ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ลิ้งเพื่อหาประสบการณ์
dot
bulletค้นหากับ google
bulletเผยแพร่ผลงานทางวิชาการ
bulletเว็บไซต์ที่น่าสนใจ
bulletโรงเรียนวัดนิโครธาราม
bulletกระดานถามตอบ
bulletระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ
bulletค้นหาระเบียบของทางราชการ
bulletรวมคำสั่งของ สพฐ.
bulletเส้นทางสู่ ครูชำนาญการพิเศษ
bulletดูแผนที่ทางอากาศ (ชัดมาก)
bulletไม่เชื่ออย่าลบหลู่
bulletภาพตรงข้ามของเด็กนิโคร
bulletร่วมสร้างสานตำนานรัก
bulletประกาศสอบราคา
bulletค่าใช้จ่ายในการไปราชการ
bulletมุมอาเซียนของเด็กนิโคร
bulletสุขภาพช่องปาก เด็กทับปุดรักฟัน
bulletบทเรียนวิชาภาษาไทย
bulletตลาดนัดนักเรียน
bulletเสียงครวญจากตัวเลขไทย
bulletพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตฯ
bulletโรงเรียนทับปุดวิทยา
bulletรวมวีดีโอกิจกรรมต่างๆ
bulletโรงเรียนวิถึพุทธ
bulletพี่พลอยสอนศิลป์ Show it off
bulletSAR รายงานคุณภาพการศึกษา
bulletจามจุรีสาร
bulletเทศบาลตำบลทับปุด
bulletค่าใช้จ่ายในการจัดการศึกษาฯ
bulletบทอาขยาน ของเด็กนิโครฯ
bulletโครงการอาหารกลางวัน
bulletครูพี่เลี้ยงเด็กพิการเรียนร่วม




มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๕


              เรียบเรียงบทกลอนโดย  นายสมนึก  ธนการ  

 ตอนที่  ๕  กายานุปัสสนา  หมวดกาย  (สัมปชัญญบรรพ  รู้ความเคลื่อนไหวต่างๆ)
(๗๕)  สัมปชัญญบรรพ  ตอนที่ว่าด้วยความรู้ตัวทั่วพร้อม เป็นธรรมที่มีอุปการะคู่
(๗๕)  พุทธพจน์

      ในการก้าว  กายถอย  การแลเหลียว  แค่ประเดี๋ยว  เกิดขึ้น  แล้วหนีหาย
เพียงสักว่า   ระลึก   อยู่ในกาย               แล้วสุดท้าย  บั้นปลาย  ก็หายไป
ถอยออกมา  มองดู  ความเปลี่ยนแปลง    อย่าคิดแย้ง   แค่มอง  จะดีไหม
สิ้นตัณหา  ทิฏฐิ  ทั้งนอกใน                   สิ้นเยื้อใย  ยึดมั่น  เคยผ่านมา
(๗๖)  นิยาม สัมปชัญญะ ความรู้ตัวทั่วพร้อม
      เมื่อรู้ตัว  ทั่วพร้อม  รู้เสมอ              ไม่พลั้งเผลอ  ใจลอย  ไม่ประสา
กิริยา  รู้ชัด  ด้วยปัญญา                        เครื่องนำพา  รู้แจ้ง  เข้าใจจริง
คุณสมบัติ  ของการ  รู้ตัวนั้น                  อย่าฝืนมัน  ฝึกจิต  ให้ใจนิ่ง
เมื่อโมหะ   ครอบงำ   จะเย่อหยิ่ง            หลงไปอิง  ไปฝืน  เป็นอื่นไป
(๗๘)  จุดมุ่งหมาย
     เพื่อให้เห็น  ร่างกาย  ดังปรากฏ         ทุกตัวบท  หน้าที่  ความเคลื่อนไหว
ลบตัวตน  ของตน   ออกจากใจ               ลบเยื่อใย  ชายหญิง  ยิ่งยินดี
ลบฐานะ  หน้าตา  ในสังคม                    ความนิยม  สำรวจ  ในกายนี้
ยิ่งรู้ตัว  สมบูรณ์   ทุกนาที                      ยิ่งทวี  ความพร้อม  ยิ่งน้อมนำ
(๗๙)  แนวทางฝึก  ขั้นตอนการฝึกแม่บท
      คุณภาพ  แห่งจิต   ฝึกไหวรู้              แม้ชั่วครู่  เคลื่อนไหว  อย่าถลำ
ไหวอย่างไร  แค่ไหน  ฝึกจดจำ                ลองฝึกซ้ำ  ฝนฝึก  ตรึกตรองไป
(๗๙)  ในการก้าว  ในการถอย
      เดินข้างหน้า  ห้าก้าว   เพื่อกรุยทาง    ทุกก้าวย่าง  เปิดทาง  อย่างสดใส
ถอยห้าก้าว  ตามทาง  ที่กรุยไว้                ยิ่งมั่นใจ  รู้ตัว  สมบูรณ์ดี
เมื่อจิตไม่  ซัดส่าย  ในการเดิน                จิตจะเพลิน  หลงเดิน  ตามหน้าที่
เป็นความหลง  โมหะ  จริตมี                   ข้อบ่งชี้  อย่าหลง  ทะนงตน
(๘๐)  ในการแล  ในการเหลียว
      กายทอดตา  ออกไป  คือการมอง       สายตาจ้อง  เหลียวหา  ทุกแห่งหน
สิ่งกระทบ  รู้ชัด  เมื่อยินยล                     มิใช่พ้น  ก้าวผ่าน  ม่านบังตา
เมื่อได้รู้  ได้เห็น  เป็นสิ่งใด                     ถือว่าใจ  ฟุ้งซ่าน  ที่ผ่านมา
ลองหมุนคอ  ทอดตา  ไปข้างหน้า            เหลียวซ้ายขวา  ซ้ายขวา  หมุนซ้ำซ้ำ
เกิดความเงียบ  รู้ชัด  รู้เพียงว่า                อนัตตา  เกิดเห็น  เป็นประจำ
ได้เท่านี้  ฝืนไป  ก็สุดช้ำ                        ยิ่งตอกย้ำ  ยิ่งเห็น  เป็นอื่นไป
(๘๑)  ในการคู้เข้า  ในการเหยียดออก
      การคู้ขา  งอเข้า  แล้วเหยียดออก      ยิ่งย้ำบอก  ยิ่งเห็น  เป็นไฉน
ธรรมชาติ  สรรสร้าง  มาอย่างไร              ย่อมรู้ได้  เห็นได้  เข้าใจจริง
(๘๒)  ชั้นของการรู้ความจริง
      ความเคลื่อนไหว  อย่างไร  พุทธองค์  ทรงเสริมส่ง  แนะนำ  มีหลายสิ่ง
อยากศึกษา  เรียนรู้  ใช่อยู่นิ่ง                 ต้องอ้างอิง  ศึกษา  ความเป็นไป
(๘๒)  ในการทรงผ้าสังฆาฏิ  บาตรและจีวร
      การสวมเสื้อ  กางเกง  ก็มิต่าง          ทุกสิ่งอย่าง  เกี่ยวข้อง  และอาศัย
ทั้งมือเท้า  แขนขา  เข้ากันได้                 จับอะไร  ตรงไหน  จึงเข้ากัน
(๘๒)  ในการฉัน  การดื่ม
      กินต้องกลืน  อาหาร  จึงเลื่อนไหล    ต้องเคี้ยวให้  ละเอียด  ก่อนจะฉันท์
อย่าเพ่งเกร็ง  ลงนั่ง  แบบทุกวัน            อย่าขบฟัน  กายใจ  อย่าไปฝืน
(๘๓)  ในการเคี้ยว  การลิ้ม

      ให้รู้เพียง   ขยับ  ปากเคลื่อนไหว     เคี้ยวมันให้  ละเอียด  ก่อนจะกลืน
อย่าสนใจ  รสชาติ  หรือสิ่งอื่น               อย่าชมชื่น  อร่อย  หรือกร่อยไป
เพียงแค่ขา  กรรไกร  ที่ขยับ                  เพียงแค่จับ  อาหาร  แล้วตักใส่
เพียงแค่เคี้ยว  ละเอียด  ทุกเส้นใย         ขากรรไกร  และฟัน  ที่ทำงาน
(๘๔)  ในการถ่ายอุจจาระและปัสสาวะ
      อุจจาระ  และก็  ปัสสาวะ               ของที่จะ  ขับออก  จากสถาน
ล้วนโสโครก  รู้ชัด  ไม่ต้องการ               เป็นทางผ่าน  แห่งกาย  ในกายเรา
(๘๔)  ในการเดิน  การยืน  การนั่ง  การหลับ  การตื่น
      ทุกท่วงท่า  ที่เดิน  ยืนนั่งนอน          อุทาหรณ์  ชัดเจน  มิใช่เขลา
ธรรมชาติ  ล่วงรู้  แต่ก่อนเก่า                กว่าจะเข้า  นิทรา  พาหลับไป
(๘๕)  ในการพูด  ในการนิ่ง 
      ความรู้ตัว  ตั้งใจ  ในการพูด            เพื่อพิสูจน์   เจาะจง  ความตั้งใจ
เมื่อพูดแล้ว  นิ่งอยู่  เพราะเหตุใด           หลายเงื่อนไข  ศึกษา  ถึงอาการ
(๘๖)  ลักษณะของสัมปชัญญะที่เป็นธรรมชาติ
      ลักษณะ  ที่เป็น  ธรรมชาติ             ทุกอย่างอาจ  ไร้สิ้น  ซึ่งแก่นสาร
จิตวิเวก  โปร่งเบา  และเนิ่นนาน            ทุกอย่างผ่าน  เยื้องย่าง  พึงพอใจ
จุดศูนย์รวม  สติ  ความรู้ชัด                  เงียบสงัด  ไร้สิ้น  ความสงสัย
เกิดความเครียด ความเกร็ง ณ จุดใด       ก็ปล่อยได้  คลายได้  ในทันที
(๘๗)  มีสัมปชัญญะโดยความเป็นวิปัสสนา (ฌาน
:  สมาธิ, ญาณความรู้)
      ธรรมชาติ  มีเกิด  แล้วมีดับ            ต่างสอดรับ  เกิดดับ   ทุกถิ่นที่
ธรรมชาติ  เคลื่อนไหว  ทั่วไปมี              แท้จริงนี้  เกิดดับ  สลับกัน 
เมื่อรู้ชัด  ทุกอย่าง  เป็นเช่นนี้               ข้อบ่งชี้   รู้ซึ้ง   จึงสร้างสรรค์
สภาพจิต  พร้อมรู้  เท่าเทียมทัน            จำให้มั่น   ความคิด  อนิจจา
ลักษณะ  หยั่งรู้  เรียกว่า  “ญาณ”           สิ่งที่ผ่าน  เป็นเรื่อง  ธรรมดา
ข้อสังเกต  ย่อมรู้   อยู่ก่อนหน้า            ย่อมนำพา สู่รส  แห่งพระธรรม
ความวิเวก  เป็นสิ่ง  น่าลิ้มลอง             น่าจับต้อง  เป็นสุข  อย่างลึกล้ำ     
สภาวะ  แห่งจิต  ที่น้อมนำ                   คอยตอกย้ำ  ผัสสะ  ธรรมารมณ์
ความรู้สึก  ลึกลึก  คือเป็นปลื้ม             ให้หลงลืม  ความคิด  ที่ขื่นขม
แสงสว่าง  แปลบปลาบ  เหมือนคำชม    ถ้อยคารม  กินใจ  เหมือนไม่เคย
เกิดความโล่ง  โปร่งว่าง  อย่างนิมิต        สิ่งปกปิด  เปิดออก  เหมือนเฉลย
ความคับแค้น หมักหมม สุดเอื้อนเอ่ย     กลับเปิดเผย  ให้สิ้น  น่ายินดี
ปิติสุข  เกิดก่อ  เหมือนน้ำทิพย์            กลับหลงหยิบ  หลงกอด  หลงขัดสี
ติดในรส  สิ่งรู้  ขึ้นทันที                       หลงว่ามี  ติดหล่ม  จมอบาย
เส้นบางเฉียบ  ระหว่าง  สักแต่รู้            เกิดตั้งอยู่  วางลง  แล้วจมหาย
สักแต่แช่  ตั้งอยู่  มิให้คลาย                 แต่สุดท้าย  ก็เป็น  อนิจจัง
(๘๙)  พิจารณาเห็นกายในกายภายในบ้าง คือกายในกายของเรา
      ความเคลื่อนไหวนิดหน่อยค่อยค่อยเกิด  แล้วเตลิด  มาเป็น  เช่นความหวัง
กายในกาย  มุ่งเห็น  เป็นพลัง               เมื่อถึงฝั่ง  สลาย   คลายจากไป
(๘๙)  พิจารณาเห็นกายในกายภายนอกบ้าง คือกายในกายของเขา
      กายในกาย  เราเขา  ก็เช่นนั้น         มันมีวัน  เปลี่ยนแปลง  และเคลื่อนไหว  
(๙๐)  พิจารณาเห็นกายในกายทั้งภายในทั้งภายนอกบ้าง   
      เพียงแค่เรา  ยอมรับ  มันเมื่อไร      ย่อมปลงใจ  ปลงจิต  คิดปล่อยวาง
(๙๐)  พิจารณาเห็นธรรมคือความเกิดขึ้นภายในกายบ้าง
      ลักษณะ  ท่าทาง  ที่เราเห็น             มันเปลี่ยนเป็น  เปลี่ยนไป  เหมือนหยินหยาง
กายกับจิต  ต่อเติม   เสริมบางอย่าง        จะคอยสร้าง  สมดุล  คอยจุนเจือ
(๙๑)  พิจารณาเห็นธรรมคือความเสื่อมในกายบ้าง
       หากหยินมากจะเฉื่อย เหมือนเนือยนิ่ง  ไม่ไหวติง  ทุกอย่าง  ไม่หลงเหลือ
หากหยางมาก  เร้าร้อน  ยิ่งกว่าเสือ         ยากจะเอื้อ  โอนอ่อน  ผ่อนให้ใคร
(๙๑)  พิจารณาเห็นธรรมคือความเกิดขึ้นทั้งความเสื่อมในกายบ้าง
      ตั้งสติ   กายมี  เพียงแค่รู้                 เพียงแค่อยู่  เพียงแค่  สืบอาศัย
แค่ระลึก  แค่เห็น  ความเป็นไป               อย่าปล่อยให้  ตัณหา  อุปาทาน
มาฝังตัว  ติดแน่น  “อนุสัย”                     มันฝังใน  ติดแน่น  เป็นแก่นสาร
คอยปรุงแต่ง  ยึดมั่น  สืบสันดาน             จนดื้อด้าน  ติดตัว  เสมอไป
เพียงสักแต่  อาศัย   ระลึกรู้                   ฟุ้งซ่านอยู่  รำคาญ  เกิดจากไหน
ลักษณะ  ท่าทาง  ทั้งน้อยใหญ่                อัตตาใด  เป็นนาย  ให้นำพา
เป็นเจ้าของ  คำพูด  ที่ก่อร่าง                 เป็นผู้สร้าง   เติมต่อ  แสวงหา
ละสักครู่  แล้วค่อย  พัฒนา                   ละสักครา  แล้วค่อย  ขยายไป
สักแต่รู้  แต่เห็น  แต่ได้ยิน                     สักแต่ลิ้น  ขยับ  และเคลื่อนไหว
สักแต่คิด  ปรุงแต่ง  สักแต่ใจ                 สักแต่ให้  เกิดก่อ  อุปาทาน        

                                         เด็กนิโคร
                                         w – nikro.com





ทางสามแพร่ง

ศึกษาธรรมอย่างถูกวิธี
ศึกษาธรรมอย่างถูกวิธี ๓
ศึกษาธรรมอย่างถูกวิธี ๔
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๒
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๓
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๔
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๖
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๗
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๘
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๐
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๑
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๒
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๓
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๔
มหาสติปัฏบานสูตร ตอนที่ ๑๕
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๖
มหาสติปัฏฐานสูตร ตอนที่ ๑๗
พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก
พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก ตอนท่ี ๓๐
พุทธศาสนาThe Have I Heard ความนำ เพื่อร่วมสืบสานพระพุทธศาสนา
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑ พระสูติกาล
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒ ลักษณะมหาบุรุษ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓ เทวฑูตทั้ง ๔
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔ เสด็จออกผนวช
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๕ พิจารณาอาหารในบาตร
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๖ ปัญจวัคคีย์ทั้งห้า
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๗ ทรงบำเพ็ญทุกรกิริยา
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๘ ทางสายกลาง หนทางแห่งการตรัสรู้
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๙ นางสุชาดา กับข้าวมธุปายาส
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๐ ทรงชนะพญามาร
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๑ ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๒ ธิดาพญามาร
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๓ เสวยวิมุตติสุข
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๔ ดอกบัวสี่เหล่า
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๕ ปฐมเทศนา
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๖ อุบาสิกาคู่แรก
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๗ รากเหง้าแห่งอกุศลและกุศล
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๘ กามคุณ ๕
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๑๙ โปรดชฎิลสามพี่น้อง
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๐ เวฬุวัน วัดแรกในพุทธศานา
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๑ ธรรมเหล่าใดเกิดแต่เหตุ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๒ วิธีแก้ง่วงของพระพุทธองค์
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๓ วันจาตุรงคสันนิบาต
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๔ เสด็จโปรดพระราชบิดา
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๕ ฝนโบกขรพรรษ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๖ โปรดพระนางพิมพาและราหุล
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๗ ไม่มีสิ่งใดรัดตรึงใจบุรุษเท่าสตรี
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๘ พึงชนะความโกรธ ด้วยความไม่โกรธ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๒๙ ความไม่เที่ยงของสังขาร
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๐ พระอานนท์ พระพุทธอุปัฏฐาก
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๑ ประกาศนียกรรมพระเทวฑัต
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๒ พระเทวฑัต ผู้ทำสังฆเภท
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๓ พระเทวฑัต ถูกแผ่นดินสูบ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๔ พระเจ้าอชาติศัตรู ผู้สำนึกบาป
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๕ พระเจ้าสุทโธทนะ บรรลุพระอรหันต์
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๖ ครุธรรม ๘ ประการ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๗ เสด็จโปรดพุทธมารดา
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๘ มาคันทิยะพราหมณ์
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๓๙ โปรดเวรัญชพราหมณ์
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๐ พญาช้าง "ปาลิไลยกะ"
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๑ ธรรมวินัยจะเศร้าหมองหรือรุ่งเรือง
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๒ อหิงสกะหรือองคุลีมาล
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๓ ท้าวผกาพรหม ผู้เห็นผิดเป็นชอบ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๔ ทรงแสดงนิมิตโอภาส
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๕ พญาวัสวดีมาร ทูลขอให้ปลงอายุสังขาร
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๖ "สุกรมัทวะ" อาหารมื้อสุดท้าย
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๗ "ปุกกุสะ" ถวายผ้าสิงคิวรรณ
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๘ สถานที่ระลึกถึงพระพุทธองค์
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๔๙ "สุภัททะ" พระสาวกรูปสุดท้าย
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๕๐ โอวาทสุดท้ายก่อนดับขันธ์ปรินิพาน
พุทธศาสนาThe Have I Heard ๕๑ พิธีถวายพระเพลิงและจัดแบ่งพระบรมสารีริกธาตุ
พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก ตอนที่ ๔๙
มุมอาเซียน
ครอบครัวอบอุ่น ๓
ครอบครัวอบอุ่น ๒
ครอบครัวอบอุ่น ๑



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
โรงเรียนวัดนิโครธาราม,นิโครธาราม,นิโคร,เด็กนิโคร,ครูนิโคร,หนุ่มนิโคร,สาวนิโคร,ชาวนิโคร,พี่เสือ,เจ้าตัวน้อย,สมนึก,โก้เจ้า,จามจุรี wnikro@gmail.com