนัล
สิ่งที่เห็นคงเป็นเพียงเนื้อความ
 
คงมิใช่ความคิดผิดทั้งผอง
คงมิต้องข่มขู่ให้รู้ความ
สิ่งที่ฝันมิใช่ต้องหาบหาม
สิ่งหยาบหยามเกิดก่อหล่อหลอมใจ
 
     จบปอหกตกไทยอ่านไม่ออก
ปล่อยผ่านมาหรือว่าปล่อยผ่านไป
ถามว่าจริงหรือไม่ใช่ว่าจริง
อยากให้เด็กอ่านออกบอกพรรณนา
 
เขียนให้ลอกยังผิดคุณเชื่อไหม
ลองวิจัยตั้งจิตคิดสักครา
แล้วมีสิ่งอื่นใดปรารถนา
ที่แล้วมาผิดหวังไม่ดั่งใจ

     เด็กไม่อ่านมันยากฝากข้อคิด
หลักสูตรผิดต้องเปลี่ยนเพี้ยนหรือไร
ครูผู้สอนคิดมากไม่อยากสอน
เศรษฐกิจตกต่ำคอยค้ำยัน
 
หรือเด็กผิดบกพร่องตรงจุดไหน
หนังสือไทยล้าหลังหวังเปลี่ยนกัน
คิดเสียก่อนพูดไปใจเหหัน
สมองมันชักฝ่อพอกันที
 
เพื่อสนองต้องตอบคนชอบคิด
เด็กตกงานสะบั้นอั้นอย่างนี้
ทั้งสมุดหนังสือสื่อเครื่องเขียน
ทั้งอาหารการกินคอยห่วงใย
 
เร่งผลิตคุณครูกู้ศักดิ์ศรี
ลองเลยซีเหหันงานวิจัย
ทั้งวงเวียนไม้โปรฯประทานให้
แสนรักใคร่เด็กด้อยถ่อยเต็มที

เคยคิดไหมสิ่งไหนเด็กต้องการ
ให้เท่าไหร่รู้ไหมไม่พอดี
คุณรู้ไหมยิ่งให้เหมือนดูถูก
รักแต่ปากฝากไว้คิดดีดี
 
คิดแต่หว่านหว่านให้ไร้ศักดิ์ศรี
ให้ทั้งปีไม่พอความพึงใจ
ไม่รักลูกให้ไปก็หน่ายหนี
อย่าตะบี้ตะบันมันเคืองใจ
 
     สกว. เขารู้ถามดูบ้าง
คำเฉลยขายเกร่อโง่หรือไง
ลองถามดูอะไรลูกอยากได้
ตะคอกถามอีกครั้ง
“รักหวังดี
 
ให้ทุกอย่างตั้งโจทย์แก้โจทย์ให้
ลองคิดใหม่ทำใหม่คิดอีกที
ลองถามใจอะไรคือศักดิ์ศรี
คุณเคยมีสักครั้งบ้างหรือไร

รัฐทุ่มงบเท่าไหร่ไม่จบสิ้น
แค่ประทังให้รอดแล้วต่อไป
เหมือนจับนกมาเลี้ยงแต่ออกไข่
คอยประคบประหงมอย่างดิบดี
 
เหมือนได้กินแล้วถ่ายเหลือบ้างไหม
หยุดเมื่อไหร่คงด้อยคอยดูซี
คอยป้อนให้เอาใจทุกวิถี
ชีวิตนี้สบายไม่เคยไกล
 
หากว่าตัวท่านตายหรือหายจาก
ลูกไร้พ่อไร้แม่เรือไร้ใบ
ใช่ทักทอเพียงขอให้ฉุกคิด
รักไม่รักรั้งรอขอนานนาน
 
หรือตกยากพลัดพรากไปไหนไหน
พายุใหญ่เพียงปลายก็วายปราน
แค่น้อยนิดอย่าปล่อยกร่อยคำหวาน
อย่าหักหาญให้หายตายจากเลย

     คิดดูใหม่หรือไปถามปู่ย่า
หากไม่ทำได้กินเป็นไม่เคย
ปู่ย่าสอนตอกย้ำต้องทำได้
เมื่อมีลูกเลี้ยงรอดปลอดชีวิน
 
ภูมิปัญญาเลี้ยงรอดปลอดเฉลย
คิดไว้เลยไม่ทำไม่ได้กิน
เพื่อต่อไปจะได้ไม่ถวิล
เคยได้ยินปู่ย่าสอนมานาน

ประสบการณ์ตัวเราเฝ้าตอกย้ำ
อย่าเกียจคร้านจ้างแต่บริวาร
เผื่อต่อไปคราวหน้าถึงคราอด
ถูกถ่มถุยดุด่าเปรียบกาลี
 
ทุกเช้าค่ำให้ทำทุกสถาน
สุขสำราญหวานชื่นดาษดื่นมี
ไม่รันทดอับอายขายหน้าผี
อเวจีเลวร้ายไม่แผ่วพาน

หันกลับมาเข้าวงเสวนา
นายเกษม เพ็ชรสังข์ ผู้เชี่ยวชาญ
นักวิจัยรุ่นเก๋าที่รู้จัก
ได้เดินตามแนวทางต่างวิธี
 
ก่อนจะพาเตลิดเพลิดเพ่นพ่าน
เก่งในด้านเกษตรปุ๋ยอินทรีย์
ถือเป็นหลักให้น้องผองเพื่อนพี่
“สาคู” มีคุณค่าอย่าทำลาย
 
เรื่องระบบนิเวศน์ที่เปลี่ยนแปลง
ช่วยกันสานสืบต่ออย่าได้อาย
จริงน้ำมันมีค่ามหาศาล
ชีวิตจริงกินข้าวกันทุกคน
 
ความแห้งแล้งเกิดมาน่าใจหาย
ช่วยขยายความคิดสู่ชุมชน
แต่อาหารเป็นหนึ่งทุกแห่งหน
แต่ถูกปล้นคุณค่าเหมือนทำลาย

ข้าวที่กินทุกวันมีแต่แป้ง
เคยใช้ครกใช้สากรุ่นตายาย
จะไถนารุ่นใหม่เครื่องไถนา
ปุ๋ยขี้ดินอินทรีย์หนีห่างไกล
 
เหมือนถูกแกล้งเครื่องสีทำหนีหาย
อีกวัวควายหายหน้ามาเปลี่ยนไป
เครื่องตัดหญ้าเกี่ยวข้าวล่ำสมัย
โตช้าไวอย่างนี้เคมีเลย

ผลสะท้อนตกค้างมิได้คิด
แต่ผลต่างกับทุนไม่คุ้นเคย
ข้าวเคยปลูกได้กินถิ่นอาศัย
กระบวนการเหล่านี้มีที่มา
 
ผลผลิตมากจริงคำเฉลย
พ่อคุณเอ่ยต้องขายไร้ที่นา
เดี๋ยวนี้ไปขายแรงแย่งกันหา
อายผีย่าผีปู่เคยดูแล

ฝาลี่ฮะ (แจ๊ะสาว) ผดุงชาติ
จากนาคา ระนอง เคยล่องแพ
เรื่องน้ำปลาชุมชนบางกล้วนนอก
แม้วันนั้นวันนี้ยังยืนยัน
 
มิเคยขาดซึ้งใจใคร่แยแส
ตกหมึกแพ้คลื่นลมเหมือนรมควัน
ไม่อยากบอกดังมากเคยฝากฝัน
ไม่เชื่อฉันเชิญมาท้าให้ลอง
 
ได้มาพบวันนี้ดีหนักหนา
เด็กได้รู้ได้เห็นตามครรลอง
นิมิตรหมายที่ดีหาได้ยาก
มีชุมชนร่วมช่วยด้วยห่วงใย
 
ภูมิปัญญาท้องถิ่นร่วมสนอง
แล้วยังต้องได้ฝึกนึกภูมิใจ
อยากขอฝากรักษาอย่าผลักไส
ฝากภูมิใจแทนเด็กทุกทุกคน

ประโยชน์ที่ได้รับจากสาคู
ภูมิปัญญาท้องถิ่นถึงยากจน
พร้อมจะให้มิหวังสิ่งตอบแทน
เพื่อโรงเรียนเด็กน้อยพร้อมยอมพลี
 
มากมายอยู่ได้เรียนเขียนฝึกฝน
แต่มากล้นน้ำใจและไมตรี
ถึงหวงแหนยอมได้มิหน่ายหนี
ทุกอย่างที่ต้องการไม่หวั่นใจ
 
ประเด็นการเรียนรู้ที่ได้รับ
ปฏิบัติปรับใช้ได้โดยไว
ภูมิปัญญาท้องถิ่นมีเป็นสิบ
อยากจะเขียน 
ภูมิใจ” ตัวโตโต
 
สอดคล้องกันแนวคิดทันสมัย
โรงเรียนใดอยากรู้ดูนิโครฯ
ที่คอยหยิบช่วยเหลือให้สุขโข
ติดไว้โชว์หน้าบอร์ดตลอดไป

อีกท่านหนึ่งซึ่งเห็นอยู่เป็นนิจ
เป็นนักคิดวิเคราะห์เจาะตรงใจ
ตั้งทีมใหญ่วิจัยไม้ไผ่ป่า
ด่านพระยาพิพิธปิดปีกลาย
 
คุณดุสิต บู่ทอง หน้าผ่องใส
กางเกงใหญ่พร้อมย่ามชอบทำนาย
ก่อนชะหน้าล้างดินให้หลุดหาย
แต่ไม่วายยิ่งคิดยังติดใจ
 
หากจะกล่าวเรื่องราวการเรียนรู้
ถือว่าเป็นตัวอย่างมิห่างไกล
อนาคตต่อไปให้ใครสร้าง
เอกสารตำรานั้นเลือนราง
 
ให้ “สาคู” นำหน้าฝึกนิสัย
ให้เด็กได้คิดค้นย่นแนวทาง
วางแบบอย่างไว้เตือนเหมือนถากถาง
แต่แบบอย่างเป็นเป็นเน้นเตือนใจ

ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่นี่เด่น
ฝึกความคิดความอ่านผ่านสายใย
อุตสาหกรรมความหวังใหม่
กรรมกรแก้มแดงแต่งเฉิดฉาย
 
ถือว่าเป็นตัวอย่างฝึกนิสัย
ความว่องไวแกร่งกล้าพร้อมท้าทาย
ที่เด็กได้ศึกษามาขยาย
ลืมสืบสายพื้นฐานด้านจิตใจ
 
สิ่งมุ่งหวังทุกคนคือความสุข
ให้ 
“สาคู” เป็นฐานหว่านเยื่อใย
ภูมิปัญญาท้องถิ่นยกระดับ
ความภูมิใจเกินก่อกับทุกคน
 
แปลงความทุกข์ต้นแบบฝึกนิสัย
โปรยปรายไปทุกบ้านผ่านชุมชน
เทียบเท่ากับคุณครูทุกแห่งหน
พร้อมขุดค้นเสาะหามาด้วยใจ

อีกมุมมอง สมพร สาระการ
โชคชะตาหักศอกเห็นนอกใน
ว่า
“สาคู” เห็นพ้องต้องต่อยอด
ทั้งผู้แก่ผู้เฒ่าเขาใจเย็น 
 
ผู้พบผ่านชีวิตพื้นน้ำไหล
ยิ่งเข้าใจชีวิตความลำเค็ญ
รากเง้าสอดชูช่องให้มองเห็น
ยิ่งต้องเน้นเร่งวันก่อนผ่านไป
 
ความอิ่มเอิบเกิดก่อเริ่มหล่อเลี้ยง
กระบวนการเรียนรู้กู่แต่ไกล
เพราะผู้เฒ่าผู้แก่สำนึกรัก
เพื่อลูกหลานที่รักทุ่มเป็นกอง
 
ยินสำเนียงซาบซึ้งไหนต่อไหน
ประตูใหญ่บ้านนี้ทาสีทอง
อยากปกปักพร้อมให้มิดายของ
แถมสอดส่องใกล้ชิดด้านจิตใจ

วิกฤตินี้โดดเด่นเป็นโอกาส
ภูมิปัญญาคุณค่า มหาฯ ลัย
สกว.เป็นฐานเป็นเครื่องมือ
กระบวนการเรียนรู้เริ่มแบ่งบาน
 
แสงส่องสาดขยายไม่หวั่นไหว
อย่าปล่อยให้หลุดลอยปล่อยแบ่งบาน
แล้วเร่งยื้อต่อยอดจากรากฐาน
อย่าปล่อยผ่านเร่งเร้าเอามาครอง

ณัฐกานต์ (น้องแจง) ไท้สุวรรณ
พัฒนาเปลี่ยนไปตามครรลอง
เช่นรู้จักสังเกตกล้าซักถาม
จากเหนียมเหนียมอายอายไม่จริงจัง
 
มิไหวหวั่นมั่นใจตอบสนอง
ฐานถูกต้องเด็กได้ใช้พลัง
กล้าบอกความคิดเห็นบอกความหวัง
เป็นความหลังเก่าก่อนย้อนไปมี
 
สกว. ส่งเสริมการเรียนรู้
เป็นตัวอย่างเรียนรู้อีกวิธี
เป็นจุดร่วมรวมคนภูมิปัญญา
ให้โอกาสถ่ายทอดให้บรรยาย
 
เรื่อง “สาคู” เป็นหนึ่งในวิถี
เรื่องเหล่านี้เป็นกุศโลบาย
รวมกันมาค้นคว้าหาความหมาย
ส่องประกายเป็นนิควิญญูชน

ภูมิปัญญาท้องถิ่นอนุรักษ์
ภูมิปัญญาทั้งหลายไม่อับจน
อย่าคิดเห็นว่าเป็นคนแก่เฒ่า
ถึงแก่เฒ่าก็มีดีมากมาย
 
ยิ่งประจักษ์โดดเด่นเห็นเหตุผล
พร้อมสืบค้นเสาะหาอย่างท้าทาย
อย่าคิดเอาแต่ใจมาขยาย
สาธยายเท่าไหร่ไม่จบความ
 
อยากจะให้รวมกลุ่มภูมิปัญญา
ทำทำเนียบเอาไว้ได้ทราบนาม
อยากให้คิดเชื่อมโยงเพื่อศึกษา
แล้ววิถีชีวิตแบบไทยไทย
 
ยามค้นหาสิ่งใดได้ซักถาม
ได้ติดตามสืบค้นย่นความนัย
ที่ผ่านมาดั้งเดินเป็นไฉน
อยากจะให้ค้นคว้าหาความจริง

เรื่อง “สาคู” ที่เรานำเสนอ
กระบวนการค้นหาอย่าหยุดนิ่ง
อย่าเพิ่งคิดสิ้นแล้วซึ่งประโยชน์
ยังคอยหวงห่วงฝันวันเวลา
 
อย่าคิดเผลอว่าจบสิ้นทุกสิ่ง
อย่าเพิ่งทิ้งผู้เฒ่าเฝ้านำพา
อย่าเพิ่งโกรธผู้เฒ่าเฝ้าเรียกหา
ได้กลับมาเป็นครูทุกผู้คน
 
ทวิชา ไทรทอง นายอำเภอ
เรื่องกาพย์กลอนนายท่านเก่งเหลือทน
เป็นพ่อเมืองหนุ่มหล่อร่างสมาร์ท
ทั้งท่วงท่าลีลาดูว่องไว
 
มาเจอะเจออีกครั้งยังนึกสน
ท่านท่องบ่นให้ฟังยังซึ้งใจ
แถมฉลาดแกร่งกล้าจะหาไหน
ภาษาไทยท่านเก่งนักเลงกลอน

ท่านวิจารณ์ให้ฟังมิพลั้งผิด
จุดประกายความคิดเป็นตอนตอน
ว่า 
“สาคู” เป็นกุศโลบาย
ให้ทำได้ใช้เป็นเน้นเพียงพอ
 
ให้แง่คิดเตือนใจคล้ายคำสอน
แล้วกล่าวย้อนขอบคุณ สกว.
ซ่อนความหมายตัวอย่างดั่งคำขอ
ให้เกิดก่อร่วมด้วยได้ช่วยกัน

หลากปัญหาเกิดมาแต่พี่น้อง
คอยกลั่นแกล้งแย่งที่ต่างยืนยัน
คิดดึงดันโกรธขึ้งดึงจะฟ้อง
รักไม่เท่าเฝ้าแต่แผ่ประณาม
 
อีกพวกพ้องลุงป้าพาหุนหัน
แม้กำนันผู้ใหญ่ไม่ฟังความ
สิ้นพี่น้องพ่อแม่แลเหมือนหนาม
คอยหยาบหยามหลากหลายอายฟ้าดิน

พอเข้าไปไกล่เกลี่ยอ้ายเหี้ยห่า
กว่าเข้าใจไร้ค่าทามลทิน
คุณสมพงษ์ (วสันต์) ประสารการ
 
“สาคู” ถูก ทอดทิ้งมานานครัน
 
ยืนชี้หน้าด่าซ้ำระยำสิ้น
เหตุทั้งสิ้นเพราะไม่เข้าใจกัน
กล่าววิจารณ์ส่งเสริมอย่างสร้างสรรค์
คงถึงวันที่ต้องมากรองดู
“นานครัน” นานมาก

เพราะลืมตัวลืมตนลืมภูมิหลัง
ลืมประโยชน์ที่ได้จาก
“สาคู”
โอกาสดีที่ได้พลิกฟื้นใหม่
หากจะเปรียบเทียบได้เป็นราคา
 
ลืมทุกอย่างคิดไปให้อดสู
ลืมเคยอยู่เคยใช้แต่ไรมา
ผมดีใจที่เริ่มเห็นคุณค่า
เก้าพันกว่าต่อต้นผลวิจัย

หากจะหันกลับมาปลูกสาคู
ที่ในโพรกในหนองคลองน้ำไส
คำวิจารณ์หลากคนหลากความคิด
เมื่อ 
“สาคู” ก้าวผ่านกาลเวลา
 
ที่มันอยู่หาแก่งแย่งใครไม่
มิเคยใช้ปลูกปาล์มยางพารา
ขอน้อมจิตรับไว้ด้วยใฝ่หา
จึงรู้ค่าประโยชน์โทษไม่มี
“ในโพรก” บริเวณที่ชื้อแฉะมีน้ำขังอยู่เล็กน้อย

ป้าจุรีย์ (ป้าจุ๊) หนูสุวรรณ
ร่วมวิจารณ์ร่วมเล่าร่วมยินดี
แม้ถ้อยคำบันทึกไม่ครบถ้วน
เพื่อแทนคุณแทนค่าจะช้าใย
 
ขอบคุณท่านที่ร่วมเป็นสักขี
ทุกสิ่งที่ท่านกล่าวเราซึ้งใจ
เนื้อกระบวนมากมายได้แก้ไข
ขอเชิญได้ที่โต๊ะรับประทาน

วงเสวนา
ที่โต๊ะรับประทานอาหาร


หลังอาหารได้ทานกันเอมอิ่ม
ไข่สามรสแกงกุ้งภัตตาคาร
ชมภาพถ่ายผลงานที่ผ่านมา
นั่งขยำทำแป้งแกล้งกันไป
 
รสน้ำจิ้มแกงปลาผัดเปรี้ยวหวาน
ยอดอาหารน้ำพริกติดตรึงใจ
ภูมิปัญญาท้องถิ่นยังสดใส
กะทิใส่ละลายพอใช้งาน
 
สาคูนั้นประโยชน์มีมากหลาย
ถ้าสดสดรู้ไหมใครต้องการ
ใช้เลี้ยงวัวเลี้ยงควายเป็ดไก่หมู
กากที่เหลือหมดแป้งหว่านทิ้งไป
 
โคนถึงปลายใช้ต้นทำอาหาร
รสชาติหวานติดตรึงหวานซึ้งใจ
แป้งสาคูขยำกรองน้ำไส
เห็นนกไก่แม้ปลาว่ายมากิน

เด็กหญิงสายธาร ท่าดี

กำลังสาธิตการเย็บจาก จากใบสาคู
ภายใต้การดูแลของคุณย่าวิจิตร ท่าดี อย่างใกล้ชิด

เปลือกของต้นตากแห้งเหลาทำแคร่
ทางทำรถทำเรื่อทำเครื่องบิน
ยางพอกหน้าฝ่าแดดยังหายขาด
ใบมันใช้เย็บจากมุงหลังคา
 
เศษเห็นแม่ใช้ต่างไม้ฟื้นสิ้น
เคยได้ยินได้เห็นทำเป็นมา
ติดกระดาษติดว่าวใช้กาวทา
สานตะกร้าตะกร้อเด็กพอใจ

ภูมิปัญญาท้องถิ่น
กำลังสอนการสานทำนก,กุ้ง,ตะกล้อ,งู ฯลฯ จากใบสาคู
ได้รับความสนใจจากทีมวิจัยเป็นอันมาก

สานเป็นนกเป็นปลาหลากหลายสัตว์
เหลือแต่ก้านทำคานเกาะปลายใบ
หรือจะเอาก้านใบสานตะกร้า
ถ้าโมโหโกรธาอยากราวี
 
สารพัดสานได้ไม่หวาดไหว
ผูกห้อยไว้เป็นสายพัดโบกวี
มัดเอามากวาดใยยากไย่มี
ใช้ก้านตีเจ็บเชียวเสียวมากจัง

ใบสาคูใช้ห่อขนมจาก
รสชาติดีดีดนิ้วเสียงดังดัง
เอามากวนทำเป็นขนมเปียก
ทั้งบ้านศพบ้านงานคนผ่านไป
 
อร่อยมากเคยกินแต่หนหลัง
ใครแฟนยังอ้ำอึ้งติดตรึงใจ
ใส่พิมพ์เรียกทองม้วนขายดีไหม
มักจะใคร่ซื้อหาเสียทุกราย

เด็กๆ จากทีมวิจัยสาคู
กำลังสาละวนกับการทำขนมทองม้วน 
ทีมนี้ ทำกันเป็นทุกคนเลยแหละ ยกเว้นการผสมแป้งเท่านั้นเอง ฮา!! ขี้หกทังเพ

เพียงเอ่ยชื่อทองม้วนที่บ้านผม
ทำไม่ทันคนสั่งตั้งมากมาย
ทั้งพี่ป้าน้าอาก็มาช่วย
บ้างนวดแป้งคลุกงาสาละวน

 
เป็นขนมเลื่องชื่อลุงป้าขาย
แต่ปีกรายถึงขั้นต้องลงคน
ขนาดปู่แก่ป่วยยังช่วยขน
ร้อนเหลือทนเหงื่อท่วมชโลมกาย
“ต้องลงคน” ต้องเกณฑ์คนมาช่วย           
 
ทั้งลอดช่องคุกกี้ขนมพิมพ์
ตัดสาคูเป็นท่อนวางเรียงราย
ใช้น้ำปลาเหยาะเหยาะลงบนต้น
เรียกแมงหวังแม่ด้วงให้ล่วงรู้
 
กินจนอิ่มพุงกางก่อนวางขาย
ด้วยมุ่งหมายเพาะด้วงต้นสาคู
กลิ่นขจรขยายไกลตาหู
บินกันกรูด้วยหมายได้เพาะพันธุ์

สี่สิบห้าล่วงวันไม่นานหรอก
รดให้ชุ่มอุ้มน้ำไว้ทุกวัน
อีกเรื่องหนึ่งซึ่งฉันนั้นอยากบอก
ทั้งกุ้งฝอยปลิงปลาก็มาอยู่
 
ตัวน้อยออกมาคลานเป็นหลันหลัน
ใต้เพิงกั้นแน่นหนาใบสาคู
ไม่ได้ลอกสังเกตจึงได้รู้
ทั้งเขียดปูกิ้งก่าและหอยโข่ง
“เป็นหลัน หลัน” เป็นรุ่นๆ หรือเป็นครอกๆ

ที่ในโพรกในหนองน้ำปริ่มปริ่ม
ทั้งพืนพันธ์พฤกษาหน้าดินโป่ง
ต่างพึ่งพาอาศัยให้แก่กัน
เป็นระบบนิเวศน์น่าภิรมย์
 
นกหนูอิ่มมดแมงเป็นโขยง
ห้อยระโยงระย้าน่าเชยชม
ต่างผูกพันเอื้อกันจึงสุขสม
ไม่ขื่นขมเหมือนคนชอบฆ่าฟัน

ภูมิปัญญาท้องถิ่น  เรื่อง  การใช้ประโยชน์จากต้นสาคู

ภูมิปัญญาท้องถิ่นเรื่องสาคู
หากไร้แต่โอกาสมายืนยัน
เมื่อคุณครูจุรีย์ จี้ให้ตื่น
ประสบการณ์เก่าก่อนทำจนเคย
 
นั้นมีอยู่ทั่วถิ่นใช่คิดฝัน
ยิ่งนับวันเหินห่างต่างลืมเลย
ต่างก็ฟื้นตื่นตัวไม่เมินเฉย
จึงถูกเผยขึ้นมาเพื่อยืนยัน

ส่วนหนึ่งของภูมิปัญญาท้องถิ่นที่มาร่วมงาน

นายประสงค์
  ลูกแก้ว
ประวัติหมู่ที่
  ๑  บ้านทับปุด

นางประคอง
  สิตบุศย์
ประวัติหมู่ที่
  ๒  บ้านปากช่อง

นายเสงี่ยม
  สิตบุศย์
ประวัติหมู่ที่  ๔  บ้านลุ่มเกรียบ

นายสาแหล้
  กอบบุญ
ประวัติหมู่ที่  ๖  บ้านไทรมาศ

นายสุธี
   คำเลี้ยง
ประวัติหมู่ที่
  ๔  บ้านหูนบ

นายสุวรรณ
   คำเลี้ยง
ระบบนิเวศกอสาคู

นางรอบ
  ชูร่วง
พรรณพืช
,พันธุ์สัตว์ในดงสาคู

นายเสน่ห์
  ท่าดี
การใช้สาคูเลี้ยงด้วง

นางจรรยา
  เอี่ยมศักดิ์
การทำขนมเปียกปูนจากแป้งสาคู

นางวิจิตร
   ท่าดี
การเย็บจากใบสาคู

นางแน่งน้อย
  นันทการ
การเย็บจากใบสาคู

นางอารมณ์
  คำเลี้ยง
การทำขนมทองม้วนจากแป้งสาคู

๑๒ บุคคลผู้ทรงคุณค่า

ภูมิปัญญาท้องถิ่น อำเภอทับปุด เรื่อง 
สาคู

เวทีเสวนาในภาคบ่าย
โดยมี นายทวิชา ไทรทอง นั่งเป็นประธาน
คุณสุขกิจ (พี่จ๊อบ) นาคตาขุน
สรุปรายการเสวนา ซึ่งดำเนินการมาตั้งแต่ตอนเช้า
ถามตอบปัญหา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการถามความรู้สึกที่มีต่อโครงการวิจัยเรื่อง 
สาคู
คุณครูสมนึก ธนการ 
ดำเนินรายการเสวนา

เสวนาวงใหญ่ในภาคบ่าย
เสียงปรบมือบ่อยครั้งตั้งใจครัน
ถ้านับได้ไม่ต่ำกว่าสามสิบ
ทั้งหน้าตารอยยิ้มกระหือรือ
 
ตามสบายถามตอบชอบใจขัน
ใช่แสร้งสรรค์กล่าวคำให้เล่าลือ
ถ้าให้หยิบชื่อนั้นฉันคราวฮือ
มิได้ตื้อให้นั่งเค้าตั้งใจ
“ขัน” หัวเราะชอบใจ
“ตั้งใจครัน”   ตั้งใจมาก
“ตื้อ” คะยั้นคะยอหรือขอร้อง
“เค้า” เขา(เป็นคำสรรพนาม)
 
“เด็กนิโคร” พูดพร่ำย้ำเสียเยอะ
เพราะนานนานได้พูดไม่เป็นไร
 
แต่เอาเถอะยอมได้ไม่สงสัย
แต่บ่อยไปฉันว่าไม่น่าดี...จริงๆนะ

คุณสุขกิจ (พี่จ๊อบ) นาคตาขุน
อยากจะรู้พี่ท่านพูดอะไร
เพียงเอื้อนเอ่ยก็เงียบเซียบไปนิด
พูดเบาไป
“ฮุมฮัม”   เสียงไม่มี
 
หลายคนลุ้นแนวคิดด้วยสงสัย
อยากเข้าใจหลักการที่ท่านมี
คุณสุกิจ ขอเสียงหน่อยครับพี่
ดังหน่อยพี่ฉาวฉาวไม่ได้ยิน

“เซียบ” เบา,ไม่ค่อยได้ยิน
“ฮุมฮัม” พูดเบาไป เสียงอยู่ในลำคอ
“ดัง” เสียงดัง (ละไว้ในฐานที่เข้าใจความหมาย) 
“ฉาว ฉาว”  พูดเสียงดัง พูดได้ยินชัดเจน

สกว. สร้างสรรค์งานวิจัย
เรื่องชีวิตของคนในแดนดิน
สกว. มุ่งมั่นให้โอกาส
การช่วยเหลือเกื้อกูลด้วยห่วงใย
 
ความรู้ใหม่ให้เกิดในท้องถิ่น
มิถวิลแม้ว่าล้าสมัย
ความสามารถฝึกฝนดัดนิสัย
ความใส่ใจต่อกันนั้นนำทาง

สู่การเรียนรู้ กับภูมิปัญญาท้องถิ่น
คุณครูจุรีย์ หนูสุวรรณ,คุณครูจันทิรา จันทวี,คุณครูพรพิมล อินทรักษ์,คุณครูจุไรรัตน์ สะดวกกิจ,คุณครูปราณี ฉันทวิชานนท์
เด็กหญิงนิธินันท์ ทองพันธ์,เด็กหญิงผกามาศ  บุญเชื้อ,เด็กหญิงปรียาภรณ์ สงวนทรัพย์,เด็กธรรมสถิต สงวนทรัพย์
เด็กหญิงนรีรัตน์ นันทการ,เด็กหญิงอาทิตยา ทองนิ่ม,เด็กหญิงพรวดี วัชการ
นางวิจิตร   ท่าดี,นางแน่งน้อย  นันทการ

เล่นเรียนรู้ดูไปให้ถ้วนทั่ว
ลองขีดเขียนฝึกจำสิ้นทุกอย่าง
เขียนเรื่องราวที่เห็นเท่าที่รู้
เอาไปเล่าเพื่อนบ้างเผื่อบางที
 
สังเกตตัวตาหูดูปีกหาง
แม้เลือนรางต้องฝึกนึกถ้วนถี่
วิเคราะห์ดูรูปร่างบ้างฉาบสี
อาจจะมีสิ่งตกบกพร่องไป
 
เมื่อมั่นใจว่าจบครบแล้วสิ้น
นำเสนอข้อมูลด้วยมั่นใจ
เรื่อง 
“สาคู” มาสู่การเรียนรู้
ภูมิปัญญาท้องถิ่นช่วยนำพา
 
มิยลยินขัดแย้งแห่งหนไหน
ติชมได้ตามแต่แม่เห็นมา
มีคุณครูเป็นกลางตั้งยะถา
ความก้าวหน้าเกิดได้เด็กได้เรียน
“ตั้งยะถา” ผู้กล่าวนำ (เป็นสำนวน)

ศึกษาเรียนรู้
 
“การจัดงาน ๑๐ ปี งานวิจัยเพื่อท้องถิ่น ชาวบ้านวิจัย รากฐานใหม่ของสังคม”
วันศุกร์ที่ ๖  ถึงวันเสาร์ที่ ๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๒
ณ อิมแพคเมืองทองธานี กรุงเทพมหานคร
ประสบการณ์ที่ยากจะลืมเลือน

มีคุณลุงคุณตาทั้งย่าปู
มีเด็กน้อยคอยถามตามวนเวียน
ในความจริงสังคมเป็นตัวสอน
จงภูมิใจปู่ย่ามาหาเธอ
 
ถึงไม่รู้ด้นดั้นหมั่นขีดเขียน
หน้าบ้านเตียนแล้วหญ้าหาไม่เจอ
คนเกิดก่อนปู่ย่านำเสนอ
อย่างพลั้งเผลอลืมหลงจงตั้งใจ

ศูนย์การเรียนรู้เรื่อง
“การจัดการและการใช้ประโยชน์ป่าสาคู อย่างยั่งยืน”
กลุ่มผู้หญิงป่าสาคูร่วมใจ
บ้านคุณยายละเมียด รัตนะ
บ้านเลขที่ ๕ หมู่ ๗ บ้านทุ่งเกยเจ้ย ตำบลนาข้าวเสีย อำเภอนาโยง จังหวัดตรัง
เมื่อวันพุธที่ ๘ ถึงวันพฤหัสบดีที่ ๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๒
คุณสามี่ย๊ะ    สาลี,คุณครูจุไรรัตน์ สะดวกกิจ,คุณครูชูศรี สิทธิศิลป์,คุณครูจันทิรา จันทวี,คุณครูปราณี ฉันทวิชานนท์,คุณ....
คุณ..,คุณ..,คุณครูสมศักดิ์ ผลากิจ,เด็กชายวิชาชัย ศรีสวัสดิ์,คุณ...,คุณครูสุพิศ ชูร่วง,คุณครูอมร ภู่อมร,คุณครูจุรีย์ หนูสุวรรณ
เด็กหญิงภัทรวรินทร์ คงรักษา,เด็กหญิงอินทิรา สงวนทรัพย์,เด็กหญิงอาทิตยา ทองนิ่ม,เด็กหญิงพรวดี วัชการ
เด็กหญิงนรีรัตน์  นันทการ,คุณ...,คุณละเมียด รัตนะ,เด็กหญิงสิริพร นิลศรี,เด็กหญิงปรียาภรณ์ สงวนทรัพย์,เด็กชาย..,คุณ..
เด็กหญิงสุดธิดา เอี่ยมศักดิ์,เด็กหญิงสุดารัตน์ ผลมาตร์,เด็กหญิงรัชนาพร บุญรักษ์,เด็กหญิงวรัญญา ศรีสวัสดิ์
 
มีคำถามหลายอย่างตั้งให้คิด
อยากจะรู้ว่าคิดกันอย่างไร
เห็นรอยยิ้มปริ่มปรีด์ยินดียิ่ง
ค่อยพบกันอีกครั้งในเร็ววัน
 
มิได้ติดความเห็นข้อสงสัย
ถ้อยถามไปตอบไปเข้าใจกัน
ถ้อยคำทักจริงใจให้สุขสันต์
อย่าลืมฉันคนนี้....เด็กนิโคร.....นะจ๊ะ

ภาพแห่งความประทับใจก่อนลาจาก
เวทีเสนอข้อมูล สาคู” สู่ชุมชน
เมื่อวันอังคารที่ ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

คุณณัฐกานต์ ไท้สุวรรณ,คุณเกษม เพ็ชรสังข์,คุณ...,คุณ...คุณฝาลี่ฮะ ผดุงชาติ,คุณ...,คุณ...
   คุณสมพร สาระการ,คุณดุสิต บู่ทอง,คุณสุวิทย์ แสงขวัญ,คุณ..,คุณครูวัลลดา คงสามารถวัฒนา,คุณ....คุณครูสมนึก ธนการ
คุณประสงค์ ลูกแก้ว,คุณครูปราณี ฉันทวิชานนฺท์,คุณครูทรงวิทย์ ชูวงศ์,คุณครูจุรีย์ หนูสุวรรณ,คุณครูแสดง ฉันทวิชานนท์
คุณครูสราวุฒิ แก้วพิพัฒน์,คุณครูจุไรรัตน์ สดวกกิจ,คุณครูสมศักดิ์ ผลากิจ,นายอำเภอทวิชา ไทรทอง,คุณเสงี่ยม สิตบุศย์
เด็กหญิงสุดธิดา เอี่ยมศักดิ์และเด็กหญิงอาทิตยา ทองนิ่ม

เด็กนิโคร
wnikro@gmail.com /wnikro@hotmail.com





กิจกรรม

ค่ายวิชาการสู่งานอาชีพ โรงเรียนวัดนิโครธาราม
พิธีการทบทวนคำปฏิญาณและสวนสนามของลูกเสือ ๒๕๕๗
ทักษะชีวิต ภาษาอังกฤษมิใช่เพียงแค่ผัน
ควันหลงจากการแข่งขันกรีฑานักเรียน ประจำปี ๒๕๕๖
เด็กทับปุดรักฟัน
เส้นทางสีชมพู...สู่วัยใส
เทศบาลทับปุดคัพ ครั้งที่ ๑๓ ประจำปี ๒๕๕๔
โครงการการศึกษาเพื่อต่อต้านการใช้ยาเสพติดในนักเรียน D.A.R.E article
การทำไม้ดัดรูปสัตว์
โครงการเข้าค่ายคุณธรรมโรงเรียนวัดนิโครธาราม
โครงการเข้าค่ายคุณธรรมโรงเรียนวัดนิโครธาราม
โครงการคาราวานเสริมสร้างเด็ก
วันไหว้ครู ๒๕๕๒
แหล่งเรียนรู้ในชุมชน ตอนที่ ๑
แหล่งเรียนรู้ในชุมชน ตอนที่ ๒
แนะแนวและการจัดนิทรรศการ ๒๕๕๑
เครือข่ายผู้ปกครอง
นักวิจัยสาคู ๑
วันภาษาไทยและสัปดาห์ห้องสมุด
วันสุนทรภู่
แห่เทียนพรรษา
วันลอยกระทง
กิจกรรมวันสถาปนาลูกเสือไทย
กิจกรรมลูกเสือ(พิธีสวนสนาม) article
ตลาดนัดนักเรียน article
ประชุมผู้ปกครองนักเรียน article
ตอนที่ ๑ ลูกเสือ เนตรนารีสำรอง ลอดซุ้ม
ศิลปหัตถกรรมนักเรียน article
ตอนที่ ๒ ลูกเสือ เนตรนารีสำรอง เปิดประชุมกอง
ถวายราชสดุดี ๒๕๕๑ article
ตอนที่ ๓ ลูกเสือ เนตรนารีสำรองกับขนบธรรมเนียมประเพณี
วันวิสาขบูชา
ตอนที่ ๕ ลูกเสือ เนตรนารีสามัญ แนะนำตัวกันหน่อย
วันแม่ ๒๕๕๑
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๑
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๓ article
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๒
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๑
วันภาษาไทยแห่งชาติและสัปดาห์ห้องสมุด article
กิจกรรมลูกเสือ ค่าพักแรม ตอน ๓ article
เทศบาลคัพ ครั้งที่ ๙/๒๕๕๐
จามจุรีเกมส์ ๒๕๕๔ ตอนที่ ๑ สู่สมาคมอาเซียน
กิจกรรมลูกเสือ ค่ายพักแรม ตอน ๑ article
กิจกรรมวันไหว้ครู ประจำปี ๒๕๔๙ article
ดุริยางค์โรงเรียนวัดนิโครธาราม article
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๓
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๒
กิจกรรมลูกเสือ ค่ายพักแรม ตอน ๒ article
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๔
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๔ article
จามรุรีเกมส์ ครั้งที่ ๕
อบจ.พังงาเกมส์ ครั้งที่ ๔
วันเด็ก ๒๕๕๑
รณรงค์การเลือกตั้ง
วันเฉลิมพระชนมพรรษา
โรงเรียนดีศรีตำบล ๑
ประชุมผู้ปกครอง ตอนที่ ๒
โรงเรียนดีศรีตำบล ๒
โรงเรียนดีศรีตำบล ๓
โรงเรียนดีศรีตำบล ๔
โรงเรียนดีศรีตำบล ๕
โรงเรียนดีศรีตำบล ๖
โรงเรียนดีศรีตำบล ๗
เทศบาลคัพ นัดฝึกซ้อม article
เทศบาลคัพ นัดชิมลาง article
เทศบาลคัพ นัดเปิดการแข่งขัน
เทศบาลคัพ นัดประลองชัย article
เทศบาลคัพ นัดประชับมิตร article
เทศบาลคัพ นัดปิดบัญชีแค้น article
ฟุตบอล ๑ อารำพบท
ฟุตบอล ๒ การบริหารร่างกาย
ฟุตบอล ๓ เริ่มฝึกทักษะ
ฟุตบอล ๔ เมื่อสิ้นภารกิจ
ฟุตบอล ๕ การฝึกทักษะ
ฟุตบอล ๖ สมพร มัชการ
ฟุตบอล ๗ วันชิงชัย
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๕
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๔
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๓
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๒
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๑
ฟุตบอล ๘ สลายพฤติกรรม
เทศบาลคัพ ครั้งที่ ๙ ตอนที่ ๒
ขนมถัวแปบ ตอนที่ ๔
ขนมถั่วแปบ ตอนที่ ๓
ขนมถั่วแปบ ตอน ๒
ขนมถั่วแปบ ตอนที่ ๑
สำนวนและสุภาษิตของไทย article
กิจกรรมลูกเสือ(ถวายราชสดุดี) article
กิจกรรมแห่เทียนพรรษา ๒๕๔๙ article
ทะเบียนคุมการเบิกจ่ายเงินงบประมาณ ๒๕๔๙ article
ศิษย์ยอดกตัญญู กลับสู่บ้านเกิด article
กิจกรรมวันต่อต้านยาเสพติดและวันสุนทรภู่ article
สื่อ ไอ.ที.และอินเตอร์เน็ทความเร็วสูง article
กิจกรรมประชาธิปไตยในโรงเรียน article
การอบรมโค้ชมืออาชีพ ครั้งที่ ๑
โรตารี่
ไหว้ครู ๕๐
การบริหารงบประมาณ ๒๕๕๐/๒
สุขสันต์วันสงกรานต์
การโต้วาที ๑ article
รักภาษาไทย article
กิจกรรมสุดสัปดาห์ article
การบริหารงบประมาณ ๒๕๕๐ article
ปีภาษาไทย article
กิจกรรมชมรม ๑ article
การยืดเหยียดกล้ามเนื้อ article
แบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย
นักวิจัยสาคู ๒
บล็อกซ์
สมรรถภาพ
นักวิจัยสาคู ๓ article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
โรงเรียนวัดนิโครธาราม,นิโครธาราม,นิโคร,เด็กนิโคร,ครูนิโคร,หนุ่มนิโคร,สาวนิโคร,ชาวนิโคร,พี่เสือ,เจ้าตัวน้อย,สมนึก,โก้เจ้า,จามจุรี เลขที่ ๙๘/๖ หมู่ที่ ๑ ตำบลทับปุด อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา ๘๒๑๘๐ โทร ๐๗๖ ๕๙๙๓๘๕,๐๗๖ ๕๙๙๑๒๒,มือถือ ๐๘๗ ๒๖๔๙๙๐๑ e-mail ni.kro@w-ni.kro.com,sntng@thaimail.com,wnikro@gmail.com,wnikro@hotmail.com