ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ลิ้งเพื่อหาประสบการณ์
dot
bulletค้นหากับ google
bulletค้นหากับ Yahoo
bulletส่งเมลกับ hotmail
bulletส่งเมลกับ thaimail
bulletเว็บไซต์ที่น่าสนใจ
bulletโรงเรียนวัดนิโครธาราม
bulletกระดานถามตอบ
bulletระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ
bulletค้นหาระเบียบของทางราชการ
bulletรวมคำสั่งของ สพฐ.
bulletเส้นทางสู่ ครูชำนาญการพิเศษ
bulletดูแผนที่ทางอากาศ (ชัดมาก)
bulletไม่เชื่ออย่าลบหลู่
bulletภาพตรงข้ามของเด็กนิโคร
bulletร่วมสร้างสานตำนานรัก
bulletประกาศสอบราคา
bulletค่าใช้จ่ายในการไปราชการ
bulletมุมอาเซียนของเด็กนิโคร
bulletสุขภาพช่องปาก เด็กทับปุดรักฟัน
bulletบทเรียนวิชาภาษาไทย
bulletตลาดนัดนักเรียน
bulletเสียงครวญจากตัวเลขไทย
bulletพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตฯ
bulletโรงเรียนทับปุดวิทยา
bulletรวมวีดีโอกิจกรรมต่างๆ
bulletโรงเรียนวิถึพุทธ
bulletพี่พลอยสอนศิลป์ Show it off
bulletSAR รายงานคุณภาพการศึกษา
bulletจามจุรีสาร
bulletเทศบาลตำบลทับปุด
bulletค่าใช้จ่ายในการจัดการศึกษาฯ
bulletบทอาขยาน ของเด็กนิโครฯ
bulletโครงการอาหารกลางวัน




ร้อยกรองชื่อคุณครูโรงเรียนวัดนิโครธาราม


คุณครูโรงเรียนวัดนิโครธาราม
 
ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน
ลิขิตอักษรโดย 
:  คุณครูสมนึก  ธนการ
พ.ศ.  ๒๔๕๓
ขุนชำนาญชนุวัตร์ (เน้า)  นายอำเภอทับปุด
ได้ปรึกษา  หลวงปู่พรม  เจ้าอาวาสวัดไทรเลียบ  เรื่องการสร้างโรงเรียนวัดไทรเลียบ
โดยมี  นายติ้น  บุญลิปตานนท์  เป็นแม่งานใหญ่ในการจัดหาครูและสถานที่เล่าเรียน
ในตอนแรกใช้โรงธรรม  วัดไทรเลียบ  เป็นสถานที่เล่าเรียน
วันที่  ๒๐  มีนาคม  พ.ศ.  ๒๔๕๓  เป็นวันเปิดเรียนวันแรก

เพื่อเทิดพระคุณ คุณครูพระเป็นผู้ให้
ขอวิงวอนเถิดขอโปรดได้คิดเมตตา
แต่เริ่มกำเนิด เกิดโรงเรียนวัดไทรเลียบ
เพื่อให้ลูกหลานจารึกนึกชื่อได้อยู่

เริ่มหนึ่งคุณครู ช้วน  บุญยะรักษ์
ลายมือท่านสวยใจดีแถมมีสง่า
สอง 
คุณครูซิ่นอั๋น   บุญยะรักษ์
คนแก่คนเฒ่าเล่าไว้ฉันได้ยินยล

สาม  คุณครูประสงค์หรือสุย ทองเสริม
รูปร่างพ่วงพี สวยดีลายมือท่านเขียน
ห้า
คุณครูหนู  หยดย้อย  เท่าที่ได้เห็น
ท่านพูดช้าช้าชัดชัดแต่ก็จริงใจ
หก
  คุณครูลำดับ  ชูวงศ์ก็ไม่ต้องหวั่น
เจ็ด 
คุณครูสวัสดิ์  ไวปัญญา
แปด
  คุณครูเยิ้ม  ทองสัมฤทธิ์
ความจำดีแท้ถึงแม้ท่านจะสูงวัย

เก้า คุณครูวิเชียร    ตะกั่วทุ่ง
ยามดุท่านดุ  ฝาดด้วยไม่เรียวมาแล้วซิท่า
ท่านเป็นคนเปลี่ยนชื่อโรงเรียนวัดนิโครธาราม
เป็นคนกว้างขวางใจถึงแถมยังใจใหญ่

สิบ  คุณครูแฉล้ม  จตุรงค์
สิบเอ็ด
คุณครูเฉิม  คำเอียด  ก็เป็นคนเก่ง
สิบสอง 
คุณครูเวทย์  ตัณฑโชติ
เดี๋ยวฉันตีหัวแบะ  หัวแหะ  เลยแหละพวกเรา
สิบสาม คุณครูสุคนธ์  พัฒนารังคะ
เด็กเรียก “ครูบ๋าย” พูดได้  ไม่กล้าคุ้นเคย

      
สิบสี่  คุณครูปราณี  จันทศรี
ท่านสอนท่านย้ำยังจำถึงความห่วงใย
สิบห้า
คุณครูสุณีย์  จันทศรี
คอยหวงคอยห่วง ไต่ถามศิษย์เสมอมา
สิบหก
คุณครูอรุณ  ณ นคร
พูดจาตลกฮึกเหิมเอาการเอางาน
สิบเจ็ด 
คุณครูสมจิตร  บุญโล่ง
ถ้อยคำอ่อนหวาน หว่านคำ สำนวนคำคม
สิบแปด  คุณครูพวง  ธุระหาญ
พูดจาตรงตรง  ไม่พะวงในเรื่องการเรื่องงาน
รออีกนิดนะ
รออีกนิดนะ

รออีกนิดนะ

ห้าสิบ คุณครูอนันต์  ไพพงศ์” 
ออกหน้าออกตา  เมียสั่งมาแกทำทันที
ห้าสิบเอ็ด
คุณครูศุภวรรณ(หมี)  ไพพงศ์
ถึงหวงถึงห่วง ไม่มีพลาดกันเลยสักวัน
ห้าสิบสอง
คุณครูจุรีย์  หนูสุวรรณ 
ถึงเสียงจะดุ  แต่ใจ  ละไม่เคยไม่เคย
ห้าสิบสาม
คุณครูชวานี  ผลากิจ
ไร้สิทธิพิเศษ  ขอบเขตก็ไม่เคยใคร
ห้าสิบสี่ คุณครูวัลลดา(สาว)  คงสามารถวัฒนา
ทั้งนาฏศิลป์ ดนตรี เก่งดี ละไม่มีฟั่นเฟือน
ห้าสิบห้า  “คุณครูสมศักดิ์  ผลากิจ”
กำลังใจ ท่านมอบ ให้พวกเราจริงจัง
ห้าสิบหก 
คุณครูประไพศรี  มาลี
ไม่เคยอิดออด  ช่วยเหลือไม่ว่าใครใคร
ห้าสิบเจ็ด  คุณครูมะลิ(ชาม)  จงไกรจักร”
แต่มีอีกอย่าง  พูดอย่างจริงใจนะท่าน
ห้าสิบแปด
คุณครูนพรัตน์  จีนนาพัฒิ
ทุ่มเทกายใจ  เกินใคร ขอบอกขอย้ำ
ห้าสิบเก้า คุณครูกมล  ผลเกิด
ชื่อนามสกุลเดี๋ยวเปลี่ยน เดี๋ยวเปลี่ยน เพราะใคร
หกสิบ คุณครูรัตนาภรณ์ (เล็ก) สุทธิรักษ์
ท่านเกษียณเสียก่อน  ธุรกิจมากมายท่านมี 
หกสิบเอ็ด
คุณครูกัลยา (ย้อ)  กะสิรักษ์
ทุกอย่างที่สอน  ท่านย้ำทุกตอนให้พวกเราฮึกสู้ 
หกสิบสอง คุณครูพรพิมล (แดง) อินทรักษ์”
สุดแสนเรียบร้อย  เหมือนผ้าพับ ใจดีกับทุกทุกคน
หกสิบสาม คุณครูภาสวรรณ  ภาสสกนธ์
หกสิบสี่ คุณครูอารีย์ (แต้ว) สุขสวัสดิ์
ได้ฟังเพียงครั้ง  อย่าหวังว่า เข้าใจจริงเชียว
หกสิบห้า คุณครูวิไลวรรณ (แดง)  ถิ่นทับปุด
เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เพื่อนพ้องพี่น้องหญิงชาย
หกสิบหก คุณครูสุพิศ (แต๋ว)  ชูร่วง
ได้ยินเหวยเหวย ตอบเลยว่าเสียงคุณยาย
หกสิบเจ็ด คุณครูภิษณี  ณ สงขลา
ถ้าเป็น  แม่พิษ สะกิดได้เลย เธอไม่ต้องกลัว
หกสิบแปด คุณครูชูศรี  สิทธิศิลป์
ท่านสอน ท่านย้ำ ประจำพูดอย่างเปิดเผย
หกสิบเก้า
คุณครูจุไรรัตน์ (จุ๊) สดวกกิจ
พูดเสียงเจื้อยแจ้ว  สำเนียงของเธอเบา
เจ็ดสิบ  
คุณครูสุนทร (แผ้ว)  พลายสิน
แต่มีคนสั่งได้  ข้างในเหมือนมีพระกลิ่ง
เจ็ดสิบเอ็ด
คุณครูอารมณ์  พลายสิน
ท่านสอนสังคม พูดหวาน หว่านเนื้อความนัย
เจ็ดสิบสอง 
คุณครูอมร  ภู่อมร
สอนศิลปะ สอนพละ สอนการงานดียิ่ง
เจ็ดสิบสาม
คุณครูสมนึก  ธนการ 
เหตุยังสงสัย  เรื่องราวมากมายท่านมี
หลับตาก็เห็น  หลักสูตรท่านเป็นร้อยกรอง
ก็ท่านเขียนทุกวัน  จนฉันเองก็เหนื่อยใจ 
เจ็ดสิบสี่ 
คุณครูสุพรรณี(แป้ว)  อาวุธเพชร
ฉันแสนเหนื่อยใจ  ตอนแรกที่ท่านย้ายมาอยู่
เจ็ดสิบห้า
คุณครูวาสนา (ฟ้า)  สองเมือง
เป็นคุณครูคนสวย  อยู่ด้วยแล้วหายเปล่าเปลี่ยว
เจ็ดสิบหก
คุณครูสุเมธ  ศรีศักดิ์
อยู่ได้ไม่นาน  ถึงวันเกษียณพอดี
เจ็บสิบเจ็ด “คุณครูกมลทิพย์ (เขียว)  รองเดช”
ท่านอยู่เมืองตรัง  อยากรู้ หมูย่างกิโลเท่าไหร่
เจ็ดสิบแปด  “คุณครูลัดดา  ตันติจรูญรักษ์”

นิ่ม นิ่ม เนียน เนียน เรื่องวินัยท่านมักจู้จี้
เจ็ดสิบเก้า  
"คุณครูมังกร  ถิ่นทับปุด"
กลับเหมือนโดยแกล้งแย่งซีนตลอดเวลา
แปดสิบ  "คุณครูอุทัยวรรณ  ทับทิมทองสุข"
รู้งานไปทั่วฉันเริ่มนึกกลัว  กลัวแต่เธอไม่เหนียว
แปดสิบเอ็ด  "คุณครูสิทธิชัย  ทองคง"
คงไม่พันผูกคิดจะล้วงลูก เกาะแกะกินเม็ดใน
แปดสิบสอง  "คุณครูปวิณี  เพ็ชรแก้ว"  หรือน้องสุ
หน้าหวานหวาน
แปดสิบสาม  "คุณครูพรพิมล  ก้าววุ่น"  คุณครูตุ๊ก
ต้อง  "น้ำขึ้น  น้ำลง"  ว่ากันไป

แปดสิบสี่  "คุณครูมัทนา  ปัญจเมธีกุล"  ชื่อคุ้นคุ้น เด็กเรียกครูซาร่า

 

โปรดเถิดเทพไท้ดลจิตอย่าติดปัญหา
ลูกใคร่พรรณนาสรรเสริญพระคุณคุณครู
ถ้าหากจะเปรียบร้อยกรองร้องให้ชินหู
ได้ร่วมรับรู้ ชื่อของคุณครูที่พร่ำสอนมา

หลักฐานประจักษ์เท่าที่ฉันได้ศึกษา
เป็นคนใจกล้า แต่ทว่าท่านเกรงใจคน
มิได้ทึกทักฉันกล่าวเล่าตามเหตุผล
มิได้สับสน เป็นคนเสียงใหญ่ แถมไว้ผมเกรียน

สี่
คุณครูเฉิม  ชูร่วง ก็นับเป็นเซียน
ท่านมาโรงเรียน  ตั้งแต่เช้าเข้ามาก่อนใคร
ส่วนตัวท่านเป็นคนสมถะไม่ค่อยไปไหน
อยู่ว่างไม่ได้เห็นแล้วสั่งไม่ยั้งเวลา

เป็นที่รู้กันใจถึงเลี้ยงเพียบเลยหนา
ท่านแกร่งท่านกล้าจริงจังแต่ก็จริงใจ
ฉันได้เป็นศิษย์  บอกเลยว่าถูกนิสัย
ท่านยังจำได้ทุกถ้อยทุกคำที่พร่ำพรรณนา

เด็กไม่กล้ายุ่งลอดแว่นท่านแลเห็นหนา
เพียงแค่ผันหน้าสบตา อกฉันสั่นสะท้านทรวงใน
ไร้ซึ่งคำถาม ทำได้ไม่ต้องสงสัย
พูดทำสิ่งใด ใครใครเขาก็นึกเกรง

เป็นคนตรงตรงไม่ใหญ่แต่ใจนักเลง
ไม่รีบไม่เร่ง ห่วงใยรักใคร่กล่อมเกลา
ท่านมิได้โกรธลอดแว่นยามแลเห็นเขา
ท่านไม่พูดเปล่าเปล่า พูดจริง ทำจริงเสียเลย

จำเสียงได้นะ  ฉันตีแล้วละครูวัลลีย์เอ๋ย
เป็นคนเปิดเผย จริงจังไม่หวังอะไร
ยังจำชื่อนี้  จำได้ไม่เคยสงสัย
ใบหน้าสดใส เห็นท่านยิ้มเก่ง  ไม่แบ่งเวลา
แฝดน้องแฝดพี่  คู่นี้  ใจดีหนักหนา
ทุกครั้งทุกครา  ท่านตอกท่านย้ำ จำได้นานนาน
แกชอบมองย้อนเรื่องราวเล่าอย่างอาจหาญ
เล่าเรื่องวันวารเรื่องเก่า  แกปลุกเร้าอารมณ์
รูปร่างสูงโปร่ง สมส่วนล้วนเป็นเรื่องเหมือสม
ถ้อยคำคารม  ความหวังนั่งจินตนาการ
ถ้อยคำของท่าน  จริงจังไม่หวังในคำอ่อนหวาน
ทั้งความคิดอ่านเฉียบแหลม 
 ใครอย่าแหยมเข้ามา
รออีกนิดนะ
รออีกนิดนะ

รออีกนิดนะ

สาวเห็นสาวหลง  หล่อเหลาเอาใจ  ครูหมี
พูดจริงจริงนะนี่  ช่างหายาก อยากมีไว้ทำพันธุ์
ถามคนรับคนส่ง กลัวหลงหรือไงจอมขวัญ
แถมสอนห้องเดียวกัน เหมือนสรวงสวรรค์ วิมารมาเกย
เป็นคนขยัน  ทุกอย่างไม่คิดวางเฉย
อย่ารีบร้อนไปเลย  คุณครู  หนูยังไม่เข้าใจ
จะพูดจะคิด ตรองตรึก  นึกไปถึงไหนไหน

เพื่อนทำสิ่งใด ตอกย้ำ  คุณครูก็ทำเหมือนกัน   
ถ่อยทีปรึกษา  ความอุตส่าห์ไม่มีใครเหมือน
เก่งเกินใครเพื่อน  ศิษย์เก่าเก่า เขามาเล่าให้ฟัง
ถามผู้ใกล้ชิด ว่าท่านไม่เคยสิ้นหวัง
ระแวดระวัง
พี่เสือ  เพราะว่าเชื่อวางใจ
คุณครูคนนี้สอนดี  ไม่ค่อยหวั่นไหว
หนักเบาบอกได้ พูดออกจากใจ  เพราะว่าเคยร่วมงาน
ถือเป็นที่รัก  คอยดูอุ้มชูประสาน
สอนดีทำดีเรื่องงาน มิอยากวิจารณ์แต่ไหว้วานเรื่องคำ
เสียงดังฟังชัด  ตลก แต่เด็กไม่กล้าขำ
ใช่เป็นคนใจดำ  ถ้าใครทำ “ครูเขียว”  ให้เคืองใจ
ความคิดท่านเลิศแปลกดีจะหาได้ที่ไหน
มีอักษรตัวใด กันหนา ที่เป็นกาลกินี

ฉันได้ประจักษ์ เพียงแผ่วแล้วก็หลีกหนี
เสียดายจริงนี่ ที่ฉันไม่ได้ ร่ำเรียนกับคุณครู
ความสวยประจักษ์  เรื่องรักต้องมาอดสู
ทุกถ้อยความรู้  ขอบคุณคุณครู ให้สู้และดิ้นรน
ฉันได้รู้จัก  ได้รู้ได้ฟังเหตุผล
ไม่พร่ำไม่บ่นรักครอบครัว ละแกไม่มั่วกับใคร

.............................................................
เสียงดังฟังชัด พูดหวัด รัวลิ้นแล้วเสียว
เสียงตวาดเสียงเปรี้ยว  เด็กนิ่ง  ก่อนจะทิ้งไม้ตาย
ถือว่าเก่งที่สุด  วิชาการท่านเก่งเหลือหลาย
แต่ว่าท่านกลัวตาย  ทำประกันไว้ล้านเปอร์เซ็นต์
เธอไม่ต้องห่วง เดินเร็วพูดเร็วไม่หาย
สรุปง่ายง่าย ทุกอย่างสบาย  สบ้าย  ชัวร์ชัวร์
สวัสดีข้า  คณิตคิดแล้วปวดหัว
อย่ามาทำมั่วซั่ว ถ้าขืนมายั่ว  แม่ตีรัวไม่ยั้งเลย
เสียงที่ได้ยิน  มิใช่ถ้อยคำเฉลย
เสียงแตรเอื้อนเอ่ย ยุ่งก็หยุดเลย รีบกลับบ้านเรา
กระซิบนิดนิด เธอสวยกว่าคนอื่นเขา
ร้องเพลงก่อนเก่า เสียงเธอเสนาะช่างไพเราะจริงจริง
หล่อเป็นอาจินต์ รุ่นนี้พระเอกเข้าสิง
จิตใจแน่วนิ่ง  มีคู่แอบอิงที่ท่านแสนภูมิใจ
เสียงกระซิบได้ยิน สั่งได้จริงจริงใช่ไหม
ถ้อยคำไหนไหน หนูไม่อยากรู้  แต่อยากรู้ความจริง
เธอฟังฉันก่อน  ท่านขรึมมิใช่ท่านหยิ่ง
ถึงจะขรึมจะนิ่ง พวกเราไม่หวั่นเพราะว่าท่านใจดี
หลับตาย้อนผ่าน  จิตใจทำไมหลีกหนี
สอนแปลกวิธี  เขียนกลอนมาสอนภาษาไทย
บอกให้ฉันท่อง ท่อง ร้อยกรองท่องไม่หวาดไม่ไหว 
หยุดเขียนได้เมื่อไร  พวกเราจะไปกราบเคารพคุณครู
เดี๋ยวนี่ใจเด็ด  เด็กล้อพอฟังเข้าหู
เดี๋ยวนี้ฮึดสู้  แถมยังตวาดฝาดด้วยไม้เรียว
ดูเธอเชื่องเชื่อง  ใจดีไม่มีเรื่องเสียว
ถูกใจจริงเชียว  ฉันขออวยชัยให้เธอไปได้ดี
ท่านมาหยุดพัก  เป็นรอง  ผอ.ที่นี่
ถือเป็นลูกพี่  ท่านเป็นคนดีที่มีน้ำใจ
เรื่องอุบัติเหตุ  ครานั้นฉันยังสงสัย
ฉันยังภูมิใจ นั่งรถไฟ  เที่ยวเมืองกันตัง ฉันยังจำได้ดี
ท่านมาปักหลัก หลังจากย้ายมาแล้วหลายที่
ทุกอย่างที่มีทุกอย่างได้เห็นเด่นประจักษ์ตา
ครั้งแรกสุดสุดลองใจเหมือนจะไว้หน้า
ไม้อ่อนคงไม่เข้าท่า พอแข็งขึ้นมาฉันว่าฉันนึกเสียวเสียว
ยังอ่อนวัยรุ่นลูก แต่แกร่งเธอเก่งมากทีเดียว
เสือสิงห์กระทิงเกาะเกี่ยว   อย่าฝืนใจเชียว  ต้องมั่นอกมั่นใจ 
เห็นแล้วอยากปลง  ท่านเคยผ่านงานโรงเรียนใหญ่ใหญ่
ฟังข่าวที่เล่ากันไป  เชื่อได้เชื่อได้  ท่านเป็นนักเลงจริง
ถึงหน้าไม่ดุ  อนุบาลสอง  ยังต้องนั่งนิ่ง
จะนั่งลุกทำงาน
อยูไม่สุข  งานไม่ส่งไม่สดใส
ลอกการบ้าน ลอกได้ต้องให้ผ่าน
หากว่ามีมื่อไหร่จะเพิ่มชื่อให้  ไม่มีทิ้ง

เด็กนิโคร
wnikro@gmail.com




คุณครู

ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียนวัดนิโครธาราม article
คุณครูโรงเรียนวัดนิโครธาราม article
คุณครูฝึกสอน
รายชื่อคุณครูโรงเรียนวัดนิโครธาราม
การพัฒนาบุคลากร article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
โรงเรียนวัดนิโครธาราม,นิโครธาราม,นิโคร,เด็กนิโคร,ครูนิโคร,หนุ่มนิโคร,สาวนิโคร,ชาวนิโคร,พี่เสือ,เจ้าตัวน้อย,สมนึก,โก้เจ้า,จามจุรี wnikro@gmail.com