ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ลิ้งเพื่อหาประสบการณ์
dot
bulletค้นหากับ google
bulletเผยแพร่ผลงานทางวิชาการ
bulletเว็บไซต์ที่น่าสนใจ
bulletโรงเรียนวัดนิโครธาราม
bulletกระดานถามตอบ
bulletระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ
bulletค้นหาระเบียบของทางราชการ
bulletรวมคำสั่งของ สพฐ.
bulletเส้นทางสู่ ครูชำนาญการพิเศษ
bulletดูแผนที่ทางอากาศ (ชัดมาก)
bulletไม่เชื่ออย่าลบหลู่
bulletภาพตรงข้ามของเด็กนิโคร
bulletร่วมสร้างสานตำนานรัก
bulletประกาศสอบราคา
bulletค่าใช้จ่ายในการไปราชการ
bulletมุมอาเซียนของเด็กนิโคร
bulletสุขภาพช่องปาก เด็กทับปุดรักฟัน
bulletบทเรียนวิชาภาษาไทย
bulletตลาดนัดนักเรียน
bulletเสียงครวญจากตัวเลขไทย
bulletพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตฯ
bulletโรงเรียนทับปุดวิทยา
bulletรวมวีดีโอกิจกรรมต่างๆ
bulletโรงเรียนวิถึพุทธ
bulletพี่พลอยสอนศิลป์ Show it off
bulletSAR รายงานคุณภาพการศึกษา
bulletจามจุรีสาร
bulletเทศบาลตำบลทับปุด
bulletค่าใช้จ่ายในการจัดการศึกษาฯ
bulletบทอาขยาน ของเด็กนิโครฯ
bulletโครงการอาหารกลางวัน
bulletครูพี่เลี้ยงเด็กพิการเรียนร่วม




มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๓

 

                 เรียบเรียงบทกลอนโดย  นายสมนึก  ธนการ  
 
ตอนที่  ๓  กายานุปัสสนา  หมวดกาย  (อาณาปานบรรพ  รู้ลมหายใจ)
(๒๓)  อานาปานบรรพ  พุทธพจน์
      พุทธพจน์  แห่งพระ  พุทธเจ้า        ตรัสกับเหล่า  ภิกษุ  สาวกไว้
เข้าสู่ป่า   เรือนว่าง  สู่โคนไม้                กายตรงได้  มั่นใจ  เริ่มศึกษา
ขัดสมาธิ  หรือนั่งคู้บัลลังก์                   สติตั้ง  ดำรง  ไว้ตรงหน้า
กายในกาย  มุ่งมั่น  เฝ้าพรรณนา          จะรู้ว่า  ทุกอย่าง  ในตัวเรา
มีสติ  รู้ลม  หายใจออก                         สติบอก  รู้ลม  หายใจเข้า
ย่อมสำเหนียก  รับรู้  ใช่ดูเบา                เพียงรับเอา  มาคิด  จะเข้าใจ
ระงับกาย  สังขาร  หายใจออก              เหมือนกับบอก  ตัวเอง  ว่ามันใช่
กำหนดรู้  ให้ชัด  ว่าอย่างไร                  ความเป็นไป  ตลอด  แห่งกองลม
จะออกยาว  เข้าสั้น  หมั่นตามรู้            ให้ตามดู   ตามรู้  ตามเหมาะสม
อย่าไปเพ่ง  ไปฝืน   ปล่อยอารมณ์        อย่านิยม  ตามแบบ  แอบลอกมา
(๒๕)  คำนิยาม อานาปานบรรพ  ตอนที่ว่าด้วยการกำหนดลมหายใจเข้า ออก
      การกำหนด  เข้าออก  ลมหายใจ      กำหนดได้  รู้ได้  ปรารถนา
มีสติ  ตั้งมั่น  ทุกเวลา                            ทุกท่วงท่า   เข้าออก  ลมหายใจ
คำว่า  “บรรพ” หมายว่า เป็นตอนตอน เรื่องเก่าก่อน  อดีต  ทันสมัย
ตามลำดับ   อ่านเขียน  เรียนรู้ไป           เพราะส่วนใหญ่  คล้ายกัน  ถ้อยพรรณนา
(๒๖)  จุดมุ่งหมาย
      จุดมุ่งหมาย  เพื่อรู้  ลมหายใจ          สังเกตได้  รู้ได้  เมื่อศึกษา
มันไม่เที่ยง  สั้นยาว  เข้าออกมา             ธรรมดา  ความจริง  ลมหายใจ
กำหนดรู้  ตามรู้  อย่าเพ่งพิศ                  คอยตามติด  ทุกก้าว  ที่เคลื่อนไหว
แม้ซัดส่าย  ไปบ้าง  ช่างปะไร                 เริ่มต้นใหม่  นับใหม่  รู้ให้ทัน
ให้กำหนด  ตั้งต้น  แต่วันนี้                     เริ่มจากที่  หายใจ  ทั้งยาวสั้น
กำหนดรู้  ทุกครั้ง  และทุกวัน                 ให้เชื่อมั่น  ศรัทธา  หาความจริง
ลมหายใจ  ไม่เที่ยง  เพียงเข้าออก           มันได้บอก  อะไร  ไปหลายสิ่ง
ตั้งสติ  ให้มั่น  นั่งให้นิ่ง                          อย่าเกรงกริ่ง  ฟุ้งซ่าน  ตามมันไป
หายใจออก  ก็บอก  หายใจออก              อย่าไปหลอก  อารมณ์  มันอ่อนไหว
หายใจยาว   บอกยาว  อย่าฝืนใจ            มันลื่นไหล  อย่างไร  ตามใจมัน
เพียงเฝ้าดู  ห่างห่าง  อย่างเคยเห็น         อย่าทำเป็น  อวดรู้  อย่ากระสัน
ตามเรียนรู้  ปล่อยไป   อย่ากีดกัน          อย่าขวางกั้น  บังคับ  จ้องจับใจ
เมื่อสติ  ตั้งมั่น  ไม่ซัดส่าย                     ปล่อยสบาย  ตามรู้  อยู่ที่ไหน
ยอมรับมัน  ตามจริง  ช้าหรือไว            ตามรู้ได้  หากเรา  เข้าใจจริง
ยอมรับมัน  ตามมัน  อย่าหวั่นไหว       ตามปัจจัย  ตามเหตุ  อย่างแน่วนิ่ง        
จะยืนเดิน  นอนนั่ง  กินหรือวิ่ง             ยินดียิ่ง  ชัดเจน  ลมหายใจ
ยามโมโห  ฉุนเฉียว  มักเกรี้ยวกราด      ยิ่งประหลาด  ตัวเรา  หายไปไหน
ต่างมองเห็น  สิ่งอื่น  เป็นเรื่องใหญ่       ก้าวตามไป  ตามแรง  แห่งเวรกรรม
ลมหายใจ  เข้าออก  อยู่ตรงหน้า            สำคัญกว่า  จริงกว่า  คอยตอกย้ำ
ไม่เคยเห็น  ล่วงรู้  ว่าลึกล้ำ                    ลืมจดจำ  เรื่องราว  ลมหายใจ
(๒๘)  แนวการฝึก
      ประสบการณ์  ภายนอก  สิ่งสัมผัส  ยิ่งแน่ชัด ภาพเสียง  สีสดใส
ความรู้สึก  เกิดก่อ  ขึ้นภายใน                เล็กหรือใหญ่  ตามแต่  ใจต้องการ
ความรู้สึก  ก่อเกิด  เป็นความคิด            แล้วยึดติด  ตัวตน  คอยประสาน
กลายเป็นเครื่อง เกาะเกี่ยว เข้าสันดาน   คอยเรียกขาน  ตัวตน  ของตนไป
ลมหายใจ  เข้าออก  ก็ยังเปลี่ยน             คอยวนเวียน  ครอบงำ  ให้หวั่นไหว
“มโนภาพ”  ที่ฝัง   อยู่ภายใน                 ค่อยเปลี่ยนไป  ไม่เที่ยง  เพียงสักครา
เข้าสู่ป่า  เรือนว่าง  สู่โคนไม้                   เพียงให้ได้  ความเงียบ  ปรารถนา
ให้จิตใจ  เย็นลง  สักเวลา                        ความกังขา  รุ่มร้อน  และกังวล
ความฟุ้งซ่าน  หดหู่  ในชีวิต                   ความวิกฤติ  กระตุ้น  ให้สับสน
ความสงัด  ห่างไกล  จากผู้คน                 ความร้อนรน  จักคลาย  ค่อยหายไป
เพียงนอนลง  ผ่อนคลาย  กายสักพัก       ถอดสลัก  ความคิด  ที่หวั่นไหว
สูดลมเข้า   คลายออก  ตามแต่ใจ             เพียงปล่อยให้  ไหลไป  ตามต้องการ
ความรู้สึก  ร้ายร้าย  ได้คลายออก            แล้วคอยบอก  ตัวเอง  อย่างฉะฉาน
ค่อยค่อยตาม  กองลม  ที่ก้าวผ่าน            สูดพ้นม่าน  จมูก  ลมหายใจ
สมาธิ  ตั้งอยู่  คู้บัลลังก์                            กายตรงตั้ง   สติ  ดำรงไว้
ตั้งขาขวา  ทับไว้  บนขาซ้าย                   สองมือให้ ซ้อนกัน  วางตรงหน้า
ปิดเปลือกตา  หลับลง  เพื่อผ่อนคลาย     ฐานตั้งกาย  มุ่งมั่น  ปรารถนา   
เรื่องเมื่อยขบ  ขัดข้อง  ธรรมดา              อาจปล่อยขา  เปลี่ยนข้าง  ตามตั้งใจ
ข้อสังเกต  รู้ถึง  ความผ่อนคลาย             ปล่อยสบาย   เนิ่นนาน  อย่าหวั่นไหว
อย่าเคร่งเครียด  ฝืดฝืน  เป็นอื่นไป         ปล่อยวางให้  จับจ้อง  ที่กองลม    
หายใจออก  ผ่อนคลาย  หายใจเข้า           เพียงแผ่วเบา   ตามแต่  ความเหมาะสม
อย่าเกร็งกาย   ใบหน้า  อย่าพึงก้ม           ปล่อยอารมณ์ ทรงไว้  ให้คงที่
(๓๐)  เธอมีสติหายใจออก  มีสติหายใจเข้า  
      หายใจออก  โล่งใจ  เพื่อผ่อนคลาย    ปล่อยสบาย  ทรงไว้  ขนาดนี้
ระบายลม  เข้าออก   รู้สึกดี                     เมื่อเต็มปรี่   แล้วค่อย  ปล่อยออกไป
มีสติ  รู้ลม  หายใจออก                           สติบอก  ยาวสั้น  มากแค่ไหน
สติบอก  ว่ายาว  ก็เข้าใจ                         รู้สึกได้  ความว่าง  และบางเบา
สติบอก  ว่าสั้น  เพียงแค่นี้                     สติชี้  เพราะเหนื่อย  หรือซึมเศร้า
อย่าเคร่งครัด  กับลม  หายใจเรา            จะออกเข้า  เป็นเรื่อง  ธรรมดา        
จงปล่อยจิต  ให้ว่าง  เพียงตามรู้            ระลึกอยู่  เสมอ  เพื่อค้นหา       
อย่าไปเกร็ง  ไปฝืน  อวิชชา                   อย่าล้ำหน้า  หมายว่า  ทั้งใจกาย
เพียงถามว่า  ตอนนี้  เข้าหรือออก         แล้วคอยบอก  อย่าให้  ลมหนีหาย
เพียงตามรู้  ตามดู  ตามสบาย               ไม่ขวนขวาย  ให้เกิด  ความทุกข์ใจ                
(๓๒)  เมื่อหายใจออกยาวก็รู้ชัดว่าเราหายใจออกยาว 
           เมื่อหายใจเข้ายาวก็รู้จัดว่าหายใจเข้ายาว

      จิตสามัญ  ผูกพัน  แนบสนิท           เมื่อใกล้ชิด  กองลม  ที่เคลื่อนไหว
ยิ่งรู้ชัด  รู้แจ้ง  ความเป็นไป                  ย่อมเลื่อนไหล  ไปได้  ไม่ขาดตอน
ไม่เพ่งเล็ง  บีบเกร็ง  ให้อึดอัด               ไม่ติดขัด  ขึ้นลง  หรือไหลย้อน
จิตสบาย  เบากาย  ไม่อาทร                  ไม่เร่งร้อน  นิมิต  หลงผิดไป
(๓๓)  เมื่อหายใจออกสั้นก็รู้ชัดว่าเราหายใจออกสั้น  เมื่อหายใจเข้าสั้นก็รู้จัดว่าหายใจเข้าสั้น
      เมื่อหายใจ  ลากยาว  เข้าในปอด    จนสุดยอด  ลากยาว  คงไม่ไหว
อย่าเร่งร้อน  ฝึกผ่อน  ลมหายใจ          แต่ส่วนใหญ่  มักเกร็ง  แย่งทำงาน
คอยบังคับ  บงการ  เขม็งเกลียว          คอยขับเคี่ยว  แข็งขืน  ให้ขับขาน
หวังตามอยาก  ลากยาว  จนเกินการ   หวังให้ผ่าน  ต้องผ่าน  ต้านแรงลม
หากสติ  รู้ชัด  จิตแจ่มใส                     ลมหายใจ  สั้นยาว  นั้นประสม
อาจยาวบ้าง  สั้นบ้าง  เรื่องของลม      อย่าไปข่ม  ขืนใจ  คิดไตร่ตรอง
(๓๔)  ย่อมสำเหนียกว่า  เราจักเป็นผู้กำหนดรู้ตลอดกองลมหายใจทั้งปวง  หายใจออก 
           ย่อมสำเหนียกว่า  เราจักเป็นผู้กำหนดรู้กองลมหายใจทั้งปวง  หายใจเข้า

      ส่วนหนึ่งนั้น  เสมอ  ที่เราทำ         คือตอกย้ำ  บังคับ  จิตหม่นหมอง
ลมหายใจ  เข้าออก  ตามครรลอง        เรายังต้อง  บังคับ  ขับออกไป
เรามิใช่  เป็นเพียง  แค่ผู้ดู                    ยังรับรู้  ว่าเรา  คอยผลักไส
คอยบังคับ  ทิศทาง  อย่างห่วงใย         ถึงจุดไหน  กำหนด  กดปลายทาง
จะให้ยาว  ให้เข้า  หรือให้ออก             คอยสั่งบอก  เป็นหัว  ลมเป็นหาง
ยังมีส่วน  รับรู้  เสียทุกอย่าง               มิปล่อยวาง  บังคับ  ลมหายใจ
“กายสังขาร”  สภาพ  ปรุงแต่งจิต      คอยแต่คิด  ปรุงแต่ง  ความเคลื่อนไหว
คอยประคับ  ประคอง  ให้ล่องไป       มิอยากให้  หลงทาง   ที่ก้าวเดิน
มันมิใช่  หนทาง  ที่ถูกต้อง                 ท่านให้มอง  แนวทาง  อย่างห่างเหิน
มีสติ   รู้ชัด  กล้าเผชิญ                       มีให้เพลิน  ลืมหลง  ทะนงตน
ให้รู้เพียง  แค่ลม  หายใจออก             เพียงแค่บอก  ว่าออก  อย่าสับสน
อิสระ  จากจิต  อิทธิพล                      อย่าไปปน  จนเป็น  สิ่งเดียวกัน
จุดกระทบ มันอยู่  ที่ตรงไหน             อย่าสนใจ  ผิดเพี้ยน  ยาวหรือสั้น
จะกระทบ  เมื่อไหร่  ตามใจมัน          จะยึดมั่น  ถือมั่น  เพื่ออะไร
แค่รู้ว่า  ลมนั้น  มันไม่เที่ยง                ลมเป็นเพียง  กายหนึ่ง  เข้าอาศัย
ลมภายนอก  สูดหาย  เข้าภายใน        ก่อนเปลี่ยนไป  ผ่อนกาย  คลายออกมา
เราหายใจ  เพื่อให้  มีชีวิต                   คงไม่ผิด   ตั้งใจ  จะศึกษา
เพื่อพิสูจน์  ความจริง  หลักวิชา         อยากรู้ว่า  ความจริง  คือสิ่งใด 
จากอากาศ  ภายนอก  ผ่านจมูก          มันจะถูก  กลั่นกรอง  ละอองให้
สู่หลอดคอ  ตั้งตรง  ยาวลงไป            ชิ้นน้อยใหญ่  กระดูก  และเนื้อเยื้อ
ผ่านหลอดเสียงหลอดลมกระดูกอ่อน เปิดรอต้อน  รับลม  ได้ทุกเมื่อ
จากแรงดัน  ภายนอก  สู่กล้ามเนื้อ      ที่คอยเอื้อ  สู่ปอด  ลมเลื่อนไหล
ปอดจะเปลี่ยนถ่ายแก๊ส ด้วยการฟอก แก๊สปล่อยออก  คาร์บอนไดออกไซด์
ออกซิเจน  คือแก๊ส  ที่เก็บไว้               ส่งเข้าไป  เส้นเลือด  เลี้ยงร่างกาย
แก๊สคายออก  คาร์บอนไดออกไซด์     ส่งกลับไป  หลอดลม  ตลอดสาย
ผ่านจมูก  สุดทาง  ที่บั้นปลาย            เซลล์หลากหลาย  ส่งผ่าน  มันออกไป
(๔๐)  พิจารณาเห็นกายในกายภายในหรือกายของเรา
      หลักวิชา  นักวิทย์ฯ  พิสูจน์ชัด     คุณสมบัติ  ของลม  เปลี่ยนแล้วใช่
จากภายนอก  เมื่อเข้า  สู่ภายใน          จึงบอกได้  ว่าเป็น  “อนิจจัง”
ออกซิเจน  คาร์บอนไดออกไซด์         เป็นแก๊สใหม่  มิใช่  อย่างคิดหวัง
ว่าเมื่อเข้า  แล้วออก  บอกอีกครั้ง        แค่บทตั้ง  ยังเห็น  เปลี่ยนแปลงไป
ความรู้สึก  ความหลง  มิขาดหาย       รู้ว่ากาย  คือลม  มาจากไหน
มันของเรา  ของเขา  เสียเมื่อไร          ก็มิใช่  เพียงธาตุ  ที่เปลี่ยนแปลง
จากธาตุหนึ่ง  ไปสู่  อีกธาตุหนึ่ง         ธาตุที่ซึ่ง  มีอยู่  ทุกหนแห่ง
ธรรมชาติ  สร้างสุข  ใช่เสแสร้ง          ใช้กลั่นแกล้ง  ภาพนั้น  มันเป็นจริง
“กายในกาย”  ภายใน  คือที่ตั้ง            ความมุ่งหวัง  ในกาย  เห็นบางสิ่ง
กายในกาย  ภายนอก  เห็นชัดยิ่ง         ลมที่วิ่ง  ก็กาย  สลายไป
อนิจจัง  ทุกอย่าง  มันไม่เที่ยง             ลมเป็นเพียง  ส่วนหนึ่ง  เข้าอาศัย
ธรรมชาติ  เปลี่ยนถ่าย  ลมหายใจ       สิ้นเยื้อใย  จากกัน  แล้วผันคืน
ลมหายใจ  ความว่าง  ไร้ตัวตน            เรากลับสน  ยึดมั่น  คอยขัดขืน
ลมหายใจ  ปล่อยออก  ก็เป็นอื่น          ให้เราชื่น  เราคลาย  เมื่อหายใจ
(๔๒)  พิจารณาเห็นการในกายภายนอกหรือกายของผู้อื่นบ้าง 
      กายในกาย  ภายนอก  คือที่ตั้ง       เพื่อนผู้ยัง  ลมอยู่  ได้อาศัย
คงมิต่าง  กับเรา  ปล่อยลมไป              ลมภายใน  ภายนอก  บอกต่างกัน
(๔๓)  พิจารณาเห็นกายในกาย  ทั้งภายในทั้งภายนอกบ้าง
      กายในกาย  ภายใน  และภายนอก ก็ยังบอก  ทิศทาง  อย่างสร้างสรรค์
สิ่งที่เกิด  จากนี้  ย่อมยืนยัน                ว่าเหมือนกัน  ปรุงแต่ง   อุปาทาน
(๔๓)  พิจารณาเห็นธรรม  คือความเกิดขึ้นในกายบ้าง
      จะเมื่อยขบ  เหน็บชา  พาง่วงนอน อยากพักผ่อน  ให้เห็น  ใช่แก่นสาร
เพราะตัวตน  ของตน  ไม่ต้องการ       คอยระราน  ให้เห็น  ความเป็นไป
(๔๔)  พิจารณาเห็นธรรม  คือความเสื่อมในกายบ้าง
      ด้วยสภาวธรรม  ที่ก่อเกิด              พาเตลิด  อารมณ์  มันอ่อนไหว
คอยเฝ้าดู  อาการ  ด้วยห่วงใย              ปรุงแต่งให้  ห่างไกล  ความเป็นจริง
(๔๔)  พิจารณาเห็นธรรม  คือทั้งความเกิดขึ้น  ทั้งความเสื่อมในกายบ้าง
      ธรรมชาติ  สามัญ  ลักษณะ            หากเลยละ  สติ  ชักจะวิ่ง
อนิจจัง  ทุกขัง  เริ่มไม่นิ่ง                     นี้คือสิ่ง  ที่เกิด  ขึ้นภายใน
ปรับศรัทธา  ปัญญา  สมาธิ                  ตั้งสติ  เมื่อกาย  เริ่มอ่อนไหว
สักว่ากาย  สลัด  ปัดทิ้งไป                    เหลือทิ้งไว้  แค่เพียง  อนิจจัง

                                            เด็กนิโคร
                                         w – nikro.com




ทางสามแพร่ง

ศึกษาธรรมอย่างถูกวิธี
ศึกษาธรรมอย่างถูกวิธี ๓
ศึกษาธรรมอย่างถูกวิธี ๔
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๒
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๔
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๕
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๖
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๗
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๘
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๐
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๑
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๒
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๓
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๔
มหาสติปัฏบานสูตร ตอนที่ ๑๕
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๖
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๗
พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก
พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก ตอนท่ี ๓๐
พุทธศาสนาThe Have I Heard ความนำ เพื่อร่วมสืบสานพระพุทธศาสนา
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑ พระสูติกาล
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒ ลักษณะมหาบุรุษ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓ เทวฑูตทั้ง ๔
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔ เสด็จออกผนวช
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๕ พิจารณาอาหารในบาตร
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๖ ปัญจวัคคีย์ทั้งห้า
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๗ ทรงบำเพ็ญทุกรกิริยา
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๘ ทางสายกลาง หนทางแห่งการตรัสรู้
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๙ นางสุชาดา กับข้าวมธุปายาส
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๐ ทรงชนะพญามาร
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๑ ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๒ ธิดาพญามาร
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๓ เสวยวิมุตติสุข
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๔ ดอกบัวสี่เหล่า
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๕ ปฐมเทศนา
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๖ อุบาสิกาคู่แรก
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๗ รากเหง้าแห่งอกุศลและกุศล
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๘ กามคุณ ๕
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๙ โปรดชฎิลสามพี่น้อง
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๐ เวฬุวัน วัดแรกในพุทธศานา
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๑ ธรรมเหล่าใดเกิดแต่เหตุ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๒ วิธีแก้ง่วงของพระพุทธองค์
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๓ วันจาตุรงคสันนิบาต
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๔ เสด็จโปรดพระราชบิดา
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๕ ฝนโบกขรพรรษ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๖ โปรดพระนางพิมพาและราหุล
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๗ ไม่มีสิ่งใดรัดตรึงใจบุรุษเท่าสตรี
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๘ พึงชนะความโกรธ ด้วยความไม่โกรธ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๙ ความไม่เที่ยงของสังขาร
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๐ พระอานนท์ พระพุทธอุปัฏฐาก
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๑ ประกาศนียกรรมพระเทวฑัต
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๒ พระเทวฑัต ผู้ทำสังฆเภท
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๓ พระเทวฑัต ถูกแผ่นดินสูบ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๔ พระเจ้าอชาติศัตรู ผู้สำนึกบาป
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๕ พระเจ้าสุทโธทนะ บรรลุพระอรหันต์
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๖ ครุธรรม ๘ ประการ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๗ เสด็จโปรดพุทธมารดา
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๘ มาคันทิยะพราหมณ์
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๙ โปรดเวรัญชพราหมณ์
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๐ พญาช้าง "ปาลิไลยกะ"
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๑ ธรรมวินัยจะเศร้าหมองหรือรุ่งเรือง
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๒ อหิงสกะหรือองคุลีมาล
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๓ ท้าวผกาพรหม ผู้เห็นผิดเป็นชอบ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๔ ทรงแสดงนิมิตโอภาส
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๕ พญาวัสวดีมาร ทูลขอให้ปลงอายุสังขาร
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๖ "สุกรมัทวะ" อาหารมื้อสุดท้าย
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๗ "ปุกกุสะ" ถวายผ้าสิงคิวรรณ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๘ สถานที่ระลึกถึงพระพุทธองค์
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๙ "สุภัททะ" พระสาวกรูปสุดท้าย
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๕๐ โอวาทสุดท้ายก่อนดับขันธ์ปรินิพาน
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๕๑ พิธีถวายพระเพลิงและจัดแบ่งพระบรมสารีริกธาตุ
พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก ตอนที่ ๔๙
มุมอาเซียน
ครอบครัวอบอุ่น ๓
ครอบครัวอบอุ่น ๒
ครอบครัวอบอุ่น ๑



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
โรงเรียนวัดนิโครธาราม,นิโครธาราม,นิโคร,เด็กนิโคร,ครูนิโคร,หนุ่มนิโคร,สาวนิโคร,ชาวนิโคร,พี่เสือ,เจ้าตัวน้อย,สมนึก,โก้เจ้า,จามจุรี wnikro@gmail.com