ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ลิ้งเพื่อหาประสบการณ์
dot
bulletค้นหากับ google
bulletเผยแพร่ผลงานทางวิชาการ
bulletเว็บไซต์ที่น่าสนใจ
bulletโรงเรียนวัดนิโครธาราม
bulletกระดานถามตอบ
bulletระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ
bulletค้นหาระเบียบของทางราชการ
bulletรวมคำสั่งของ สพฐ.
bulletเส้นทางสู่ ครูชำนาญการพิเศษ
bulletดูแผนที่ทางอากาศ (ชัดมาก)
bulletไม่เชื่ออย่าลบหลู่
bulletภาพตรงข้ามของเด็กนิโคร
bulletร่วมสร้างสานตำนานรัก
bulletประกาศสอบราคา
bulletค่าใช้จ่ายในการไปราชการ
bulletมุมอาเซียนของเด็กนิโคร
bulletสุขภาพช่องปาก เด็กทับปุดรักฟัน
bulletบทเรียนวิชาภาษาไทย
bulletตลาดนัดนักเรียน
bulletเสียงครวญจากตัวเลขไทย
bulletพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตฯ
bulletโรงเรียนทับปุดวิทยา
bulletรวมวีดีโอกิจกรรมต่างๆ
bulletโรงเรียนวิถึพุทธ
bulletพี่พลอยสอนศิลป์ Show it off
bulletSAR รายงานคุณภาพการศึกษา
bulletจามจุรีสาร
bulletเทศบาลตำบลทับปุด
bulletค่าใช้จ่ายในการจัดการศึกษาฯ
bulletบทอาขยาน ของเด็กนิโครฯ
bulletโครงการอาหารกลางวัน
bulletครูพี่เลี้ยงเด็กพิการเรียนร่วม




โรงเรียนศีล ๕

 

โครงการเข้าค่ายคุณธรรม  จริยธรรม ตอนที่ ๑
โรงเรียนศีล  ๕
สำหรับนักเรียนระดับอนุบาล

และระดับประถมศึกษาศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ ๑  -  ๓
วันที่  ๒๑  สิงหาคม  พ.ศ.  ๒๕๕๗
ณ  โรงเรียนวัดนิโครธาราม  อำเภอทับปุด  จังหวัดพังงา
หมู่ที่  ๑  ตำบลทับปุด  อำเภอทับปุด  จังหวัดพังงา  ๘๒๑๘๐  โทร  ๐๗๖  ๕๙๙๑๒๒

โดย  พระราชาคณะชั้นสามัญ
พระประสาธน์สารโสภณ สย.(ชัยวัฒน์) ธ.ฉายา อิสฺสรธมฺโม
เจ้าคณะจังหวัด ภูเก็ต-กระบี่-ระนอง (ธรรมยุต) ณ วัดควนกะไหล ตำบล กะไหล จังหวัด พังงา

 คุณธรรมโรงเรียนวัดนิโครฯ
อยากถ่ายทอดให้เห็นใช่ปลอมปน
ทุกวันสุดสัปดาห์บ่ายสามโมง
คุณธรรมนำทางหรืออย่างไร

 

 ใคร่อยากโชว์เรื่องราวและเหตุผล
อยากให้ค้นศึกษาความเป็นไป
ยกโขยงเข้าห้องเป็นเรื่องใหญ่
หรือว่าใครบังคับจับให้ทำ


นายมังกร  ถิ่นทับปุด
ผู้อำนวยการโรงเรียนวัดนิโครธาราม

 เสียง  “คุณครูอารีย์  สุขสวัสดิ์”
ที่มั่นใจได้ยินเป็นประจำ
เสียง  “ลูกขา”  คำนี้บอกว่าใช่
“ครูไม่รักแล้วนะ”  ผิดหากเจอ

 

 ที่แน่ชัดคือเสียงท่านเน้นย้ำ
ทุกถ้อยคำเสียงใสเหมือนใจเธอ
เสียงหวานในขมนอกบอกยามเผลอ
ใช่เพ้อเจ้อรับรู้ครูอารีย์

คุณครูอารีย์  สุขสวัสดิ์
เจ้าของโครงการค่ายคุณธรรม  จริยธรรม  สำหรับนักเรียน  โรงเรียนวัดนิโครธาราม

 

แท้จริงงานการสอนคอมพิวเตอร์
ตาลปัดกลับกันแปลกสิ้นดี
“ครูอารีย์”  ทำได้ไม่เคยเกี่ยง
ไม่เคยหวังรางวัลคำชมใคร

 

 

บ่อยครั้งเธอมาสอนเรื่องเหล่านี้
หรือไม่มีใครสนจึงจนใจ
ไม่เคยเลี่ยงทำได้อย่าสงสัย
หวังเพียงให้ลูกศิษย์คิดสิ่งดี

๑๐ 

 

ทั้งการบ้านการเรือนเพื่อนชมป๋อ
พิธีกรรมสวดมนต์ครูอารีย์
หลายปีผ่านการฝึกใช่นึกคิด
เด็กเริ่มอ่านได้คล่องเหมือนท่องตาม

 

 

มิใช่ยอประจักษ์ในศักดิ์ศรี
ถ้อยวจีขอเริ่มประเดิมความ
ผลผลิตแตกหน่อใช่หยาบหยาม
ใคร่อยากถามท่านฝึกมาอย่างไร

๑๐

 

เข้าไปดูไปฟังยังต้องทึ่ง
หลับตายิ้มอิ่มเอิบในหัวใจ
นั่งสวดมนต์แบบ  “สรภัญญะ”
ทั้งบทเอื้อนทำนองท่องจนเคย

 

 

เด็กปอหนึ่งนั่งท่องหน้าผ่องใส
เธอท่องได้แน่จริงนั่งนิ่งเลย
ทุกจังหวะมิผิดใคร่เปิดเผย
อยากเอื้อนเอ่ยให้รู้ครูสอนมา

๑๐ 

 

กวาดสายตาไปทั่วพร้อมความคิด
ทุกสายตาคอยจ้องมองตำรา
“อัญชลี วันทา อภิวาท”
ดูพร้อมเพียงเพียบพร้อมน้อมจำนง

 

 

หากมิผิดสองร้อยหกสิบห้า
อยู่เบื้องหน้าตัวแทนพุทธองค์
ฉันมิอาจบรรยายเหมือนลุ่มหลง
อยากเจาะจงให้เห็นประจักษ์ตา

๑๐

 

อยากจะให้ใครใครได้มาเห็น
มาเพื่อเป็นพยานจำนรรจา
แล้วหลับหูหลับตาเอามาพูด
สักแต่ว่าพูดพร่ำย้ำอยู่ใย

 

 

ได้มาเป็นสักขีสื่อภาษา
อย่าเพียงว่า อย่าเพียงแล้วเลี่ยงไป
มาพิสูจน์สักหน่อยจะดีไหม
อยากจะให้มาเห็นกับนัยน์ตา

@Q

 

ว่าเป็นจริงดั่งสิ่งที่ฉันกล่าว
ได้เห็นจริงแล้วค่อยจำนรรจา
อย่างวันนี้หลวงปู่ท่านมาสอน
อนุบาลตัวเล็กยังกลับใจ

 

 

แล้วค่อยเล่าสืบต่อส่อภาษา
อย่างพึงว่าก่อนเห็นเป็นอื่นไป
ท่านมาวอนอ้อนเด็กเสียงสดใส
ด้วยห่วงใยเมตตาและปราณี

สำนวนของหลวงปู่ที่นักเรียนโรงเรียนวัดนิโครธารามจำขึ้นใจ
“เด็กดีไม่ดื้อ  เด็กดื้อไม่ดี  เด็กดื้อถูกตี  เด็กดีครูชม”

 

ทั้งปอหนึ่งปอสองและปอสาม
ทุกถ้อยคำท่านถามด้วยอารี
ชิงตอบกันเจื้อยแจ้วสนั่นจ้า
ต่างตอบรับสนุกเสียงดังไกล

 

 

ทุกโมงยามนั่งจ้องไม่หลีกหนี
เด็กชิงชี้ได้ช่องเพราะต้องใจ
ทุกเวลาที่ท่านฝึกนิสัย
แปลกหรือไม่ที่เห็นเช่นนี้มา

๑๐

 

นับเป็นบุญยิ่งแล้วในวันนี้
ได้สั่งสอนอบรมก้มวันทา
ตั้งใจฟังทุกถ้อยร้อยหลักธรรม
ถ่ายภาพไว้ให้เห็นใครเป็นใคร

 

 

ที่หลวงพี่หลวงพ่อได้มาหา
ถ้อยจรรยาสอนสั่งซาบซึ้งใจ
ตั้งใจจำไม่หลบหายไปไหน
ทั้งเนื้อนัยถ้อยคำจำนรรจา

๑๐

 

จะได้รู้ได้ฟังทุกคำสอน
เพื่อเก็บเนื้อความนัยใคร่พรรณนา
ฝากข้อคิดความเห็นประเด็นธรรม
ลง  “เว็บไซต์” เก็บไว้เพื่อตัดตอน

 

 

ทุกขั้นตอนหลวงพ่อปรารถนา
ฝากคุณค่าถ้อยคำลำนำกลอน
อยากฝากย้ำเพื่อเป็นอุทาหรณ์
เพื่อมองย้อนอดีตความเป็นมา

๑๐

 

ว่าครั้งหนึ่งได้ซึ้งรสพระธรรม
ความลึกลับจุดอับหลักวิชชา
แม้จะจับได้บ้างไม่ได้บ้าง
ความลึกล้ำจับย้ำเป็นประเด็น

 

 

ด้วยลึกล้ำพบสิ่งที่เรียกหา
ได้ศึกษาพระธรรมแม้ลำเค็ญ
แต่ทุกอย่างก็ได้ดั่งที่เห็น
แล้วเขียนเป็นคำกลอนเพื่อสอนใจ

๑๐

 

อย่างครั้งหนึ่งเคยฟังเทศนา
ร้านก๋วยเตี๋ยวนายสุขนางประไพ
ตอนหัวค่ำมากมีคนเต็มร้าน
ลูกค้ารอต่อแถวที่มายืน

 

 

แม้นานมาฉันยังจำมันได้
เมื่อตอนใกล้เวลาหลังเที่ยงคืน
รสจัดจ้านติดใจไม่เป็นอื่น
ความสดชื่นอร่อยจึงคอยรอ

๑๐

 

นางประไพนายสุขและลูกชาย
รสอร่อยชามใหญ่ลูกค้ายอ
หลังเที่ยงคืนลูกค้ากลับสิ้นแล้ว
เหนื่อยแสนเหนี่ยวก็ยิ้มอย่างเปรมปรีดิ์

 

 

ตั้งร้านขายก๋วยเตี๋ยวหลายพอศอ
ต่างชมป๋อเล่าขานร้านขายดี
ต้องเก็บแก้วเก็บชามโต๊ะเก้าอี้
เปิดตีสี่ปิดดึกคิดนึกเอา

๑๐

 

ประตูเหล็กหน้าร้านยังเปิดอ้า
สามแม่ลูกมอมแมมเสื้อผ้าเก่า
ว่าเงินทองไม่มีหรอกนะพ่อ
“ขอเพียงเศษเหลือชานก็พอกิน

 

 

เห็นลูกค้ามายืนไม่ยอมเข้า
พูดเสียงเบาแต่ก็พอได้ยิน
ใคร่อยากขอก๋วยเตี๋ยวคงไม่สิ้น
ฉันพลัดถิ่นหลงมาจากแดนไกล”

๑๐

 

เชิญแม่เชิญเข้ามาในร้านฉัน
ขอชามเดียวก็พออย่ามากไป
นางประไพเหลือบดูรู้แม่นมั่น
หยิบ “ชามใหญ่”  มาวางไม่รั้งรอ

 

 

ค่อยปลอบขวัญแล้วยิ้มอย่างสดใส
ไม่ต้องใหญ่ชามเล็กก็เพียงพอ
แม่ลูกนั้นคงหิวจึงมาขอ
พร้อมเติมต่อเนื้อน้ำนำพาไป

๑๐

 

ทั้งสามคนแม่ลูกลุกมาพร้อม
“ขอบคุณจ๊ะ ขอบคุณ”  “ไม่เป็นไร”
เห็นแม่ป้อนลูกอ้อนอย่างเป็นสุข
ต่างอิงแอบแนบชิดใคร่อยากลุ้น

 

 

ดูนอบน้อมหันมายกมือไหว้
ช่างอิ่มใจเหลือเกินได้ทำบุญ
กินเถอะลูก  แม่จ๋าอายไออุ่น
ทานเถิดคุณไม่พอชามใหม่มี

๑๐

 

ขอบคุณจ๊ะ แค่นี้ ก็ไม่สิ้น
ตั้ง  “ชามใหญ่”  ฉันอิ่มจนล้นปรี่
นางประไพนายสุขลุกจากที่
ที่ศาลาข้างทางอยู่ไม่ไกล 

 

 

ฉันพลัดถิ่นขอบคุณที่บ่งชี้
ขอบคุณพี่ขอบคุณในน้ำใจ
แล้วคืนนี้จะนอนกันที่ไหน
เพราะจะได้รอรถเมื่อแฟนมา

๑๐

 

รถฉันเสียตั้งแต่ตะวันสาย
โทรศัพท์เงินทองไม่นำพา
“ผมก็อิ่มขอบคุณครับคุณน้า”
สามแม่ลูกได้อิ่มเพิ่มพลัง

 

 

รอจนบ่ายจนค่ำดึกหนักหนา
“ก๋วยเตี๋ยวน้าอร่อยหนูอิ่มจัง”
ก่อนจะลาสมใจในความหวัง
แม่ค้ายังนั่งยิ้มอิ่มเอมใจ

๑๐

 

คำว่าสุขว่าทุกข์อยู่ตรงนี้
ทำความดีฝากไว้ด้วยห่วงใย
เหตุการณ์นั้นมันเกิดตอนปีใหม่
สิบปีผ่านบ้านเมืองดูวุ่นวาย

 

 

อยู่ตรงที่ได้ทำแล้วสดใส
ด้วยเนื้อในความดีมิกลับกลาย
หลายปีไปทุกอย่างก็เหือดหาย
แม้ร้านขายก๋วยเตี๋ยวก็เปลี่ยนไป

๑๐

 

ความเจริญมากมีทางวัตถุ
แหล่งมั่วสุมมากมีทั้งใกล้ไกล
เรื่องตำรวจพูดไปก็อายปาก
ปราบไม่สิ้นทุกถิ่นมิเว้นวาย

 

 

เริ่มเข้ากรุความดีคือนิสัย
ทั้งยาไอซ์ยาอีมีกระจาย
เพราะส่วนมากตำรวจยังเป็นสาย
เพราะผู้ร้ายตัวจริงยังเป็นใจ

๑๐

 

เจ้าของร้านห้องแถวเจ้าของห้อง
เพราะวิกฤติเงินตราขนานใหญ่
ถ้าไม่เอาจะขายให้คนอื่น
อีกสามเดือนเจ้าของให้เวลา

 

 

จำเป็นต้องขายที่ด้วยจำใจ
นัดปีใหม่มัดจำทำสัญญา
มีคนยื่นห้องละสี่แสนห้า
ทุกข์หนักหนานายสุขแม่ประไพ

๑๐

 

ขายก๋วยเตี๋ยวกันมาสิบกว่าปี
แค่สองแสนกว่ากว่าว่าอย่างไร
นางประไพนายสุขเดินก้มหน้า
จะปิดร้านไม่ขายก็ใจดำ

 

 

เงินเก็บมีฝากไว้ไม่ถึงไหน
พอลดได้ห้าหมื่นไม่คืนคำ
โชคชะตาสิ้นแล้วแต่หัวค่ำ
เจ้าประจำลูกค้ามาเต็มเรือน

๑๐

 

ฝืนใจยิ้มทำใจให้เริงร่า
ย้ายร้านใหม่ห่างไกลใครจะเยือน
ทั้งทำเลที่ตั้งหวังใจได้
ใกล้โรงงานโรงเรียนฝึกวิชา

 

 

ทั้งรู้ว่านานไปคงไม่เหมือน
คิดถึงเพื่อนอุดหนุนเจือจุนมา
เพราะอยู่ใกล้ตลาดใกล้ร้านค้า
ให้อ่อนล้าความติดเริ่มผิดไป

๑๐

 

เที่ยวเสาะหาห้องเช่าตั้งร้านขาย
ทั้งทำเลที่ตั้งก็ห่างไกล
เห็นลูกค้าที่มานั่งเต็มร้าน
ใกล้ปีใหม่ใกล้วันเข้ามาแล้ว

 

 

มีมากมายแต่แพงสุดวิสัย
ยิ่งจนใจสุดที่ไร้วี่แวว
หลายวันผ่านยิ่งคิดยิ่งแน่แน่ว
ความคิดแผ่วใกล้แล้ววันอำลา

๑๐

 

เที่ยวคืนแล้วสิ้นแล้วเพื่อลาลับ
ช่วยกันเก็บปัดกวาดมิชักช้า
ขอก๋วยเตี๋ยว  “ชามใหญ่” สักหนึ่งชาม
ไม่คุ้นหู  “ปิดแล้ว”  ค่อยมาใหม่

 

 

ทิ้งสำรับก๋วยเตี๋ยวไว้ตรงหน้า
ทุกข์หนักหนาใกล้วันต้องลาไกล
เสียงเน้นย้ำสำเนียงเสียงสดใส
ตอบออกไปเพราะเหนื่อยเต็มประดา

๑๐

 

ขอเพียงเศษเหลือชานก็ทานได้
หิวก็หิวนานมากเพิ่งได้มา
นางประไพส่ายหน้าบอกว่า  “ได้”
ขอ  “ชามใหญ่”  ชามเดียวพอแล้วพี่

 

 

ขับรถไกลตั้งนานเที่ยววนหา
แม่บอกว่าคุณน้าคนใจดี
จะทำให้รอเดี๋ยวเอากี่ที่
ซุ่มเสียงนี้คุ้นหูผู้มาเยือน

๑๐

 

ครอบครัวนี้ที่มาหน้าสดใส
เหมือนผู้รากมากดีมาขึ้นเรือน
ผิวก็ขาวดุจราวสำลีปั้น
ส่วนพี่ชายรูปหล่อเป็นผู้ใหญ่

 

 

ดูอย่างไรก็ต่างจากผองเพื่อน
เสียงเอ่ยเอื้อนเสนาะเพราะจับใจ
สาวนุ่งสั้นพูดจาเสียงสดใส
นางประไพยืนจ้องมองเนิ่นนาน

๑๐

 

หยิบก๋วยเตี๋ยว  “ชามใหญ่”  เอามาตั้ง
ตะเกียบพ่อหยิบจับพร้อมสั่งการ
หยิบป้อนน้องป้อนพี่แล้วป้อนแม่
ตะเกียบคู่ช้อนคันน่าแปลกใจ

 

 

สิ่งที่ฟังไพเราะเสียงประสาน
น้องอิ๋วทานลูกชิ้นก่อนใครใคร
แปลกใจแท้ไม่เคยเห็นที่ไหน
ต่างซดป้อนกันได้จนหมดชาม

๑๐

 

มิรังเกียจเดียดฉันเลยที่เห็น
มิต้องถึงกับป้อนแค่ทำตาม
ตอนยังเล็กพอได้ใหญ่ขึ้นนิด
ดีเป็นร้ายพูดไปโต้ทันควัน

 

 

ที่โดดเด่นนิ่งเงียบไร้คำถาม
มิต้องพล่ามพูดได้ให้เกียรติกัน
ถูกเป็นผิดพูดไปทำหุนหัน
ต้องอย่างนั้นอย่างนี้ไม่ดีเลย

๑๐

 

แล้วหันมาขอบคุณอบอุ่นนัก
ก่อนก้าวเท้าขึ้นรถยังเอื้อยเอ่ย
เป็นความรักซาบซึ้งตรึงใจนัก
“ขอบคุณจ๊ะ ขอบคุณ”  ยังยืนสั่น

 

 

เป็นความรักอุ่นใจใคร่เปิดเผย
ยังยืนเฉยเพราะปลื้มลืมเหมือนกัน
เป็นภาพรักซาบซึ้งตรึงใจฉัน
จนภาพนั้นก้าวผ่านจากร้านไป

๑๐

 

นางประไพนายสุขและลูกชาย
ปิดร้านแล้วล้างชามก่อนดับไฟ
เปิดออกดูเงินสดหนึ่งแสนบาท

 
“มอบให้น้า”  ยิ่งคิดไม่รู้ความ
 

 

พร้อมหยุดขายจากร้านเคยอาศัย
เห็นซองใหญ่จดหมายอยู่ใกล้ชาม
มิได้ขาด  “ชามใหญ่”  เป็นคำถาม
อยากติดตามอยากถามเขาคือใคร

๑๐

 

ข่มตานอนอยากหลับกลับครุ่นคิด
เพราะจดหมายคำถามคือ  “ชามใหญ่”
เขาเป็นใครทำไมต้องมาให้
หรือว่าเราโง่เขลาเบาปัญญา

 

 

ตาอยากปิดแต่จิตกลับหวั่นไหว
ที่แปลกใจหนึ่งแสนความเป็นมา
หรือลืมไว้แต่เขียน  “มอบให้น้า”
หรือเทวาทวยเทพมาดลใจ

๑๐

 

โทรศัพท์ กริ้ง กริ้ง  ขึ้นตอนเช้า
อีกไม่นาน  กริ้ง กริ้ง ขึ้นมาใหม่
“ค่าก๋วยเตี๋ยวของน้าสิบปีก่อน”

 
จนลืมถามชื่อเสียงเพราะงุนงง
 

 

แล้วเงียบเปล่านายสุขลุกไม่ไหว
นางประไพตาค้างวางไม่ลง
เสียงออดอ้อนจ๊ะจ๋าให้ลุ่มหลง
สิ้นเสียงส่งวางหูรู้ว่าใคร

๑๐

 

นางประไพยกมือขึ้นประนม
ผลแห่งทานที่ทำเห็นผลไกล
ว่าทำดีได้ดีแม้นไกลมาก
ปลุกนายสุขลูกชายสนทนา

 

 

หลับตาข่มน้ำตากลับร่วงไหล
ยิ่งเชื่อในผลกรรมที่ทำมา
แม้จะยากยิ่งทำสุขหนักหนา
จนเวลาเปิดร้านผ่านเลยไป

๑๐

 

เป็นเพียงหนึ่งในล้านผลแห่งกรรม
คนทำดีได้ดีได้เมื่อไร
บุญหรือบาปทราบแล้วได้แต่คิด
โลภโกรธหลงทวีขึ้นทุกวัน

 

 

การกระทำความคิดข้อสงสัย
มีแต่ในนิทานเล่าหลอกกัน
ถูกหรือผิดสุขทุกข์ได้แต่ฝัน
ต่างยืนยันไม่สนคนใกล้ไกล

๑๐

 

พูดกันนิดโต้เถียงเพียงคำพูด
ยิ่งรู้มากยากความเล็กเป็นใหญ่

 

 

เรื่องพิสูจน์ความจริงหาที่ไหน
เรื่องอ่อนให้อย่าหวังพร้อมราวี

ติดตาม  "โรงเรียนศีล  ๕  ตอนที่  ๒
เด็กนิโคร

w-nikro.com




กิจกรรม

ค่ายวิชาการสู่งานอาชีพ โรงเรียนวัดนิโครธาราม
พิธีการทบทวนคำปฏิญาณและสวนสนามของลูกเสือ ๒๕๕๗
กิจกรรมวันสถาปนาลูกเสือไทย
กิจกรรมลูกเสือ(ถวายราชสดุดี) article
ถวายราชสดุดี ๒๕๕๑ article
ทักษะชีวิต ภาษาอังกฤษมิใช่เพียงแค่ผัน
ควันหลงจากการแข่งขันกรีฑานักเรียน ประจำปี ๒๕๕๖
เด็กทับปุดรักฟัน
เส้นทางสีชมพู...สู่วัยใส
เทศบาลทับปุดคัพ ครั้งที่ ๑๓ ประจำปี ๒๕๕๔
โครงการการศึกษาเพื่อต่อต้านการใช้ยาเสพติดในนักเรียน D.A.R.E article
การทำไม้ดัดรูปสัตว์
โครงการเข้าค่ายคุณธรรมโรงเรียนวัดนิโครธาราม
โครงการเข้าค่ายคุณธรรมโรงเรียนวัดนิโครธาราม
โครงการคาราวานเสริมสร้างเด็ก
วันไหว้ครู ๒๕๕๒
แหล่งเรียนรู้ในชุมชน ตอนที่ ๑
แหล่งเรียนรู้ในชุมชน ตอนที่ ๒
แนะแนวและการจัดนิทรรศการ ๒๕๕๑
เครือข่ายผู้ปกครอง
นักวิจัยสาคู ๑
วันภาษาไทยและสัปดาห์ห้องสมุด
วันสุนทรภู่
แห่เทียนพรรษา
วันลอยกระทง
กิจกรรมลูกเสือ(พิธีสวนสนาม) article
ตลาดนัดนักเรียน article
ประชุมผู้ปกครองนักเรียน article
ตอนที่ ๑ ลูกเสือ เนตรนารีสำรอง ลอดซุ้ม
ศิลปหัตถกรรมนักเรียน article
ตอนที่ ๒ ลูกเสือ เนตรนารีสำรอง เปิดประชุมกอง
ตอนที่ ๓ ลูกเสือ เนตรนารีสำรองกับขนบธรรมเนียมประเพณี
วันวิสาขบูชา
ตอนที่ ๕ ลูกเสือ เนตรนารีสามัญ แนะนำตัวกันหน่อย
วันแม่ ๒๕๕๑
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๑
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๓ article
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๒
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๑
วันภาษาไทยแห่งชาติและสัปดาห์ห้องสมุด article
กิจกรรมลูกเสือ ค่าพักแรม ตอน ๓ article
เทศบาลคัพ ครั้งที่ ๙/๒๕๕๐
จามจุรีเกมส์ ๒๕๕๔ ตอนที่ ๑ สู่สมาคมอาเซียน
กิจกรรมลูกเสือ ค่ายพักแรม ตอน ๑ article
กิจกรรมวันไหว้ครู ประจำปี ๒๕๔๙ article
ดุริยางค์โรงเรียนวัดนิโครธาราม article
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๓
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๒
กิจกรรมลูกเสือ ค่ายพักแรม ตอน ๒ article
ค่ายลูกเสือ ๒๕๕๑ ตอนที่ ๔
จามจุรีเกมส์ ตอนที่ ๔ article
จามรุรีเกมส์ ครั้งที่ ๕
อบจ.พังงาเกมส์ ครั้งที่ ๔
วันเด็ก ๒๕๕๑
รณรงค์การเลือกตั้ง
วันเฉลิมพระชนมพรรษา
โรงเรียนดีศรีตำบล ๑
ประชุมผู้ปกครอง ตอนที่ ๒
โรงเรียนดีศรีตำบล ๒
โรงเรียนดีศรีตำบล ๓
โรงเรียนดีศรีตำบล ๔
โรงเรียนดีศรีตำบล ๕
โรงเรียนดีศรีตำบล ๖
โรงเรียนดีศรีตำบล ๗
เทศบาลคัพ นัดฝึกซ้อม article
เทศบาลคัพ นัดชิมลาง article
เทศบาลคัพ นัดเปิดการแข่งขัน
เทศบาลคัพ นัดประลองชัย article
เทศบาลคัพ นัดประชับมิตร article
เทศบาลคัพ นัดปิดบัญชีแค้น article
ฟุตบอล ๑ อารำพบท
ฟุตบอล ๒ การบริหารร่างกาย
ฟุตบอล ๓ เริ่มฝึกทักษะ
ฟุตบอล ๔ เมื่อสิ้นภารกิจ
ฟุตบอล ๕ การฝึกทักษะ
ฟุตบอล ๖ สมพร มัชการ
ฟุตบอล ๗ วันชิงชัย
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๕
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๔
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๓
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๒
กีฬาสี ๕๐ ตอนที่ ๑
ฟุตบอล ๘ สลายพฤติกรรม
เทศบาลคัพ ครั้งที่ ๙ ตอนที่ ๒
ขนมถัวแปบ ตอนที่ ๔
ขนมถั่วแปบ ตอนที่ ๓
ขนมถั่วแปบ ตอน ๒
ขนมถั่วแปบ ตอนที่ ๑
สำนวนและสุภาษิตของไทย article
กิจกรรมแห่เทียนพรรษา ๒๕๔๙ article
ทะเบียนคุมการเบิกจ่ายเงินงบประมาณ ๒๕๔๙ article
ศิษย์ยอดกตัญญู กลับสู่บ้านเกิด article
กิจกรรมวันต่อต้านยาเสพติดและวันสุนทรภู่ article
สื่อ ไอ.ที.และอินเตอร์เน็ทความเร็วสูง article
กิจกรรมประชาธิปไตยในโรงเรียน article
การอบรมโค้ชมืออาชีพ ครั้งที่ ๑
โรตารี่
ไหว้ครู ๕๐
การบริหารงบประมาณ ๒๕๕๐/๒
สุขสันต์วันสงกรานต์
การโต้วาที ๑ article
รักภาษาไทย article
กิจกรรมสุดสัปดาห์ article
การบริหารงบประมาณ ๒๕๕๐ article
ปีภาษาไทย article
กิจกรรมชมรม ๑ article
การยืดเหยียดกล้ามเนื้อ article
โรงเรียนศีล ๕ ตอนที่ ๓
โรงเรียนศีล ๕ ตอนที่ ๒
แบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย
นักวิจัยสาคู 4
นักวิจัยสาคู ๒
บล็อกซ์
สมรรถภาพ
นักวิจัยสาคู ๓ article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.
โรงเรียนวัดนิโครธาราม,นิโครธาราม,นิโคร,เด็กนิโคร,ครูนิโคร,หนุ่มนิโคร,สาวนิโคร,ชาวนิโคร,พี่เสือ,เจ้าตัวน้อย,สมนึก,โก้เจ้า,จามจุรี wnikro@gmail.com