ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ลิ้งเพื่อหาประสบการณ์
dot
bulletค้นหากับ google
bulletเผยแพร่ผลงานทางวิชาการ
bulletเว็บไซต์ที่น่าสนใจ
bulletโรงเรียนวัดนิโครธาราม
bulletกระดานถามตอบ
bulletระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ
bulletค้นหาระเบียบของทางราชการ
bulletรวมคำสั่งของ สพฐ.
bulletเส้นทางสู่ ครูชำนาญการพิเศษ
bulletดูแผนที่ทางอากาศ (ชัดมาก)
bulletไม่เชื่ออย่าลบหลู่
bulletภาพตรงข้ามของเด็กนิโคร
bulletร่วมสร้างสานตำนานรัก
bulletประกาศสอบราคา
bulletค่าใช้จ่ายในการไปราชการ
bulletมุมอาเซียนของเด็กนิโคร
bulletสุขภาพช่องปาก เด็กทับปุดรักฟัน
bulletบทเรียนวิชาภาษาไทย
bulletตลาดนัดนักเรียน
bulletเสียงครวญจากตัวเลขไทย
bulletพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตฯ
bulletโรงเรียนทับปุดวิทยา
bulletรวมวีดีโอกิจกรรมต่างๆ
bulletโรงเรียนวิถึพุทธ
bulletพี่พลอยสอนศิลป์ Show it off
bulletSAR รายงานคุณภาพการศึกษา
bulletจามจุรีสาร
bulletเทศบาลตำบลทับปุด
bulletค่าใช้จ่ายในการจัดการศึกษาฯ
bulletบทอาขยาน ของเด็กนิโครฯ
bulletโครงการอาหารกลางวัน
bulletครูพี่เลี้ยงเด็กพิการเรียนร่วม




แหล่งเรียนรู้ในชุมชน ตอนที่ ๒

ตลาดทับปุด
แหล่งเรียนรู้ในชุมชนที่ถูกลืม
วันจันทร์ที่  ๒๓  กุมภาพันธ์ พ.ศ  ๒๕๕๒
ตอนที่ ๒

ฟื้นฟูโดย.....คุณครูจุรีย์  หนูสุวรรณ
  ครูชำนาญการพิเศษ  โรงเรียนวัดนิโครธาราม
ภาพและคำบรรยายโดย  เด็กนิโครฯ

 

     เดินผ่านไปหลายร้านผ่านก็ทัก
เก็บสิ่งรู้มาเขียนก่อนเวียนไป
เสียงกระซิบเรียกชื่อฮื้อรู้จัก
ขนมจีนมาเร็วจานสองจาน

ไม่รู้จักก็นิ่งจริงใช่ไหม
หาชื่อใหม่มาลงช่องรายงาน
มะนุ่ยทักกวักมือเรียกชื่อหลาน
ไม่เจอนานยังหวานปานอะไร


เด็กชายอนุรักษ์  สอนแก้ว

 

      ร้านผลไม้ใกล้กันแม่ค้าสวย
ขนิษฐาน้าสาวเร้ารัดใจ
ส่วนผลไม่ที่ขายนั้นมากมี
ส้มเขียวหวานแตงโมมะม่วงมัน

น้าฉลวยสวยซึ้งตรึงใจไหม
น้าป่ำใช่เลือกใครไม่ว่ากัน
ทั้งลิ้นจี้ปริงปรางวางเต็มชั้น
องุ่นกลั่นสดสดรสพึงใจ


เด็กชายณัฐวุฒิ  ปานมณี,เด็กชายสุพัชร  อารีการ

 

     สับปะรดแอปเปิลแก้วมังกร
มะขามหวานลองกงดงมะไฟ
มะละกอชมพู่และมังคุด
อีกทุเรียนหมอนทองน้องชะนี

เงาะล่อนล่อนลูกปุยอุ้ย!  ลำไย
ทั้งกล้วยไข่กล้วยหอมก็ย่อมมี
ทั้งลูกปุดระกำฉ่ำหวานดี
ก้านยาวนี้รสหวานซาบซ่านใจ

 

    ฉันยืนดูตั้งนานหวานไม่สิ้น
แต่เงินฉันมีน้อยจึงกร่อยไป
กลับมานั่งตั้งใจหวังจะเขียน
ต้องกลับใจเที่ยงนี้มีข้าวยำ

ไม่ได้กินยังหวานหว่านถึงใน
ถ้าน้าให้จะกินสิ้นทุกคำ
ยังแวะเวียนแต่คำว่าหวานฉ่ำ
ให้แม่ทำถูกใจต้องได้กิน


เด็กหญิงนรมน  รามอินทร์,เด็กหญิงอาริยา  พลายชนะ
เด็กชายวงศ์ศัพท์  แสงเหมือนเพ็ชร

 

      ร้านยายเยาว์กะหม่าน้าสุธรรม
ร้านมะอ้วนกะสาวร้านยายจินต์
พริกผักกูดผักหนามผักคะน้า
ผักกาดหอมเขียวใหญ่ถั่วเขียวปลี

เจ้าประจำขายผักมากมายสิ้น
ฉันได้กลิ่นแต่ผักล้วนมากมี
หอมแตงกวาตะไคร้บวบผักชี
ข่าขิงมีพริกไทใบกระชาย

 

     ใบมะกรูดถั่วพูผักกาดขาว
เผือกมันเทศฟักแฟงผักคึ่นฉ่าย
ใบมันปูละมุดมะม่วงอ่อน
ลูกสะตอลูกเนียงยอดนิยม

ลูกมะนาวผักเหมียงก็มีขาย
ตั้งเรียงรายผักหวานผักชะอม
สายสิ้มซ้อนแครอดมะระขม
ช่างสวยสมวางขายมากมายมี


คุณครูจุไรรัตน์  สดวกกิจ,กับพี่เลี้ยง
เด็กหญิงพรวดี  วัชการ,เด็กหญิงอินทิรา  สงวนทรัพย์
กำลังช่วยสะกดคำให้น้องๆ

 

 

     จำไม่หมดจดไว้ได้ฝึกเขียน
เขียนไม่ถูกโง่เง่าเต่าล้านปี
อักษรไทยเลขไทยใคร่อยากเขียน
เคยเขียนผิดกลับหัวกลัวผิดคำ

มาโรงเรียนไม่ฝึกนึกบัดสี
เขียนดีดีสะกดฝึกจดจำ
ตั้งแต่เรียนภูมิใจไม่นึกขำ
ยิ่งลองนำมาฝึกนึกภูมิใจ

 

      ภาษาไทยยิ่งเรียนยิ่งสนุก
แต่ละคำทำเสียงเพียงเพี้ยนไป
อยากเขียนได้อ่านเป็นเน้นสระ
ฝึกให้คล่องท่องได้คล้ายลำนำ

มันล้มลุกหลีกลี้ดิ้นหนีได้
เปลี่ยนความหมายความเห็นมิเว้นคำ
จำไว้นะฝึกผันมันไม่ขำ
ฝึกประจำเขียนได้สบายมือ


คุณครูปราณี  ฉันทวิชานนท์  กับคนพิเศษ

 

     การเขียนกลอนสอนให้เราได้คิด
แล้วเรียงร้อยถ้อยคำจนเคยมือ
สมองคิดมือเขียนค่อยเวียนอ่าน
เขียนไม่ได้วันนี้ไม่เป็นไร

ถ้อยพินิจสัมผัสหัดยึดถือ
ค่อยฝึกปรือแต่น้อยค่อยทำไป
ปากก็หว่านถ้อยคำถึงไหนไหน
อย่าถอดใจเขียนซ้ำเชื่อคำครู


เขาละน้องเอ็ม
เด็กชายวงศ์ศัพท์  แสงเหมือนเพชร

 

      แต่ละคำลองนึกแล้วฝึกเขียน
ไม่มีใครไม่ผิดลองคิดดู
ผิดเป็นครูรู้ไหมโบราณบอก

ที่เราเรียนเรารู้ทุกวิชา

ผิดก็เวียนเขียนใหม่ใช่อดสู
กว่าจะรู้ต้องผิดติดตัวมา
อย่าคิดหลอกตัวเองไปเลยหนา
ด้วยเหตุว่ามีครูผู้สอนเรา

 

    อาจจะเป็นครูพักครูลักจำ
เห็นงูช้างกลางป่าพนาเนา
หรือลุงป้าน้าอาว่าให้ฟัง
หรือเข้าฝันมันเห็นยังมืดมน

เห็นใครทำเลยจำตามแบบเขา
เลยจำเอาเป็นแบบคิดแยบยล
หรือพลาดพลั้งจำได้ใช่เหตุผล
ยิ่งสับสนสงสัยใครสอนมา


เด็กหญิงรัชฎาภรณ์  คำวอน(พี่นีล),เด็กชายวงศ์ศัพท์  แสงเหมือนเพชร(น้องเอ็ม)

 

    อย่างพี่นีลสอนเอ็มในวันนี้
ผู้ถ่ายทอดความรู้เรียกครูบา
หากมีบ้างบางอย่างที่พลั้งผิด
ขอคุณครูยับยั้งหยั่งกมล

รู้ไหมพี่เป็นครูหนูด้วยหนา
ขอวันทาความรู้ครูทุกคน
หนูเคยคิดกล่าวร้ายอกุศล
อย่าร้อยรนดุด่าฆ่าถึงตาย

 

 

 


มุมนี้สกปรกจัง  แต่คนยืนนะสวยจัง

 

 

     เห็นมุมนี้สะดุ้งยุ่งตายห่า
กลิ่นเหม็นเปรี้ยวแถมลื่นหืนกลิ่นอาย
เทศบาลไม่เห็นคนไม่หัน
ทางขึ้นลงหลากน้ำฉ่ำกลิ่นไอ

ทำไมหนาไม่กวาดหรือขาดสาย
ช่วยขยายความหน่อยดูกร่อยไป
แปลกใจครันตนกวาดขาดไปไหน
น่าแปลกในใครกันไม่หันมอง

 

 

 

     ด้านตรงข้ามที่เห็นเป็นแผงปลา
ทั้งยายเชยยายแหม่มไม่เป็นรอง
ยายหีดมาขายปลาข้างยายเหมีย
ส่วนข้างเขียวถาดปลามากอักโข

ล้วนมากหน้าแม่ค้ามาขายของ
ยายเขียวสองบังเอียดและกะหม่า
นั่งหลับเพลียข้างเขียงอันใหญ่โต
ตั้งกิโลไว้ชั่งนั่งรอคน

 


เตี้ยนปลา  ส่วนเตี้ยมไก่นั้นเป็นเตี้ยมหมูหรือแผงขายเนื้อหมู  เนื้อวัว

 

 

 

     เห็นปลาลังหางแข็งปลาข้างไฝ
ปลาหัวเสี้ยมลายตอกชื่อชอบกล
ทั้งปลาดุกปลาโอปลากล้วยแขก
ปลามิหลังปลาก๋าวเขามาส่ง

พงแดงใหญ่ครูดคราดก็น่าสน
ปลาทูปนในลังข้างตาจง
ลุ่มพุกแยกไว้ข้างลังปลามง
พร้อมปลาพงปลาเสียดปลาหางหมา


คุณครูปราณี  ฉันทวิชานนท์
หมูเนื้อแดงกิโลเท่าไหร่ค่ะ  ร้อยยี่สิบ

 

 

      ราคาหมูบ้านฉันในวันนี้
ร้อยยี่สิบบาทถ้วนเต็มอัตรา
ร้านลุงดุลงานว่องกับป้าถุย
ปล่อยป้าจาบนั่งขายคนอะไร

ถีบดีกรีตัวเองขึ้นแนวหน้า
บางเวลาก็หย่อนผ่อนตามใจ
แล้วลุงนุ้ยหนีเมียหายไปไหน
ทิ้งเมียไปมีเมียไม่กลับมา

 

 

 

     เห็นป้าสุนั่งยิ้มกริ่มสบาย
อุบัติเหตุครั้งนั้นบั่นชีวา
ลุงถาวรยายเหมียก็ขายหมู
มีวางขายหลายแผงเพื่อคุณคุณ

ลุงทินหายเดี๋ยวนี้ไม่ไปหา
แทบสิ้นท่าสิ้นชื่อถือเป็นบุญ
ใครมาดูเห็นแล้วช่วยอุดหนุน
หนูเคยลุ้นแม่ซื้อคือชอบกิน

 


คุณครูอมร  ภู่อมร
หอหีบ  มอม้า  สระอู  สระอู  ไม่ใช่สระอิ  เออ  เออ  ต้องอย่างนั้น

 

 

     คำว่าหมูหนูเขียนไม่เป็นหรอก
พ่อค้าหมูจำได้เพียงยลยิน
ทั้งหมูทอดหมูตุ๋นหมูคั่วเกลือ
ทั้งเนื้อแดงเนื้อขาวเนื้อเครื่องใน

แต่ถ้ากินให้บอกไปถึงถิ่น
รู้จักสิ้นอยากรู้ตามปู่ไป
กินไม่เหลือไม่มีหายไปไหน
หนูกินได้เผ็ดหวานชอบทานจัง

 

 

 

     เสียงเจี้ยวจ้าวจอแจคอยจับจ้าง
ช่วยสะกดให้หน่อยน้องคอยฟัง
หรือเห็นน้องตัวเล็กเด็กไม่สวย
เห็นตัวดำเหมือนถ่านกาละแม

พี่มองน้องบ้างซีมีความหวัง
อย่าผินหลังเมินหน้าไม่มาแล
ไม่สำรวยพี่จึงไม่แยแส
ไม่ตอแยสนใจไม่ใยดี

 

 

 

     น่าน้อยใจคนเราไม่สวยหล่อ
ยิ่งจนยากไร้ค่าเหมือนราคี
จะร้องหาอะไรกันละลูก
ถึงไม่สวยไม่หล่อใช่ระยำ

ดำม้อต้อคิดไปให้บัดสี
แล้วโลกนี้อยู่ไหนยุติธรรม
พ่อบุญปลูกรักลูกพ่อคมขำ
มิเคยซ้ำรักเจ้าเท่าดวงใจ

 


งานนี้  คุณครูจุรีย์  หนูสุวรรณ  เป็นเจ้ามือ  ทุ่มไปเลยเพ่
!
ดื่มกินได้เต็มที่เลยนะ  คนละไม่เกินสิบบาท  ใครกินเกินจ่ายเองนะจะบอกให้

 

 

     มาเถอะมาพ่อมามาดื่มน้ำ
ปล่อยความทุกข์กระหายละลายไป
น้ำลำไยโอเลี้ยงมะดันดอง
กาแฟเย็นหรือชามะม่วงเคย

คลายความช้ำระทมตรมหมองไหม้
อย่าฝังใจชอกช้ำซ้ำอยู่เลย
มะนาวกรองเปรี้ยวจี้ดทำหน้าเฉย
คำเฉลยวันนี้กินฟรีกัน

 


เหมาหมดเลยแม่ค้า  เอ้า....สิบบาทพอ
คุณครูจุรีย์  หนูสุวรรณ
กำลังต่อรองราคากับแม่ค้ากล้วยแขก  กล้วยทอด  มันทอด  จำปะดะทอด

 

 

     ทั้งกล้วยแขกกล้วยทอดจำปะนะ
หิวกระหายอย่างนี้ขอยืนยัน
ร้านยายเหมียยายหีดกรรณิกา
แถมหนูหน่อยแถมนิดนะคุณยาย

สั่งมานะทั้งเผือกทั้งหัวมัน
ไม่มีวันจะลุกปลุกให้ตาย
อีกร้านป้าแจ๋วเล็กก็มาขาย
หนูจะวายเพราะหิวท้องกิ่วมา

 

 

 

     ร้านลุงนันท์ขายมาแต่รุ่นปู่
ความอร่อยรสเลิศไม่โรยรา
ร้านกาแฟทับปุดมากอักโข
ความอร่อยไม่หยอกอย่าบอกใคร

สูตรคุณครูวิชิตยากจะหา
ยอมรับว่าหอมซึ้งติดตรึงใจ
เด็กนิโครฯ ว่าผ่านไม่สงสัย
เชื่อมั่นได้แวะมาอย่าลืมมอง

 


สภาพโดยรวมด้านหน้าอาคาร  ดูสะอาดสะอ้าน  แต่....เงียบเหงา

 

 

 

     กวาดสายตาเพ่งพิศพินิจร้าน
แม้คนน้อยพออยู่เลี้ยงคู่ครอง
เศรษฐกิจยุคนี้มันทรุดหนัก
แต่น้ำใจนับวันยิ่งแห้งแล้ง

ทุกครั้งผ่านสะอาดไม่มัวหมอง
ตามครรลองข้าวอยากยุคหมากแพง
ราคาผักขึ้นพรวดทุกหนแห่ง
ใช่ฟ้าแกล้งชอบโทษโกรธเคืองกัน

 


เตรียมตัวเดินทางกันต่อ

 

 

    ใครได้ดีอิจฉาพาตาร้อน
พูดกระแหนะแยะแยกแตกสัมพันธ์
ไปเถอะไปเข้าแถวแล้วไปต่อ
พูดกระเซ้าเย้าแหย่พอมีแรง

คอยยอกย้อนนินทาพาเหหัน
คอยเดียดฉันอิจฉาพาระแวง
อย่ามัวขอน้ำใจใช่แอบแฝง
ด้วยฝนแล้งแดดกล้าผ่าทางตัน

 


ปล้นธนาคารกันเลยหรือเพ่!  บ้า.....อย่าพูดเล่นไป
เปล่าหรอก  ผมเห็นพี่ยกพวกมามาก

 

 

 

     เพื่อให้รู้ให้เห็นธุรกิจ
เศรษฐกิจทิศทางต่างผูกพัน
สถาบันการเงินที่เขาสร้าง
เรื่องรู้เก็บรู้จ่ายไม่ใคร่มี

รู้ถูกผิดรู้เล่ห์ที่เหหัน
ให้รู้มันจะเป็นเช่นไรดี
เป็นแบบอย่างทุกวันพากันหนี
การเมืองยี้
! การบ้านพันกันไป


สวัสดีครับคุณครู  เอ้ย....คุณธนาคาร  เอ้ย!  มันถูกไหมนี่  ก็นั่นนะซี

                                                                          

 

     เศรษฐกิจพอเพียงในหลวงคิด
ให้ไพร่ฟ้าทั่วหล้าด้วยห่วงใย
ให้รู้จักเก็บใช้อย่าเกินตัว
ให้เตรียมพร้อมยอมรับกับเวลา

ทรงประดิษฐ์คิดค้นทันสมัย
น้ำพระทัยเปี่ยมล้นพระเมตตา
ให้รู้ทั่วตัวตนของปัญหา
ให้รู้ค่าราคาน้อมเทิดทูน

 


ตัวแทนของพนักงานกรุงศรีอยุธยา  สาขาทับปุด 
ให้การต้อนรับและบรรยายสิ่งดีๆ ให้พวกเรารับฟัง
ขี้มิ้นว่า  ผู้จัดการสวยจังคา

 

 

     ยิ่งนับวันสิ่งดียิ่งด้อยค่า
ยิ่งเรียนมากกิเลสยิ่งพอกพูน
อนิจจามนุษย์สุดประเสริฐ
ยิ่งเรียนมากยิ่งยากหนักเข้าไป

ยิ่งเวลาเปลี่ยนไปยิ่งดับสูญ
ยิ่งเกื้อกูลยิ่งท้อไม่พอใจ
ยิ่งสูงเลิศยิ่งต่ำล้าสมัย
เหมือนยิ่งให้ยิ่งขอไม่พอแรง

 


เอ้า...คุณครูสมนึก  ธนการ  ก็มากับเขาด้วยเหรอ  อย่าหยบซี
แน่จริงออกหน้ามั่งเซ่
!  ขอเป็นกองหลังดีกว่า  ไม่ค่อยเจ็บตัว 
หนูว่า  ไม่แน่มากกว่า  จริงมะพวกเรา

 

 

     เห็นปู่ย่าตายายเหมือนไร้ค่า
ถือความคิดความเห็นเช่นนักเลง
     เห็นคุณครูก็เป็นแค่เรือจ้าง
ถ้อยคำสอนทุกอย่างครั้งคราใด
หากจำได้ก็เพียงแค่ครั้งหนึ่ง
คงไม่จดหรือจำพร่ำพรรณนา

ร่างชราด้อยค่าพลอยข่มแหง
มิได้เกรงปู่ย่าว่าอย่างไร
พอถึงฝั่งถีบส่งเหมือนผลักไส
เพียงผ่านไปไม่หวนทวนกลับมา
แต่ไม่ซึ้งถึงตัดแปะติดฝา
นอกเสียว่าเดือดร้อนค่อยห่อนไป

 


นางเพ็ญศรี   บุญรักษ์  เจ้าของร้านทับปุดวัสดุก่อสร้าง
คุณครูจุรีย์  หนูสุวรรณ  ครูชำนาญการพิเศษโรงเรียนวัดนิโครธาราม

 

 

 

     ได้เดินผ่านหน้าร้านบ้านนายก
ป้าเพ็ญศรีออกมารับแต่ไกล
บ้านของป้าค้าขายสิ่งปลูกสร้าง
ด้วยค้าขายมานานแต่รุ่นปู่

น้ำซกซกตากแดดจนเหงื่อไหล
เชื้อเชิญให้พวกเราเข้าไปดู
มีทุกอย่างทุกสิ่งเท่าที่รู้
ถือเป็นผู้มีกินถิ่นบ้านเรา

 


พี่ๆ  จากร้านทับปุดวัสดุก่อสร้าง

 

 

     จะซื้อหาราคาไม่แพงนัก
พูดกันเองมือไม้อ่อนไม่เบา
ปูนซีเมนต์เหล็กเส้นวงกบหรู
ถ้าไม่มีสั่งให้ไม่กี่วัน

หากผิดทักกันได้ใช่บ้านเขา
ร้านเจ้าเก่าทับปุดขอยืนยัน
บานประตูหลากหลายให้เลือกสรร

รับประกันของแท้จากโรงงาน

 


พี่ๆ  กำลังเล่าและตอบคำถามอย่างได้อารมณ์

 

 

 

     เห็นเด็กเด็กสนใจใคร่อยากรู้
ด้วยอยากรู้อยากเห็นเป็นพยาน
     อย่างของดีไม่ดีดูที่ไหน
พี่เคยไหมถูกหลอกบอกอย่าอาย

ถามกันกรูอยากรู้ถ้อยฉะฉาน
ความคิดอ่านเหลือเชื่อเหลือบรรยาย
ดูอย่างไรของแท้ช่วยขยาย
ช่วยระบายให้หนูรู้บ้างซี

 


การแพ้นสีบนกระจกที่เด็กๆ สนใจกันมาก  แต่...แพงไป แผ่นละ  ๓๕๐  บาทแนะ

 

 

    พี่ลองชื้ให้น้องได้มองเห็น
เทียบคุณค่าราคาหรือดีกรี
แต่ไม่ขอเฉลยเผยคำตอบ
ด้วยร้านอื่นก็มากหากกล่าวไป

ถึงจุดเด่นจุดด้อยของนี่นี่
เท่าที่พี่ฟังมาน่าพึงใจ
ฟังแล้วชอบแค่นี้ยินดีไหม
เดี๋ยวจะไม่พึงใจสบอารมณ์

 


จากที่ได้มีโอกาสพูดจากันและรู้จักกันมา

ป้าเพ็ญหรือคุณเพ็ญศรี  บุญรักษ์  เป็นคนยิ้มแย้มแจ่มใส  ใจดีและเป็นกันเองกับทุกคน

 

 

     เท่าที่รู้ที่เห็นรู้จักมา
เป็นหญิงแกร่งแกล้วกล้าค้าคำคม
ไม่เคยคิดเกียจคร้านด้านค้าขาย
ไม่ทับถมแม้ใครจะด้อยค่า

ยอมรับว่าป้าเพ็ญเด่นสวยสม
ใช้คำชมพูดจริงสิ่งเห็นมา
ไม่เคยอายทำกินยิ้มเริงร่า
ความอุตส่าห์เลิศล้ำใช่คำชม

 


ถ่ายภาพร่วมกัน  ทั้งเหม็ดเลยนะ  เอ้า!  แล้วจะให้ใครถ่ายละ  นั่งนะซี

 

 

    ได้เที่ยวชมเที่ยวดูอยู่ในร้าน
ไม่ว่าถามหรือตอบชอบคารม
เห็นหนุงหนิงต่อตอบชอบใจนัก
ยิ่งน้องถามพี่ตอบยิ่งชอบใจ

ได้แวะผ่านชี้ชวนสรวนกันขรม
พ่อคำขมชวนชี้นี่อะไร
ชี้ชวนชักตอบต่อข้อสงสัย
สรุปได้อารมย์เห็นสมควร

 


คุณครูปราณี  ฉันทวิชานนท์
,คุณเพ็ญศรี  บุญรักษ์,คุณครูจุรีย์  หนูสุวรรณ
คุณครูวิไลวรรณ  ถิ่นทับปุด

ถ่ายรูปร่วมกันไว้เป็นที่ระลึก   แชะ!

 

 

     ถึงเวลาต้องพรากจากกันแล้ว
ที่ระลึกครั้งหนึ่งใช่คร่ำครวญ
แถมขนมตั้งห่อเบอร์เร่อเท่อ
หากผิดพลั้งไปบ้างขออภัย

เรียงเป็นแถวชักภาพให้ทั่วถ้วน
ที่มาป่วนในร้านรำคาญใจ
แล้วค่อยเจอพบกันในวันใหม่
ด้วยหนูไม่ประสาเลยพากลัว

 


ขอบคุณมากนะค่ะ   ที่ให้พวกหนูเข้าเยี่ยมชม 
อุ้ย!  ธรรมเนียมไทย ดูอย่างไรๆ ก็น่ารักไปเสียหมด

 

 

     ธรรมเนียมไทยไปลามาก็ไหว้
เอกลักษณ์ของไทยอย่าไกลตัว
คำว่าไทยใช่เป็นเช่นแต่ชื่อ
หากใครไหว้ไหว้ตอบจึงชอบใจ

น่าซึ้งใจคนไทยไหว้ถ้วนทั่ว
อย่าเมามัวหลงปลื้มลืมผิดไป
ควรยึดถือนอบน้อมติดนิสัย
ไหว้แบบไทยอย่างนี้ที่โด่งดัง

 


อีกมุมหนึ่งของตลาดทับปุดที่ยังต้องบูรณะอีกมาก
ขอฝาก นายยกเทศมนตรี เทศบาลตำบลทับปุดด้วยนะครับ
ขอกราบของพระคุณ
ส.ต.อ.จตุรวิทย์  มาสังข์,ส.ต.อ.ไสว  จันทร์แก้ว

 

 

      อีกมุมหนึ่งหนักใจใครใครเห็น  
ยังรกร้างห่างเหินเกินกำลัง
น้ำโสโครกจากบ้านร้านตลาด
ไหลเชี่ยวกราดไม่มีวันร้างลา

เหมือนแผลเป็นตำใจไร้ความหวัง
หรือหมดหวังเสียแล้วแก้วกานดา
เหม็นอาคาดไหลเชี่ยวคลองผวา
สงสารปลากุ้งหอยต้องลอยตาย

 


อย่าเข้าใจผิดนะครับ
เด็กนักเรียนโรงเรียนวัดนิโครธารามไม่ได้หนีเรียนหรอกครับ  ตำรวจรับรองได้
ขอขอบพระคุณ  คุณตำรวจทั้งสองท่านมากครับ
ส.ต.อ.จตุรวิทย์  มาสังข์,ส.ต.อ.ไสว  จันทร์แก้ว
ที่อำนวยความสะดวกเรื่องการข้ามถนน  และการดูแลความปลอดภัยตลอดการทำกิจกรรม

แต่ที่เป็นอย่างนี้  เพราะข้างหน้าเขากำลังขุดดินทำถนนกันอยู่  เลยต้องเข้าทางลัด  ครับ

 

 

    อยากอ้อนวอนนายกเมืองทับปุด
กลิ่นมันโชยอยู่ไกลหรือมิอาย
คิดบำบัดน้ำเสียก่อนเกลี่ยทิ้ง
ก่อนลูกหลานจะเบื่อเอือมระอา

อย่าแค่ขุดทับหลังยังไม่หาย
อย่าให้ขายบ้านข้างผ่านทางมา
ทำทุกสิ่งก่อนสายจนขายหน้า
ก่อนที่ฟ้าลงโทษโกรธตัวเอง

 


ศาลาการเปรียญหลังเก่า  ที่ถูกทุบทิ้งอย่างไร้ค่า  มันสร้างมานานแล้ว

 

 

     เห็นศาลาอาคารการเปรียญ
รออีกหน่อยทุบได้ไม่ต้องเกรง
งบประมาณที่สร้างหลังหลายล้าน
ชิงกันสร้างหวังโชว์โก้กี่วัน

ถูกช่างเฆี่ยนเหลือเสาเศร้าโหรงเหรง
ข้ากับเอ็งก็ต้องลงพร้อมกัน
สร้างแล้วบานแตกปลายไม่กลับหัน
ยังไม่ทันจะเบื่อเหมือนเชื้อไฟ

 


ศาลาการเปรียญหลังใหม่  ที่ก่อตัวขึ้นและใกล้จะเสร็จ

 

 

     ส่วนอาคารหลังนี้ที่ก่อสร้าง
คงใช้เงินหลายล้านกว่าผ่านไป
หนูคงได้มาเห็นมาชื่นชม
ได้มารู้มาเห็นเป็นพยาน

เค้าโครงร่ายก็สวยดูสดใส
อีกเร็วไวคงเห็นเด่นตระการ
ความสวยสมโอ่อ่า ศาสน์สถาน
สาธุการอย่างว่าสาธยาย

 


วันนี้ของหลวงปู่พรม
หนึ่งในผู้ก่อตั้งโรงเรียนวัดนิโครธาราม 
กับอาศรมหลังใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นมาประดิษฐานพระเดชพระคุณท่าน

 

 

     หลวงปูพรมเจ้าขาหนูมากราบ
น้ำโรงเรียนแห้งเหงือดเหลือบรรยาย
บ่อบาดานกรมทรัพย์ขุดให้แล้ว
ถังประปาน้ำใจใคร่บานบน

หลวงปู่ทราบไหมคะหนูกระหาย
หนูแสนอายเพื่อนเขาว่าเราจน
แต่ดวงแก้วยังขาดญาติกุศล
ความทุกข์ทนคงหายมลายไป

 


เอ้า!  ทุบเข้าไป

 

 

     สร้างให้หนูสักหลังตั้งให้เด่น
สูบน้ำขึ้นแล้วปล่อยคอยห่วงใย
แล้วกุศลจะได้ไม่มีขาด
ทั้งคนดื่มคนสร้างต่างแปรมปรีดิ์

เขียนชื่อเป็นประจักษ์ใช่ผลักใส
หวังน้ำใจเมตตาได้ปราณี
น้ำสะอาดไหลหลั่งมิหยุดที่
พระคุณนี้ล้นฟ้ามหาทาน

 


ขี้มิ้นเองค่ะ
เด็กหญิงปาลินี  สุขโข 
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่    โรงเรียนวัดนิโครธาราม

 

 

 

      หนูขอกราบหลวงปู่นะเจ้าคะ
สละทรัพย์ที่เหลือพอเจือจาน
อีกเพื่อนหนูที่อยู่สี่ห้าร้อย
ได้ดูดดื่มซึมซาบกราบอภัย

หลวงปู่จะดลใจให้ใครหาญ
เพื่อลูกหลานอย่างหนูอยู่ที่ใจ
ยังเฝ้าคอยเวลาฟ้าสดใส
หากทำให้ระเคืองหรือรำคาญ

 


ทำไมคอตกละลูก
หิวครับ.....คุณครูให้ผมเดินตั้งหลายกิโลเมตร  ให้ดื่มแค่น้ำลำไยแก้วเดียวเอง  น่าสงสารจัง
ผมขอประท้วงครับท่านผอออ. 
คุณครูจุรีย์  หนูสุวรรณ  ขี่รถกลับครับ  เอาเปรียบพวกผมครับ

 

 

      หลายชั่วโมงที่เราได้ไปเที่ยว
ได้เรียนรู้ได้เห็นเป็นชิ้นงาน
ว่าตลาดก็เป็นแหล่งเรียนรู้
ว่าแม่ค้าใจดีช่วยหนูจัง

ได้เก็บเกี่ยวความคิดมาขับขาน
กลับถึงบ้านจะเล่าให้แม่ฟัง
ว่าคุณครูท่านเล่าเรื่องหนหลัง
ว่าหนูยังภูมิใจทับปุดเรา


เด็กนิโครฯ
wnikro@gmail.com, wnikro@hotmail.com




กิจกรรม

ค่ายวิชาการสู่งานอาชีพ โรงเรียนวัดนิโครธาราม
พิธีการทบทวนคำปฏิญาณและสวนสนามของลูกเสือ ๒๕๕๗
กิจกรรมวันสถาปนาลูกเสือไทย
กิจกรรมลูกเสือ(ถวายราชสดุดี) article
ถวายราชสดุดี ๒๕๕๑ article
ทักษะชีวิต ภาษาอังกฤษมิใช่เพียงแค่ผัน
ควันหลงจากการแข่งขันกรีฑานักเรียน ประจำปี ๒๕๕๖
เด็กทับปุดรักฟัน
เส้นทางสีชมพู...สู่วัยใส
เทศบาลทับปุดคัพ ครั้งที่ ๑๓ ประจำปี ๒๕๕๔
โครงการการศึกษาเพื่อต่อต้านการใช้ยาเสพติดในนักเรียน D.A.R.E article
การทำไม้ดัดรูปสัตว์
โครงการเข้าค่ายคุณธรรมโรงเรียนวัดนิโครธาราม
โครงการเข้าค่ายคุณธรรมโรงเรียนวัดนิโครธาราม
โครงการคาราวานเสริมสร้างเด็ก
วันไหว้ครู ๒๕๕๒
แหล่งเรียนรู้ในชุมชน ตอนที่ ๑
แนะแนวและการจัดนิทรรศการ ๒๕๕๑
เครือข่ายผู้ปกครอง
นักวิจัยสาคู ๑
วันภาษาไทยและสัปดาห์ห้องสมุด
วันสุนทรภู่
แห่เทียนพรรษา
วันลอยกระทง
กิจกรรมลูกเสือ(พิธีสวนสนาม) article
ตลาดนัดนักเรียน article
ประชุมผู้ปกครองนักเรียน article
ตอนที่ ๑ ลูกเสือ เนตรนารีสำรอง ลอดซุ้ม
ศิลปหัตถกรรมนักเรียน article
ตอนที่ ๒ ลูกเสือ เนตรนารีสำรอง เปิดประชุมกอง
ตอนที่ ๓ ลูกเสือ เนตรนารีสำรองกับขนบธรรมเนียมประเพณี
วันวิสาขบูชา
ตอนที่ ๕ ลูกเสือ เนตรนารีสามัญ แนะนำตัวกันหน่อย
วันแม่ ๒๕๕๑
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๑
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๓ article
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๒
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๑
วันภาษาไทยแห่งชาติและสัปดาห์ห้องสมุด article
กิจกรรมลูกเสือ ค่าพักแรม ตอน ๓ article
เทศบาลคัพ ครั้งที่ ๙/๒๕๕๐
จามจุรีเกมส์ ๒๕๕๔ ตอนที่ ๑ สู่สมาคมอาเซียน
กิจกรรมลูกเสือ ค่ายพักแรม ตอน ๑ article
กิจกรรมวันไหว้ครู ประจำปี ๒๕๔๙ article
ดุริยางค์โรงเรียนวัดนิโครธาราม article
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๓
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๒
กิจกรรมลูกเสือ ค่ายพักแรม ตอน ๒ article
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๔
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๔ article
จามรุรีเกมส์ ครั้งที่ ๕
อบจ.พังงาเกมส์ ครั้งที่ ๔
วันเด็ก ๒๕๕๑
รณรงค์การเลือกตั้ง
วันเฉลิมพระชนมพรรษา
โรงเรียนดีศรีตำบล ๑
ประชุมผู้ปกครอง ตอนที่ ๒
โรงเรียนดีศรีตำบล ๒
โรงเรียนดีศรีตำบล ๓
โรงเรียนดีศรีตำบล ๔
โรงเรียนดีศรีตำบล ๕
โรงเรียนดีศรีตำบล ๖
โรงเรียนดีศรีตำบล ๗
เทศบาลคัพ นัดฝึกซ้อม article
เทศบาลคัพ นัดชิมลาง article
เทศบาลคัพ นัดเปิดการแข่งขัน
เทศบาลคัพ นัดประลองชัย article
เทศบาลคัพ นัดประชับมิตร article
เทศบาลคัพ นัดปิดบัญชีแค้น article
ฟุตบอล ๑ อารำพบท
ฟุตบอล ๒ การบริหารร่างกาย
ฟุตบอล ๓ เริ่มฝึกทักษะ
ฟุตบอล ๔ เมื่อสิ้นภารกิจ
ฟุตบอล ๕ การฝึกทักษะ
ฟุตบอล ๖ สมพร มัชการ
ฟุตบอล ๗ วันชิงชัย
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๕
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๔
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๓
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๒
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๑
ฟุตบอล ๘ สลายพฤติกรรม
เทศบาลคัพ ครั้งที่ ๙ ตอนที่ ๒
ขนมถัวแปบ ตอนที่ ๔
ขนมถั่วแปบ ตอนที่ ๓
ขนมถั่วแปบ ตอน ๒
ขนมถั่วแปบ ตอนที่ ๑
สำนวนและสุภาษิตของไทย article
กิจกรรมแห่เทียนพรรษา ๒๕๔๙ article
ทะเบียนคุมการเบิกจ่ายเงินงบประมาณ ๒๕๔๙ article
ศิษย์ยอดกตัญญู กลับสู่บ้านเกิด article
กิจกรรมวันต่อต้านยาเสพติดและวันสุนทรภู่ article
สื่อ ไอ.ที.และอินเตอร์เน็ทความเร็วสูง article
กิจกรรมประชาธิปไตยในโรงเรียน article
การอบรมโค้ชมืออาชีพ ครั้งที่ ๑
โรตารี่
ไหว้ครู ๕๐
การบริหารงบประมาณ ๒๕๕๐/๒
สุขสันต์วันสงกรานต์
การโต้วาที ๑ article
รักภาษาไทย article
กิจกรรมสุดสัปดาห์ article
การบริหารงบประมาณ ๒๕๕๐ article
ปีภาษาไทย article
กิจกรรมชมรม ๑ article
การยืดเหยียดกล้ามเนื้อ article
โรงเรียนศีล ๕ ตอนที่ ๓
โรงเรียนศีล ๕ ตอนที่ ๒
โรงเรียนศีล ๕
แบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย
นักวิจัยสาคู 4
นักวิจัยสาคู ๒
บล็อกซ์
สมรรถภาพ
นักวิจัยสาคู ๓ article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
โรงเรียนวัดนิโครธาราม,นิโครธาราม,นิโคร,เด็กนิโคร,ครูนิโคร,หนุ่มนิโคร,สาวนิโคร,ชาวนิโคร,พี่เสือ,เจ้าตัวน้อย,สมนึก,โก้เจ้า,จามจุรี wnikro@gmail.com